De Reeds Beweende Liefdes van Daan Doesborgh

Ook hier is de bundel 'De Reeds Beweende Liefdes van Daan Doesborgh' te bestellen. Deze bundel, met een sarcastische cyclus van tien tragische liefdesgedichten plus vier bonus tracks kost € 7,95 ex. verzendkosten à € 2,50. Bestellen kan door eenvoudigweg een mailtje te sturen naar widaan@gmail.com
Vermeld in de onderwerpbalk 'bestelling bundel'. Ook is de bundel te koop bij optredens, zie daarvoor de lijst aan de linkerkant van deze pagina.
Bovendien is er een aantal verkooppunten van de bundel. De lijst wordt uitgebreid, maar de bundel is nu al te koop bij:
- Boekhandel Wilbro, Tegelen en Venlo
- Muziekwinkel Sounds, Venlo
- Museum Van Bommel Van Dam, Venlo
- Kantoorboekhandel van Heel, Tegelen
- Galerie New Untitled, Venlo
- Wijncafé Vin l'Eau, Venlo
- Boekhandel Koops, Venlo

zaterdag 28 februari 2009

De langverwachte uitslag

dames en heren, het moment is daar waar u allen op heeft gewacht. De jury heeft er ruimschoots de tijd voor genomen, want het aanbod was hoogstaand en overvloedig, maar nu is er dan toch echt de uitslag van de SPECTACULAIRE DAAN DOESBORGH.NL EN STADSDICHTERVENLO.NL VALENTIJNSDAGACTIE.

Voor we de prijswinnaars bekend maken wil de jury graag het een en ander kwijt over de inzendingen. Of het de kredietcrisis is, of de sluiting van de postkantoren, of een andere reden, is ons onbekend, maar er is een significante afname waar te nemen in de hoeveelheid inzendingen per post dit jaar. Ofschoon in het reglement van onze acties inzendingen per mail worden uitgesloten van deelname is de jury tot het inzicht gekomen dat het tijd is voor de VALENTIJNSDAGACTIE om met haar tijd mee te gaan, en met terugwerkende kracht zijn nu inzendingen die wij elektronisch ontvangen hebben ook meegenomen in de beoordeling. Hierbij werd wel duidelijk gelet op de gebruikmaking van het medium elektropost, en dan met name op een wijze die bij analoge post wellicht niet mogelijk is.

Het juryrapport is op aanvraag in te zien, maar het is met plezier dat wij u bij deze de prijswinnaars mededelen, vergezeld van een korte motivatie.

Allereerst de aanmoedigingsprijs. deze werd dit jaar gewonnen door BERNARD MARTENS uit VENLO. Zijn inzending getuigde van een grote oprechtheid, een ontroerend gevoel van twijfel over zichzelf en over de wereld, en een uiterst originele benadering van de opdracht. Hij wordt beloond met een langspeelplaat van Julio Iglesias.

De innovatieprijs werd dit jaar gewonnen door een van onze vaste deelneemsters, MARIËLLE WOLTERS uit VENLO. Op postmoderne wijze heeft zij van het medium email gebruik gemaakt. Haar liefdesboodschap was vol van bewegende elementen, en de jury was unaniem lyrisch over de manier waarop zij de snel veranderende moderne samenleving, alsmede de verplasticing en verelektronisering die de 21ste eeuw zo kenmerken in een ontroerende boodschap heeft weten in te passen. Zij wint een gesigneerd exemplaat van 'De Reeds Beweende Liefdes Van Daan Doesborgh'.

Onze jaarlijkse poëzieprijs is dit keer voor MICHAEL BRANDT uit AMSTERDAM. In het sonnet dat hij instuurde waren op duizelingwekkende wijze klassieke, modernistische en postmoderne elementen verweven tot een existentialistische boodschap die het eeuwenoude thema van de liefde op metafysische wijze ontstijgt. Ook hij wordt beloond met een gesigneerd exemplaar van 'De Reeds Beweende Liefdes Van Daan Doesborgh'.

De troostprijs is dit jaar voor STAN DEKTA uit MIDDELBURG. Zijn muzikale ode aan Daan Doesborgh werd door de jury zeer gewaardeerd. Hij ontvangt van ons de verzamelde gedichten van Lucebert.

Natuurlijk zijn alle winnaars echte winnaars, maar er kan er maar een de hoofdprijs ontvangen. Lang heeft de jury moeten debatteren over wie dit zou moeten zijn, en uiteindelijk was er een naam die steeds op de lijstjes terug bleef komen. Deze muzikale bijdrage getuigt zowel tekstueel als muziektechnisch van groot talent, en ook de uitvoering van het postpakket heeft de jury versteld doen staan. Daan Doesborgh zelf heeft ons laten weten dat het CD-tje van deze inzenders regelmatig door zijn woonstee schalt, de opzet is dus in alle opzichten zeer geslaagd. Het is met trots en ontroering dat wij aankondigen, dat de winnaar van het prestigieuze etentje met Daan Doesborgh niemand minder is dan de diva van de grunge, de grand dame van de hardstyle, de éminence grise van de folkrock, de toekomst van het chanson, NETTIE RAKETTI (EN HAAR SCOOTERS) uit het pittoreske GAK-GEBOUW. Gefeliciteerd!

dinsdag 10 februari 2009

De spectaculaire Daan Doesborgh.nl Valentijnsdagactie is er weer!




