Tussendoortje

Modern Times

Laten we eens een CD-recensie doen.

De nieuwste CD van Bob Dylan (toch ook al weer zeker driekwart jaar oud) heb ik onlangs volledig herontdekt.

Vooropgesteld wil ik proberen het niet te hebben over het nummer Cold Irons Bound. Deze heropname van een track van Time Out of Mind is zo briljant dat deze post dan te lang zou worden, dus daar kom ik wel een keer op terug.

Modern Times laat, in mijn ogen, het antwoord horen van de levende legende, de oude meester Bob Dylan die zittend in zijn stoel de wereld aan hem voorbij ziet trekken om vervolgens op te staan, zijn zegje te doen en vervolgens weer te gaan zitten (voor hoe lang weet niemand). Bob Dylan is hier de economische goeroe die eindelijk weer een prognose doet, de oude dichter die de literatuuranalytici vermanend toespreekt in een brief, de personificatie van de muziek die spreekt, of preekt, en de Kanye Wests en Pussycat Dolls van deze wereld met de neus op de feiten drukt. Doe wat je wil, het is allemaal leuk en aardig maar hier is Bob Dylan en dat behoeft verder geen uitleg.

Thunder on the mountain, rolling like a drum. Dit citaat uit het eerste nummer dekt wel aardig de lading. Er is een enige discussie geweest bij verschijning van dit album over de zin "I was thinkin' bout Alicia Keys, and I couldn't help but cry." Als Bob Dylan zingt over Alicia Keys is zij, zo stel ik me voor, 'creaming her pants' uit opwinding. Stel je voor. Bob Dylan. Nieuw album. Eerste nummer. I been thinkin' 'bout Daan Doesborgh. WAAAAAAAAAH!

In schril contrast met Thunder on the Mountain staat het heerlijke, lieflijke, paradijselijke Spirit on the Water. Pa-tum-tum tum-tum toem-toem toem-toem, tom-tom tom-tom tokkelt er een gitaartje door het hele nummer heen en de tekst en de rust is overweldigend. "If I can't have you I throw my love into the deep blue sea." Er zijn weinig dingen waar ik van tot rust kom, maar Spirit on the Water is er een van.

Rollin' and Tumblin' is eigenlijk net zoiets als Thunder on the Mountain, een stampend, hobbelend Dylannummer over lijden, vreselijke vrouwen en meer van dat. Dylan schreeuwt zijn weg door dit nummer en evenals in de vorige twee nummers hoor je hoe hij nu toch echt wel oud begint te worden, en stiekem nog steeds niet kan zingen. Dylan heeft nu het staium bereikt waar Tom Waits na twee CD's op zat, plus ouderdom. De krassen in zijn stem (het krassen van zijn stem) zijn nu echt niet meer te negeren.

When the Deal Goes Down is een prachtig nummer, maar steekt mijns insziens schril af tegen de andere nummers op dit album. Weer een langzaam nummer, maar minder ontroerend dan Spirit on the Water.

Someday baby. Dit is een echte Dylan-klassieker in de dop. Dir nummer had werkelijk op elk versterkt Dylan-album kunnen staan. De sterke herhaling, de heldere zang (naar verhouding) en de eenvoudige begeleiding karakteriseren dit nummer als zo'n goeie ouwe zoals er velen zijn. Hij kan het nog steeds!

Afgezien van The Levee's Gonna Break (helaas geen Led Zeppelin cover) zijn de overige nummers zo groots en fenomenaal dat ik die in een nieuwe post ga bespreken. The Levee's Gonna Break vind ik een plezant nummer voor tijdens het fietsen, het is een vrolijk niemendalletje en zeker in het licht van de rest weinig bijzonders.

VOLGENDE KEER DUS MEER MODERN TIMES!

Drs. P

Het is donderdag zes septmeber in het jaar des heres tweeduizendenzeven, en alweer een mooie dag in Amsterdam.
Daan en Luc, vervuld van blijdschap over hun samenzijn na zo lang in wederzijds gemis te hebben moeten leven, fietsen al keuvelend over de Herengracht.
Plotseling valt Luc stil. "Daan! Dat was Drs. P!" sist hij. "Daar op het terras?" antwoordt Daan. "Ja! Zag je dat dan niet? Hij glimlachte naar me. Wat moeten we doen?" "Wel," antwoordt Daan koel, "teruggaan en vragen of we aan mogen schuiven." Luc durft niet, en Daan stiekem ook niet maar hij volhardt. Kordaat stappen de twee richting het cafeetje op de hoek van de Herengracht met de Raadhuisstraat.
"Meneer Polzer, vindt u het bezwaarlijk als wij aanschuiven?"

