City Slam #5

Slecht nieuws uit slammersland

De Art Meets Slam in Tilburg stopt er mee. Voor mij betekent dat een kans minder om op het NK te raken, maar erger nog betekent dat voor Martin Beversluis en zijn vrienden dat hun geesteskind ten onder gaat, wegens zoiets naars als gebrek aan animo nog wel. Bij deze spreek ik de wens uit dat de hoop Tilburg niet in de schoenen zinkt en we daar in de toekomst ooit weer van een slam mogen genieten. Ik heb met veel plezier meegedaan, en ben met evenveel plezier een andere keer weer van de partij. Martin en collega's: sterkte en succes gewenst!

Uitmarkt

Utrecht roept weer, en Daan antwoordt! Morgen ben ik te bewonderen op de plaatselijke Uitmarkt, rept u dus allen tegen twaalven naar de Kargadoor aan de Oude Gracht, want daar is het te beleven. Prachtige muziek en spetterende poëzie!

Of rep u vanavond laat naar Roermond! Daar vindt de cultuurnacht plaats. Guerillapoëzie in het CK-theater in de Jezuïtenstraat.

Heel Nederland opent haar cultureel seizoen. Venlo heeft een stadsdichter, maar maakt daar op de Ouverture geen gebruik van. Gelukkig zien andere steden me graag komen. En gelukkig heeft Venlo nog mensen als Tieneke Verstegen, Ger Janssen en Jan Brouwers. Deze week is hun gevelgedichtenproject gestart met een tekst van mijn hand, die staat te bewonderen op de zijgevel van restaurant Hemingway in de Heilige Geeststraat. Een foto volgt!

KarGADOOR

Gisteren nipt de publieksprijs van de Kargadoorslam gewonnen, en mezelf verzekerd van een plek in de halve finale van het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam. Het ging, zoals reeds vaak in de geschiedenis van de wereld, tussen Wibo Kosters en mijzelf, en met slechts een stem verschil (gelukkig had ik mijn lief en mijn goede vrind Maarten naast me zitten) blijft mijn aantal kansen op NK-deelnemerschap op drie. Dat zijn naast de voorgenoemde halve finale de jaarfinales in Tilburg en Eindhoven.

Winnaar van de juryprijs en dus van een zekere plek op het NK was Peter M van der Linden, en het is met trots dat ik opmerk dat hem dat de enige dichter maakt (tot op heden welteverstaan) die mij op Neerlandsch Grondgebied voorbij heeft kunnen streven in een poetry slam. Zij het ACG Vianen, zij het Max Lerou, zij het David Boelee, zij het Casper Fioole, zij het Martin Beversluis, zij het Boris de Jong en, ironisch genoeg, zij het Peter M van der Linden, allen kwam ik ooit succesvol tegen op een slam, enkel Peter M overwon. Het is een genoegen van hem te verliezen, zeker als je toch nog wint.

Dit had de jury te vertellen over mijn performance. Lees het hele Juryverslag op www.pomgedichten.nl en www.dichtbijgijs.nl

daan doesborgh Venlo in utrecht. DIT IS – zijn gedicht in de eerste ronde – dit is daan een voortdurend dichterschap sprak de jury. Groter dan of gelijk aan het gedicht sprak daan. Ader zal 2 zijn. Zijn laatste woorden in de eerste ronde. Er sprongen tranen in mijn ogen van de liefde die daan beschreef. Schreef een jurylid. Zijn tweede nog beter. Nog sterker. Er rijdt een trein van pijn voorbij. Sprak daan. In de derde ronde. Hoe je gek van de pijn kan vertederen. Sinds bettie de vu beheerst slammen slammers over ziektes meneer wolluf. schrijft u dat er wel even bij. En zou de derde ronde - op zich - bekeken zijn dan was daan doesborgh de winnaar geweest. Het publiek bracht hem daarvoor de publieksprijs. En zijn ticket naar de halve finale NK. De jury oordeelde over drie rondes. En uiteindelijk kreeg peterm 4 stemmen jury en daan drie.