Het leven gaat snel, en de redactie van Daan Doesborgh.nl houdt van jachtigheid en gezonde competitie. Daarnaast vinden wij dat iedereen zijn leven zo moet inrichten dat er altijd tijd is voor onverwachte tussenkomstigheden. Vandaar dat wij besloten hebben op zeer korte termijn toch een 2009-editie van de Spectaculaire Daan Doesborgh.nl Valentijnsdagactie te organiseren. Na het overweldigende succes van vorig jaar (meer dan 500 inzendingen) zit er behoorlijk wat geld in de campagnekas, mede ook door de onverbiddelijke bestseller De Reeds Beweende Liefdes van Daan Doesborgh (hierboven te bestellen).

Het is om die reden dat we dit jaar de volgende spectaculaire prijzen kunnen aanbieden:

HOOFDPRIJS: uit eten met niemand minder dan DAAN DOESBORGH

Overige onder de inzendingen te verloten prijzen:

- 2 exemplaren van De Reeds Beweende Liefdes van Daan Doesborgh
- 1 exemplaar van een nog nader te beplen poëziebundel, uitsluitsel volgt later deze week
- Een langspeelplaat van de altijd zwoele Julio Iglesias uit mijn geboortejaar


Dus ga aan de slag. Knip, plak, lijm en zoen er op los. Papier, karton, rozenblaadjes, alles mag.
De opdracht is als volgt: schrijf een liefdesbrief met als subject Daan Doesborgh. Anders dan vorig jaar is de inhoud geheel vrij, met 1 eenvoudige uitzondering: de laatste regel ligt vast. Om deze regel te vinden moet je het hele archief van november 2008 doorspitten op zoek naar een regel die roze gekleurd is. Het archief vind je aan de linkerkant van deze site, onder de lijst met links.

Als je met je gefröbel klaar bent, post dan snel je brief naar het linksboven onder Contact vermelde postadres. Let op: inzendingen per email worden niet geaccepteerd.
Alle inzendingen tot en met die van 15 februari worden meegenomen in de beoordeling. Later mag niet, eerder dus wel. Succes!

dinsdag 3 februari 2009

Maandag-bericht 2 februari 09

Many's the time I've been mistaken
And many times confused
Yes, and I've often felt forsaken
And certainly misused
Oh, but I'm all right, I'm all right
I'm just weary to my bones
Still, you don't expect to be
Bright and bon vivant
So far away from home, so far away from home

And I don't know a soul who's not been battered
I don't have a friend who feels at ease
I don't know a dream that's not been shattered
or driven to its knees
but it's all right, it's all right
for we lived so well so long
Still, when I think of the road we're traveling on
I wonder what's gone wrong
I can't help it, I wonder what's gone wrong

And I dreamed I was dying
I dreamed that my soul rose unexpectedly
And looking back down at me
Smiled reassuringly
And I dreamed I was flying
And high up above my eyes could clearly see
The Statue of Liberty
Sailing away to sea
And I dreamed I was flying

We come on the ship they call the Mayflower
We come on the ship that sailed the moon
We come in the age's most uncertain hours
and sing an American tune
Oh, and it's alright, it's all right, it's all right
You can't be forever blessed
Still, tomorrow's going to be another working day
And I'm trying to get some rest
That's all I'm trying to get some rest


UPDATE 7-02: Als ik filmpjes op mijn blog plaats gaat het meestal om het lied dat in het filmpje gedraaid wordt. Youtube staat vol met dit soort filmpjes waarbij het beeld (meestal de albumhoes of een selectie plaatjes van de muzikant) ondergeschikt is aan het geluid. Meestal zoek ik de eerste de beste video die niet live is of een huisgemaakte cover, zonder al te veel te letten op wat er te zien is. Nadeel van deze methode is dat ik mij er door derden op heb moeten laten wijzen dat het filmpje dat vijf dagen onder dit bericht heeft gestaan een erg slechte en erg politieke pro-amerikaanse slideshow was die op hinderlijke wijze de aandacht van de muziek afleidt en mij bovendien ten onrechte een politieke mening toe zou kunnen dichten getuige de aanwezigheid op deze site. Ik zoek een nieuw filmpje.

maandag 26 januari 2009

Maandag-bericht 26 januari 09

Even een verhaaltje doen?
Johnny Cash werd geboren in Arkansas op 26 februari 1932 en kreeg als officiële voornaam J.R. Dit omdat zijn ouders het niet eens konden worden over een naam, alleen de initialen.
Iedereen kent hem als de countryzanger met de stem van inkt die van 1955 tot 2003 actief was, en muziek is blijven maken tot het bittere einde op 12 september 2003. Tegen die tijd zat hij al in een rolstoel en had ernstige klachten als gevolg van diabetes en een longaandoening. Hij stierf amper vier maanden na zijn vrouw, de illustere June Carter.