Dat was het begin van waarschijnlijk de interessantste middag in Amsterdam tot dusver. Ruim een uur hebben Luc en ik gedachten uitgewisseld met Drs. P over poëzie, zijn werk en taal in het algemeen. "Ik zit hier een beetje college te geven, maar de Nederlandse taal is nu eenmaal mijn passie." Alsof wij zijn verhalen ook maar in de verste verte hinderlijk zouden zinden! Niets was minder waar.
Geweldig waren de prachtige verhalen over de oorsprong van 'Dodenrit', dichtvormen als het pantoum, het ollekebolleke en het onzijn en het hilarische verhaal over de aan zijn blokfluitclubje verknochte man door wie het voor meneer Polzer mogelijk was naar Jakarta te gaan.

Weinig mensen zijn voor Luc groter dan Drs. P, en als liefhebber van de Nederlandse poëzie kan ik niets anders dan dit beamen. Zanger annex performer in ruste, nog af en toe actief als dichter en onlangs 88 geworden blijft Drs. P een bezield verteller met een unieke kennis van het technische aspect van dichter.

Zoals gezegd, alweer een mooie dag in Amsterdam.

Lokaal een bui

De regen valt op Amsterdam maar gelukkig zit ik hoog en droog op mijn kamer. "Ici c'est comfortable" zingt de lp van Piaf. Er is witte wijn en een zakje chocoladetruffels voor de liefhebber.
Vanmiddag een erg interessant college van Marita Mathijsen gehad.
Wat wil een mens nog meer?

Er zijn wel wat dingetjes die ik nog graag zou willen, maar over het algemeen mag ik niet klagen. Ik zie net dat het inmiddels ook al droog is.
Dit kan nooit goed zijn.

Even afkloppen.

...Tot ver voorbij het eind van zijn latijn gedreven

Hoera! Vanavond is het zo ver! Daan gaat naar Jules Deelder! Heel Venlo maakt zich op voor de Nach van 't Limburgse Leed, verontwaardigde reacties op de afwezigheid van de stadsdichter zijn niet van de lucht, maar om 18:09 stapt deze jongen op de trein richting België!

Bootje

Ik wil een bootje. Dat heb ik onlangs besloten. Ik woon (bijna helemaal) in Amsterdam en daar is een boel water. Zodoende wil ik een bootje.

Het bootje zal geen probleem zijn. Legio goedkope bootjes te vinden. Bij de gemeente Amsterdam is voor 130 euro een sticker te koop die, met de geldigheidsduur van 1 kalenderjaar, in de gehele gemeente aanmeerrecht verschaft.

Nu nog een buitenboordmotor. (Leuke anekdote over het woord buitenboordmotor: gisteren na het optreden bij de Raay in Baarlo zat ik met King Lasse en Lydia Daher, mijn duitse collega-dichters, op het terras. We hadden het over mijn nautische wensen en ik vroeg Lasse wat een buitenboordmotor in het Duits was. "Ehh... Aussen... bord... motor?" gokte ik. Het bleek correct.)
Aangezien ik zeer slecht spaar bij deze een oproep: Wie heeft nog een goedkope buitenboordmotor (of een gemotoriseerd alternatief)? En nu ik toch bezig ben: wie heeft nog een bootje?

Woest

Na verontruste vragen over het functioneren van die mooie nieuwe filmfunctie onderaan de site bij deze even een korte uitleg.

Wanneer men op een der filmpjes klikt verschijnt er helemaal bovenaan de pagina een venster met het filmpje. Vandaar dat sommigen menen alleen geluid te horen.

Ik ga proberen hier iets aan te doen.

Tot slot ter verdrijving van de ongelofelijke leegte dan maar een gedicht.

Woest

Men zegt men zegt men zegt
Enkel in liefde en woede
Enkel in wellust en sex
Enkel in haat, furie, frustratie,
Dan alleen zijn wij echt

Dus enkel wanneer de mens schreeuwt
Van pijn, razernij of genot
Enkel wanneer wij gelukkig
Of kwaad zijn, perfect
En verliefd of kapot
Zijn wij wie wij zijn

En slechts dat wat mensen laat dromen
Onthuld diep in zielen
Het beest
En na het orgasme, de klap
Of de dood
Gaat verder het leven
En zonder geluid of we nooit
Zelfs maar woest
Zijn geweest.