Cashs status als muzikale legende was al vrij snel onbetwistbaar, maar toch raakte zijn carrière rond 1990 in het slop. Daar kwam gelukkig al een einde aan in 1994 met de release van het album American Recordings, dat het begin werd van een serie van vijf albums, waarvan de laatste, American V: A Hundred Highways, werd uitgebracht in 2006, en de volgende (werktitel: American VI) nog op stapel staat. Het is American V waar ik het hier over wil hebben.

De American Recordings serie kenmerkt zich door de afwisseling van nieuwe nummers, covers en heropnames van Cashliedjes. Waar American IV: The Man Comes Around voornamelijk bekende covers bevat (van o.a. Nine Inch Nails, U2, Simon & Garfunkel en The Eagles) bestaat American V voornamelijk uit traditionelere nummers waarin we een man horen die oud, ziek, nors en tevreden is. De gebruikelijke zwartgallige Cashcitaten zijn niet van de lucht ("But they don't give awards and there's no praise or fame for hearts that are broken or love that's in vain") maar tussen de regels door klinkt een soort tevredenheid, een zoort verzoening. "Once in a while along the way love's been good to me", lijkt Cash op concluderende wijze te kraken.

Naar goed gebruik ter afsluiten én illustratie weer zo'n leuk ingebed Youtubefilmpje. Ik wilde hier het van Gordon Lightfoot afkomstige 'If You Could Read My Mind' plaatsen, maar daar zijn geen Youtubefilmpjes van. Even goed is het stampende 'God's Gonna Cut You Down', waar een fantastische clip bij hoort. In rap tempo komt er een lading beroemdheden voorbij waar je bang van wordt - en dan doel ik niet op het uiterlijk van sommigen (lees Keith Richards, Iggy Pop, Tommy Lee) maar op de overweldigende hoeveelheid. Ze staan niet allemaal vermeld op Wikipedia, maar van de 20 artiesten die genoemd worden had ikzelf er na 1 keer kijken 16 herkend. Wie topt, zonder eerst op Wikipedia te kijken?

vrijdag 16 januari 2009

Ode Aan Jan Mulder

Jan Mulder, wat is hij een held!
Hij hield hoog bij De Wereld Draait Door
En hij toonde die kunst ook daarvoor
Toen men hem nog zag op het veld

Jan Mulder, wat is hij een held!
Zoekt men nog een neerslachtige gast
Die met weemoed en woede verrast
Dan wordt hij als eerste gebeld

Jan Mulder, wat is hij een held!
Ook in humor is hij mijn idool
Nietsontziend, hard en heel soms frivool
En hij doet het niet eens voor het geld!

Dat eind'loos talent van die Jan
Ik krijg er mistroostigheid van

dinsdag 6 januari 2009

Stadsdichtervenlo.nl: De zoveelste website die het niet kon laten over Israël te berichten

Ik blijf consequent die maandag vergeten! Frustrerend van mezelf. Aan de andere kant, gezien het bedroevend lage aantal reacties (namelijk 0) op de afgelopen twee duidelijk tot participatie uitnodigende berichten zijn er denk ik weinig lezers die er last van hebben, of in ieder geval weinig lezers die het een bal kan schelen.

Nu goed, op dinsdag dan. Ik wil graag even mijn gal spuwen over het nieuws. Het hoort natuurlijk dat ik op deze plek ga vertellen hoe erg het is wat Israël de Palestijnen flikt of hoe erg het is dat Hamas bestaat, afhankelijk van welk kamp op mijn support kan rekenen. Liever wil ik eigenlijk even zeuren over het Israël-Palestina conflict in het algemeen. Iedere nieuwssite, ieder journaal en iedere krant heeft het namelijk voortdurend over de aanval van Israël op Gaza.
Nu is dat niet alleen vermoeiend, want in Israël zit een e-trema en dat moet met twee (2!) extra toetsen getypt worden! Daarnaast was de kous eigenlijk al af toen Tom Waits (daar issie weer) in het op zijn uit 2006 afkomstige album Orphans (zie ook dit eerdere stadsdichtervenlo.nl bericht)aanwezige lied 'Road To Peace', natuurlijk een verwijzing naar de routekaart naar de vrede, het oplossingsprogramma voor een conflict dat nog steeds tot vervelens toe doorgaat. Strekking van dit lied is in het kort: dit gaat niet goedkomen.
Natuurlijk vind ik het vreselijk wat er allemaal gebeurt, maar beide partijen hebben zich in dit conflict even schofterig opgesteld en beide partijen hebben evenveel (of evenmin) gelijk. Ik heb mijn buik vol van al het nieuws over weer een beschieting hier, en weer een vieze raket daar, want Israël en Palestina worden toch nooit vrienden, net als Hero Brinkman en Aruba.
Het is zo langzamerhand een goede gewoonte te worden dat ik de achteloze voorbijganger die per ongeluk op deze website belandt een aardigheidje uit de Youtube kast voorschotel. Bij deze, gewoon om de discussie te beëindigen en niet eens zo zeer omdat het Tom Waits is, voorgenoemd lied. Voor iedereen met een mening: doe maar lekker naar de tekst luisteren. Voor de mensen die niet aan politiek doen: lekker gitaartje he?

zondag 4 januari 2009

Helden

Maar al te graag dromen we weg bij films over superhelden en superschurken. The Hunt For Red October en Shaft wil ik in het bijzonder noemen, het prototype is natuurlijk James Bond. Wie goed oplet kan echter elke dag verdwalen in een Bondwereld. Simpelweg door een beetje goed in het rond te kijken. Nee, Jan-Peter Balkenende is wat je van een regeringsfunctionaris verwacht: een lullig ambtenaartje. Maar ze zijn er op de wereld. Omdat er te weinig foto's op dit weblos komen en omdat het kan: DE SUPERHELD en DE SUPERSCHURK in twee keer drie foto's.








donderdag 1 januari 2009

Eerste dag

De laatste plaat die ik luisterde in 2008 was Transformer van Lou Reed, want Luc en Maarten waren erbij en dat is toch de plaat waar we in 2008 het vaakst met mee hebben gezongen.

De eerste plaat die ik luisterde in 2009 was Close To The Edge van Yes.

Wichelaren, theeblaadjeslezers en numerologen: trek uw conclusies! Wat gaat, op basis van deze platen, 2009 brengen in het algemeen en ten opzichte van 2008?

Shoot!

dinsdag 30 december 2008

Steyl is 't sjoenste plaetske

Op herhaaldelijk verzoek van Ben Benders, en gewoon omdat dit stukje poëzie niet op internet staat, de tekst van het prachtige lied 'Steyl is 't sjoeënste plaetske'. Voor zover ik daartoe bij machte ben staat de tekst in de juiste Tegelse spelling. Er zijn drie regels die ik met geen mogelijkheid verstaan kan, maar daar ga ik zo snel mogelijk achteraan. Natuurlijk zijn tips en suggesties van harte welkom in de reactiekolom.

Steyl is 't sjoeënste plaetske
Wat men zich dinke kan
Want wae d'r oeits gewaes is
Dae sjprik en sjtuut d'r van
(sjtuut d'r van)

Hoera wat bus doow fijn
Al busse nog zoe oelig klein
(oelig klein)
Alle minse die winse
Nog einmaol heel op Steyl te zien
(heej op Steyl te zien)
Proberen te amuseren
Hoera (hoera) hoera (hoera)

Wat busse sjoën gelaege
Aan den oover van de Maas
Alle dörpe oet d'n umwaeg
Die bôs doow wiéd d'n baas
(wiéd d'n baas)

Hoera wat bus doow fijn
Al busse nog zoe oelig klein
(oelig klein)
Alle minse die winse
Nog einmaol heel op Steyl te zien
(heej op Steyl te zien)
Proberen te amuseren
Hoera (hoera) hoera

Gans ônger greun bedolve
???????
???????
???????

Hoera wat bus doow fijn
Al busse nog zoe oelig klein
(oelig klein)
Alle minse die winse
Nog einmaol heel op Steyl te zien
(heej op Steyl te zien)
Proberen te amuseren
Hoera (hoera) hoera

vrijdag 19 december 2008

Hoe Paris Hilton in mijn achting steeg


klik voor uitleg

maandag 15 december 2008

Maandag-bericht 15 december 08

Hoera! Een maandagbericht!
Ik ben blij te zien dat zoveel olijke lieden uit Roggel en omstreken de weg naar mijn blog hebben gevonden om commentaar te geven op de verslaggeving rond de wervelende Open/Dicht manifestatie. Tezijnertijd zal uiteraard weer tijdig de nieuwe datum in de agenda aan de linkerkant van deze website worden aangekondigd, opdat de thuisblijvers van dit jaar volgend jaar bij het spektakel aanwezig zullen zijn.

Trouwe bezoekers van dit blog was het waarschijnlijk al opgevallen: er is een nieuw lettertype. Het was zaterdag, ik werkte mijn weblog bij en ineens drong het tot me door: deze website staat in Times New Roman en dat kán niet. Bij deze dus Verdana, bij gebrek aan Calibri.