-------------------------------------------------------------------------------------
Update: het is gefikst. De filmpjes staan voortaan bovenaan.

Filmpjes

Filmmaker Louk Voncken heeft bij mijn serie van tien '2007: de reeds beweende liefdes van Daan Doesborgh' filmpjes gemaakt. Deze mooie weergaves van mijn werk zijn te vinden op Youtube, maar ook onderaan deze pagina. Scroll omlaag en ontdek!

Zomerparkfeest

Vandaag begint het! Vier dagen hoera in het Julianapark in Venlo.
Op elk van deze dagen heb ik een column in de Zomerparkfeest podcast. Hou daarvoor (denk ik) de site in de gaten.



En dan natuurlijk zondag, 15:00 uur: Daan Doesborgh, Marten Noorduin en Martine Wijers in de spiegeltent. Laat u niks wijsmaken door de krant, er staat werkelijk een h aan het einde van mijn achternaam.

Feest

O, o, o, wat weer een fijne dag in Amsterdam.

Morgen ga ik weer terug naar een (wat de site van het Zomerparkfeest doet vermoeden) tot dusver regenachtig Venlo.
Ofschoon ik vanmiddag werd overvallen door een nare bui van misselijkheid en hoofdpijn heb ik wederom een fantastische namiddag beleefd in Amsterdam, eigenlijk een soort Nederlands Atlantis wat is vergeten te zinken.
Ik heb een aspirientje genomen en heb in de stationsrestauratie, die hier op Sloterdijk nog wel degelijk aanwezig is en geenszins door een dönertent vervangen dreigt te worden, genoten van een latte macchiato, een brownie, de gratis krant de Pers, nog een macchiato en een croissant.
De (hetzij spaarzaam aanwezige) taalfouten en oneffenheden in de structuur van de artikelen heb ik maar voor lief genomen, de Pers is en blijft de enige gratis krant die ik niet vervelend vind.

Toen was het plotseling half zes. Ik heb een pizza gekocht, uitgebreid koken heeft weinig zin. Ik probeer juist zo veel mogelijk op te maken.

Morgen dus weer in Limburg. Overmorgen alweer Parkfeesten. Volgende week donderdag weer naar Amsterdam, met broerlief dit keer. Hij wil gaan waterfietsen, achterlijke winkels bezoeken, vliegtuigspotten en musea van twijfelachtig élan bezoeken.

Never a dull moment.

Gelukkig is er internet...

...Want de treinreis was een hel.

Geef mij maar Amsterdam

Zo,

Vanmiddag weer naar Amsterdam.
Omdat ik niet weet of ik daar internet heb bij deze dus vast de melding dat ik misschien wel tot donderdag niks meer post. En dan beginnen de Parkfeesten!

Met andere woorden:

Until we meet again!

Schoenenjacht deel laatste

Het is gelukt!
Met veel dank aan Michella heb ik afgelopen dinsdag schoenen weten te kopen.

Dat vertel ik nu pas omdat ondertussen mijn laptop kapot ging en ik in Amsterdam was.

Deze foto is overigens genomen met mijn nieuwe laptop.

Ja, het blijft spannend hier! Nu zijn mijn ouders en broertjes op vakantie. O mijn hectische leven...

Video killed the radio star

Strrrrrrraks om 6 uur op Omroep Venlo: een potentieel zeer gezellige uitzending van Radio Sur Place, met daarin Bernard Martens die muziek laat horen, Guido Cruysberg van Station 5 die vertelt over het aankomende Filmfestival en ondergetekende, die u een en ander laat weten over zijn project met Galerie New Untitled op de Q-pier.

Stemt dus allen af op omroep Venlo, van 6 tot 7 vandaag!

Inner Monologue

Verhuizen. Dan heb je eindelijk een kamer en dan komt de schier onmogelijke opgave de massa spullen die je hebt in een kamer proberen te passen, en liefst op een logische manier.
Verhuizen dus.

Met een platenspeler, een doos boeken of weet ik wat vijf trappen op, enfin, u kent het wel. En dan de vraag: wanneer verhuis ik mijn meest kostbare bezit, te weten mezelf? Vanaf wanneer ga ik de verplichtingen hier in Venlo, voor het merendeel de optredens die u links van dit bericht kunt vinden, inbedden in een reis van twee uur heen en twee uur terug naar een plek die misschien wel mijn thuis is, maar waar ik dan niet langer woon?