Ik heb kaartjes voor Bob Dylan. 10 april 2009 is de dag, de Heineken Music Hall is de plek. Via www.livenation.nl zijn er, voor de liefhebbers, nog kaartjes beschikbaar. Het gerucht gaat dat wie kaartjes wil bestellen zich aan moet melden bij deze site, en dat dat zeer omslachtig is. Hier kleven twee onwaarheden aan. Ten eerste is het aanmelden bij Live Nation niet omslachtig, en ten tweede, zo liet de klantenservice mij vanmorgen weten naar aanleiding van een vraag die ik stelde toen voorgenoemde aanmelding mij niet lukte, is het voor het Dylan-concert helemaal niet nodig je aan te melden. Gewoon klikken op kaartjes bestellen en het formulier invullen. Je wordt dan automatisch begeleid in het je aanmelden bij ticketprovider Eventim, dat moet dan weer wel, maar ook dat is zo geklaard. Servicekosten zijn wel hoog: €6,20.

Om er dan nog maar een willekeurige mededeling tegenaan te gooien: het leek me een goed idee ook dit maandagbericht weer af te sluiten met een Youtube video. Er komt binnenkort exclusief Open/Dicht beeldmateriaal van mijn Gerrit Komrij-imitatie maar tot die tijd wil ik u allen graag kennis laten maken met de band The National. Dit nummer komt van hun meest recente album Boxer uit 2007, maar hun nieuwe album schijnt in verregaande staat van voltooiing te zijn. Veel plezier!

zaterdag 13 december 2008

Privé Weekend Story (EXCLUSIEF!)

Gisteren was ik weer in het kloppend hart van de wereldliteratuur, de Sjor in Roggel. Een keer per jaar zijn alle ogen gericht op dit pittoreske dorpje in het Leudal als bezoekers zich verdringen en grote literatoren hun bolides voorrijden voor alweer een editie van Open / Dicht, de literaire freakshow. Ook dit jaar was de presentatie in handen van de altijd flitsende QUIRIEN VAN HAELEN, ook dit jaar zat TANTE RIEK, beschermvrouwe van Open / Dicht, glunderend op de eerste rij te wachten op het spektakel.

Buiten gonsde het in het publiek. Wat zou er dit jaar weer gaan gebeuren? De wildste geruchten deden de ronde. Geruchten over kamelen, shoarma en iets met de trefwoorden harry mulisch, naakt, holle taart.
Aan de rode loper werd driftig gespeculeerd. Zojuist had HARRRRR VAN DE BEKKER de rode loper betreden. Lang was er in de bladen gediscussieerd over zijn outfit, en de conservatievelingen hadden toch gelijk gekregen. Dit jaar weer geen Viktor & Rolf, de klassieke blauwe blouse met hoofddeksel werd ook dit jaar weer gehandhaafd.

Toen de met leer bekleedde slee van Quirien van Haelen voorreed ging er een lichte gil van opwinding door het publiek: uit de wagen stapten niet alleen de Master of Ceremony himself, maar ook de illustere heren ERNEST VAN DER KWAST en DAAN DOESBORGH. Camera's flitsten, verslaggevers ratelden en journaille noteerde. Vooraf was de pers gebriefd vooral geen vragen te stellen aan Van Haelen over de hamsteraffaire, en Van der Kwast had te kennen gegeven geen vragen te beantwoorden over de polemiek tussen zijn goede vriend YUSUF EL HALAL en de epische SNOR van KADER ABDOLLAH.

Grote verrassing van de avond was De Koene Ridder. Deze prominent op het programma aanwezige naam had tot de nodige speculatie geleid in de pers. Wie zou er achter dit pseudoniem schuilen. Lang werd de naam van FRANK VAN PAMELEN genoemd, wiens naam een overduidelijk anagram is van 'De Koene Ridder'. Ook werd er gesuggereerd dat deze held te paard niemand minder was dan W.A. VAN BUREN, die onder zijn pseudoniem WILLEM-ALEXANDER CLAUS GEORGE FERDINAND PRINS VAN ORANJE, PRINS DER NEDERLANDEN, PRINS VAN ORANJE-NASSAU, JONKHEER VAN AMSBERG furore maakte met de vorig jaar verschenen en alom bekroonde bundel Franeker.

De aanwezige pers werd uitzinnig toen aan het licht kwam hoe virtuoos de programmering van Open / Dicht echter elk jaar weer in elkaar zit. Achter 'De Koene Ridder' bleek niemand minder te schuilen dan volksheld JOHN STOFFELS, die dan ook geheel terecht naar huis ging met de felbegeerde Pareltje In Je Moerstaal Wisselbokaal Voor Lokaal Talent. Dat had niemand aan zien komen. Bij het verlaten van het pand probeerde onze verslaggever nog een reactie te ontlokken aan de haastg het pand verlatende Quirien van Haelen, Daan Doesborgh en DJ SINTERKLAAS, maar zij wilden niets meer kwijt dan de cryptische boodschap 'tot volgend jaar'.

woensdag 10 december 2008

Woensdagbericht?

Ok, het gaat meteen al mis. Ik kom op woensdag pas aan mijn maandagbericht toe. Maar natuurlijk had ik zondag al een uitgebreid stuk geschreven dus veel klagen hoeft er niet bij te zijn.

Vandaag viel mijn oog op een interessant artikel in NRC Handelsblad. Heden, Tien December Anno Domini Tweeduizend-en-acht werd in het Limburgse Maaseik het Limburgs Charter getekend. wat is dat? Welnu, dat is een verdrag ondertekend door zowel Steve Stevaert als Léon Frissen, staatshoofden van respectievelijk Belgisch en Nederlands Limburg, waarin staat dat de beide Limburgen (waarvoor overigens de wederom respectievelijke benamingen West en Oost Limburg geprefereerd worden) voortaan zo veel mogelijk als één provincie samen zullen werken. Eindelijk officieel vriendjes over grenzen heen.

Léon Frissen, onze innemende gouverneur (technisch gezien trouwens niet mijn gouverneur, ik ben geregistreerd als Noord-Hollander) deed in het bewuste NRC-artikel een zeer rake uitspraak. "We [moeten] af van het beeld van Limburg als de blindedarm van Nederland". Deze metafoor vind ik een prachtige vondst. Zowel figuratief als moreel en bestuurlijk is Limburg inderdaad de blindedarm van Nederland. Dat is precies de reden waarom ik het ondertekenen van dit verdrag zo toejuich. Dat Joep Leerssen, hoogleraar hier aan de Universiteit van Amsterdam vanuit een historisch perspectief spreekt over "een klef wij-gevoel", en ongetwijfeld gelijk heeft als hij zegt dat deze indeling van Limburgen en hun samenvoeging weinig steek houdt trek ik niet in twijfel, maar ik blijf een fervent souvereignist: De rest van Nederland heeft een hekel aan Limburg. Limburgers zijn dom, het zijn boeren, ze spreken een achterlijk taaltje dat niemand verstaat, ze zuipen teveel. Als Limburgers zingen, zo zei mijn uit Dordrecht afkomstige huisgenote Marijke, is dat net als met Vlamingen: ik kan ze per definitie niet serieus nemen want het klinkt alsof ze mentaal gehandicapt zijn (Haar website is te vinden bij de links en ja, daar kunt u een reactie achterlaten).

Op haar beurt heeft Limburg een hekel aan de rest van Nederland. De Nederlanders (een Limburger rekent zich per definitie niet tot de Nederlanders, zo blijkt uit deze veelgehoorde benaming voor Nederlanders die niet uit Limburg komen) zijn arrogant, ze zijn ongezellig, ze zijn gierig, ze zijn saai en ze hebben een hekel aan ons. Laat ik mijn oordeel in het midden laten: soms komen twee mensen elkaar tegen en die twee mensen mogen elkaar niet, gewoon omdat ze elkaar niet mogen. Voor de mensen 'Nederland, Limburg niet inbegrepen' en 'Limburg' geldt dat zeker. Afsplitsen zeg ik u! We hebben hierin twee scenario's:

1. Een onafhankelijk Limburg. Een gezellige federale staatsvorm met Stevaert en Frissen als gouverneurs en een centrale president (bijvoorbeeld Beppie Kraft).

2. We vatten de koe echt serieus bij de horens en slaan twee vliegen in een klap: Een onafhankelijk Vlaanderen, voor mijn part zelfs onder de naam Vlaanderen, met inbegrepen in ieder geval beide Limburgen, Antwerpen en Oost en West Vlaanderen, en dan eventueel nog (hier zijn wat serieuze referenda voor nodig tezijnertijd) Vlaams Brabant, Noord-Brabant en Zeeland. Natuurlijk zou het voor Vlaams Brabant lullig zijn om als enige Vlaamse provincie over te blijven, plus, mét Vlaams Brabant krijgen we niet alleen Gent, Antwerpen, Oostende en Brugge maar ook Brussel.

Reacties?

zaterdag 6 december 2008

Man van staal

Toen vanmorgen Dagblad De Limburger op de voorpagina haar lezers doorverwees naar het katern Scala met de tekst 'de laatste lach van Shinkichi Tajiri' vreesde ik het ergste. Mijn vrees werd geen bewaarheid, Shinkichi Tajiri leeft nog. Hoe lang nog, dat weet niemand. Zelf zegt hij in het artikel, dat hier te lezen is, dat hem vorig jaar verteld is dat hij met zijn tumor nog drie jaar kon leven. Even rekenen leert hem dat hij dus nog tot april 2010 heeft, en hoopt, de hele stad met hem, die datum te halen.