Ik ben officieel al geen Limburger meer. Ik woon nu in Amsterdam. Sterker nog: ik woon op mezelf. Ik ben een huishouden geworden. Tussen volgende week en de parkfeesten is er een kans mij dus niet in Venlo tegen te komen, maar in Amsterdam.
Het is maar dat u het weet.

Schoenenjacht deel 2

Ik heb vandaag zowaar een schoen gepast. Rood, geruit, dertig euro. Kon de knoop op basis van het passen (hij zat wel goed) niet doorhakken, over te meer omdat er niks te knopen viel. Wel gaatjes maar geen veters.

dat vond ik wel weer genoeg schoenenjacht voorlopig.

Ik ben dol op feestjes

Schoenenjacht deel 1

Welnu. Ik ging dus op pad om schoenen en een nieuwe portemonnee te kopen.

Het deprimerende weer van de afgelopen dagen maakte dat ik in dat eerste alvast geen zin had. Met veel auto-overreding wist ik mezelf dan toch naar de Bijenkorf te slepen om daar een gigantische bak aan te treffen met portemonnees voor een tientje. Waarom zijn portemonnees zo belachelijk duur, zelfs in de uitverkoop bij de Bijenkorf Outlet? Is het niet de bedoeling dat er geld overblijft om er in te stoppen? Eerder was ik bij de Hema, waar men schaamteloos een eurootje of zeventien vraagt voor zo'n leren vod.

Ik vond bij de Bijenkorf voor tien euro een felgroene portemonnee met slangenhuidopdruk. De lelijkste portemonnee ooit. Meteen gekocht dus.

Dan verder naar het Leger des Heils. Men bleek er minder in zak en as dan ik dacht, en ik kocht er een aantal bakelieten 78 toeren-platen.

Als het weer opklaart volgt schoenenjacht deel 2.

Caucasian

Er zijn reeds twee flessen verkocht, en wel op de opening van de Qpier afgelopen zondag.

Het was ook daar dat ik enkele gedichten voordroeg. Tijdens deze voordracht maakte Fransz Rombouts de foto's die hier te zien zijn. Inmiddels is het tien over een 's nachts en bemerk ik hoe twee White Russians, een of andere Passie-troep en een whisky'tje het typen aardig bemoeilijken.

Desondanks leek het me aardig te vermelden dat dit lang niet de eerste weblogpost is die ik in beschonken toestand schrijf, en daarnaast dat ik afgelopen weekend in Belfeld verbleef. Hierover meer in de krant van donderdag (de krant zijnde Dagblad de Limburger). Te zijner tijd zal dat artikel dan ook weer hier verblijven, mocht u een andere danwel geen krant lezen.

De opmaak (met betrekking tot de foto's) vereist dat hier nog een alinea komt. Dat ziet wel zo mooi uit. Deze wilde ik vullen met de aankondiging dat ik morgen in het Venloosch centrum te vinden ben, op zoek naar nieuwe schoenen en een nieuwe portemonnaie. De oude kon de enorme cashflow niet meer aan en is gesneuveld.

Mijn dronken ik verplicht bij deze aan mijn nuchtere ik van morgen uitgebreid verslag te doen van deze queeste. Ook ga ik morgen voetballen met Richard. Het is maar dat u het weet.

Château Q-pier

Vandaag met Richard de hele dag blauwe bierflessen uitgespoeld. Deze zijn bestemd voor een project met Galerie New Untitled. In de maanden juli en augustus zijn hier flessen poëzie te koop. In deze flessen een van de tien gedichten uit de serie '2007: De reeds beweende liefdes van Daan Doesborgh'.

Voor maar vier euro kunt u eigenaar zijn van dit unieke, gesigneerde object. Bovendien zijn er vier data waarop ikzelf het gekochte gedicht voordraag, te weten 5 en 11 juli en 9 en 23 augustus van 20:00 tot 23:00 uur.

Let wel op! De flessen zijn in een gelimiteerde oplage verkrijgbaar. Wie ze dus alle 10 wil sparen moet er snel bij zijn!

Naast dit flessenavontuur heb ik gisteren met Sef Joosten een Japans snoep-proeverijtje gehouden. Hierover later meer.