Ik heb slechts een keer of drie het genoegen gehad hem persoonlijk te ontmoeten, maar kom hem veel vaker in naam en beeld tegen. Tot aan de universiteit aan toe, want een standaardonderdeel van het hoorcollege over de Vijftigers, de revolutionaire groep dichters die halverwege de vorige eeuw de nederlandse poëzie dooreen schudde, is een foto van deze groep voor het Stedelijk Museum te Amsterdam, met daarop aan de zijde van Lucebert, jonger, maar duidelijk herkenbaar: Shinkichi Tajiri.

Onsterfelijk heeft hij zichzelf ook gemaakt met de vier Wachters op de stadsbrug, en laat de mensen maar klagen over de povere verlichting, en laat de eerste ledpanelen van de reling al stuk zijn, als ik in de trein de laatste etappe van mijn reis uit Amsterdam afleg zie ik deze brug en is het alsof ik de maandag daarvoor de trein helemaal niet gepakt heb. Deze beelden werden mijn symbool van het Venlo dat ik in de weekeinden meemaak, een stad die overzichtelijker is dan Amsterdam en waarvan ik het ontzettend jammer vind dat ik bij de eerstvolgende gemeenteraadsverkiezingen niet mag stemmen omdat ik hier wél hoor wat er in de politiek speelt, en omdat ik hier wél de stadsbestuurders tegenkom op straat en in de kroeg. Het Venlo waarin we ons nog collectief kwaad kunnen maken over de krant, of over de Maaspoort, -boulevard of de kwistige hand van ons College.

Ik wil van deze tekst geen In Memoriam maken, dat zou idiote voorbarigheid zijn, en bovendien een onderschatting van deze man die zelf laat zien dat hij de eigenschappen bezit van zijn beeldhouwersmateriaal, een man die al het goede van staal heeft, en niet de kou. Ik geloof heilig dat ons vluchtige gesprek in het museum niet onze laatste ontmoeting is geweest. Wie zich de angstige stemmen herinnert die voorafgingen aan de onthulling van de stadbrug, stemmen die fluisterden: "O, O als hij de onthulling maar haalt", en wie zich dan de man herinnert die stralend van trots over de stadsbrug liep, een brug die het predikaat 'Nieuwe Brug' meer verdient dan het karakterloze object dat tussen Tegelen en Venlo in de Maas maft, weet, dat Shinkichi Tajiri iemand is die meer heeft meegemaakt dan menigeen, en bovendien iemand die in staat is aan die indrukwekkende lijst van biografische mijlpalen nog minstens een paar maanden kunstenaarsschap toe te voegen.

Wat in mij begon als een angstig bladeren werd door Shinkichi Tajiri en schrijver van het artikel Peter Janssen aan de hand van de Marx Brothers, Simon Vinkenoog, geboorte-anekdotes en Spike Jones omgezet in een realistische, maar ook krachtige staat van hoop. Hoop dat er een stadsgedicht is dat ik nog lang niet hoef te schrijven.

maandag 1 december 2008

Maandag-bericht 1 december 08

Geruime tijd heeft de agenda hiernaast stilgelegen, grotendeels wegens luiheid en het beschamend lage aantal optredens dat nog op de planning staan, maar vanaf vandaag ziet u alhier een geheel geupdate optredensagenda. Daarnaast wil ik bij deze graag gehoor geven aan de vraag van velen om regelmatiger van me te laten horen op dit blog: ik ga oprecht mijn best doen. het internet bij mij ter huize is hersteld dus ik heb eigenlijk geen echt excuus meer, ik wil dan ook graag beginnen met de eerste in een reeks maandag-berichten. het concept van het maandag-bericht is eenvoudig: op maandag schrijf ik een bericht.

In dit bericht: om de goodwill tussen mezelf en mijn teleurgestelde lezers te herstellen hier voor jullie een filmpje waar ikzelf consequent vrolijk van word. Velen van jullie kennen haar als actrice, maar hier zingt ze. het lied is, hoe kan het ook anders, van Tom Waits. Enjoy!

woensdag 5 november 2008

Op de dag dat Barack Obama de nieuwe president van de V.S. was

Wat heb ik hier het
leven aan mijn lijf
onttrokken

Op de dag dat Barack Obama
de nieuwe president
van de V.S. was besloot ik
te douchen

Van alle dagen dat ik had
besloten om herboren
te worden was dit de dag
waarop ik er het minste
zin in had

Een etterende wonde aan
mijn rechtervoet en even
grote Italiaanse bloedblaren
op mijn ogen wist ik
Dit is de manier van mijn hoofd
om te zeggen dat het
mij ook niet mag

Wat laat de schellen van
onstoken vellen vallen dan vandaag?

Dat is voor u en mij
een vraag, wat
wij zoeken is een
Amen op laag water

zaterdag 18 oktober 2008

Radicaal interessante comedy-kraker ramvol onzin en lamlendige lachmomenten

Bovenstaande omschrijving is wellicht de enige manier om deze enigmatische comedyvideo te omschrijven die ik vond op internet en waar ik mij meteen aan heb verknocht. Zoals alle dingen die mij na aan het hart gaan wilde ik ook dit meteen delen met de lezers van mijn blog. Ziehier, de onvolprezen Amerikaanse comediènne Carli Kytes en haar hilarische sketch over de dierentuin. Als extra is dit de versie met toegevoegde wetenswaardigheden over de making-of.


vrijdag 10 oktober 2008

Shuffle and Baffle? Is this actually what it's called or is the title Bohdanian?

This post is in English because Bohdan wants to play along. As we speak my MP3-player is on shuffle (in Italy) and I'm going to note the first lines of the first 25 songs that come up. You, people of my blog, guess what song it is and oh crap I think the first one is instrumental. That's a skip.
Once a song is guessed I mark it bold. Post your findings in a comment.
It is not, and I repeat NOT allowed to use Google or, for that matter, any other branch of the internet. No looking up, just guessing from pure knowledge. Enjoy.

Vertaling: Dit bericht is in het Engels omdat Bohdan graag mee wil doen. Op dit moment staat mijn MP3-speler op shuffle (in Italie) en ik ga de eerste regels van de eerste 25 liedjes noteren. Jullie, mensen van mijn blog, raden welk liedje het is en oh verdorie de eerste is geloof ik instrumentaal. Die slaan we over.
Als een liedje geraden is maak ik de regel vetgedrukt. Zet je vondsten in een reactie op dit bericht.
Het is niet, en ik herhaal NIET toegestaan om Google te gebruiken of welke andere tak van het internet dan ook. Niet opzoeken, alleen raden uit pure kennis. Veel plezier.

Here we go (Daar gaan we) :

1. Ya! Yoowa-yay!
2. That night in Manhattan was the start of it
3. You a-go tired fe see me face
4. While riding on a train going west I fell asleep (thanks Bohdan)
5. Well, I took me a woman late last night
6. There's ole Grey with 'er dove-winged hat (thanks Luc)
7. What say you, Lord, for the olive boys down in the house of corrections? (thanks Luc again)
8. When you're sad and when you're lonely, and you haven't got a friend (thanks Bohdan, it was Bob Dylan's original version that played)
9. We can talk about it now
10. It's a kind of magic (giveaway, but thanks Luc)
11. I'm a vampire, babe, sucking blood from the earth (thanks Hans van den Berk)
12. Well you hate those diesels rollin' (thanks miss orange)
13. The day is sticky yellow, the night was so untight
14. A bunch of lonesome and very quarrelsome heroes were smoking out along the open road
15. Nobody ever had a dream 'round here but I don't really mind that it's starting to get to me
16. Dikkertje Dap klom op de trap (Luc is doing great)
17. Came back to doubt yourself but broke in two
18. They say everything can be replaced (Hans van den Berk, bedankt)
19. My baby's gone and I feel so bad
20. A whisper a whisper a whisper a whisper (miss orange, thanks again)
21. C'mon, kind Sir, let's walk outside and breathe the autumn air
22. I'm not your fool, I'm not your fool
23. What can you do when the curtain falls? (thank you Bohdan)
24. Think I'll pack it in and buy a pick-up (and another hit for Hans van den Berg)
25. Na 22 jaren in dit leven maak ik het testament op van mijn jeugd (go Luc)

Update 13-10: kom op zeg, zo moeilijk zijn ze niet / come on people, it's not that hard!

dinsdag 7 oktober 2008

Italia


Gisteren om half een vertrok mijn vlucht, en om alle ellende maar even over te slaan: om kwart over zes was ik in Turijn. Ik ben opgepikt door Sergio (voor wie het niet meer weet, deze kerel, voor de gelegenheid wel zonder gele regenjas) en maakte even later kennis met een fenomeen dat vooral populair is in de omgeving van Turijn en Milaan: Aperitivo. Het bestaat er uit dat je een x bedrag betaalt en dan een aperitiefje krijgt plus je mag gebruik maken van het all you can eat hapjesbuffet. Zoals de planning er nu uitziet is vandaag de dag van een lezing op de universiteit (vanmiddag) en is het vanavond tijd voor de performance. Dat betekent vervolgens weer dat tot mijn genoegen de rest van de week geen programma heeft. Ah, de italiaanse werkmentaliteit.

donderdag 18 september 2008

Dichter bij de dag

Vandaag was ik bij het EO-programma Dit Is De Dag op Radio 1 als huisdichter aangesteld. (de uitzending is vanaf later vandaag hier te beluisteren)
In de rubriek Dichter bij de dag vraagt men elke dag een dichter om de uitzending te beluisteren en na een uur met een gedicht over het beluisterde op de proppen te komen. Bekijk hier later vandaag het gedicht.


Update: 13:30 Gedicht en audio nu online. Enjoy.