Memento Mori

Na onder vele anderen Michael Jackson, Merce Cunningham, Martin Bril, Frank McCourt, Ron Asheton, John Updike, Robert Jasper Grootveld, Shinkichi Tajiri, Walter Cronkite, Michaël Zeeman, Les Paul en natuurlijk Simon Vinkenoog is nu ook Willy DeVille een naam op de indrukwekkende lijst van mensen die in 2009 overleden zijn. En we zijn nog maar net over de helft. Opdat wij niet vergeten!

Wereld Muziek Concours

Op verzoek nu ook de tekst die in onderstaand filmpje wordt voorgedragen:

De nacht dat een ontstoken kies me wakker hield

Lief dagboek van haat en frustratie,
Ik schrijf je in een delirium van pijn
dat al het goede mist van delirisch zijn
behalve de lyriek
(want je besterft het van de pijn)
dus in dit gedicht rijmt pijn
op pijn, op mij, op pijn, op pijn, op pijn,
op hel, op mij, op pijn, op kies, op pijn

soms dient het zich aan als een krijsend lijk
dat uit een graf gekropen op je toekomt
en ze tart de diepte van je bestaan
en haar lokken nat van ontbindingsvocht
slaan naastgelegen kiezen en
haar dode vingers rammen op de kaak
maar soms
zijn het de losgeslagen paarden van Hades
en vraag jezelf niet of die paarden had:
vannacht traden zij te vaak die enclaves van mijn schedel
die om nutteloze redenen elk
zenuwen bevatten
ze galopperen bezeten door
die smalle gang van tanden
en je voelt hun hoeven dreunen in je maag
soms slaan er enkelen nog los van de losgeslagenheid
en gaan omlaag
dalen af naar de onschuldigheid
de onderkaak
en met de wanhoop in mijn ogen weer gevoed
hinnikend als krijgers van de dood
roept hij ze even weer terug
en laat mij achter
in een poel van zweet en visioenen
opgewekt door de heren
Paracetamol en Ibuprofen
die machteloos toekijken hoe ik
slaaf van de pijn in mijn bek
smekend naar heb opkijk

Dan rijdt er weer een trein van pijn voorbij
o hoe ik kan verlangen naar het zoete
kraken van een tang die een tand
bevrijdt uit zijn vlezige gevangenis
de mond
ik wil de straat op gaan
potige kerels schofferen
en een welgemikte linkse incasseren
om dan huilend van geluk
enkele bebloede boosdoeners
in mijn palm te spugen

Terwijl de wereld het ondergewaardeerd
orgasme van de slaap beleeft
vind ik me in gezelschap
van de terminalen
lijders aan migraine
spit jicht reuma
de geschotenen in veldhospitalen
de barenden
de botten brekenden
die van de pijn niet kunnen slapen
en dan maar zingen in ons duivelspact

En heel soms
een fractie van een tel
niets
tijdens die momenten
voel ik hoe mijn arme lichaam
zich losmaakt van mijn bed
om dan meteen weer
door een splijtende scheut in mijn muil
terug op de aarde gedonderd te worden
en de pijn ritselt tussen mijn tanden
als een merel in een heesterstruik
een heester van vlees
en een merel van kokend metaal

Het is algemeen bekend dat een nachtmerrie plaatsvindt in het laatste stadium, de ochtend, het einde van de nacht, dus ik kus de ironie van wat ik kreeg in de twee uur voor mijn wekker ging,
zoete vrede van de slaap

Persco WMC

Gisteren was de persconferentie van het Wereld Muziek Concours over hun spannende crossoverprojecten op het WMC 2009, en om de aanwezige pers en notabelen vast een voorproefje te geven was onder andere bijgevoegd optreden te zien. Ik draag het gedicht 'De nacht dat een ontstoken kies me wakker hield' voor, intimi weten dat deze tekst berust op een waargebeurd verhaal, niet-intimi begrijpen dat na het aanhoren ervan. Het geheel is een duet met Nard Reijnders op saxofoon.

Dan nog even voor mijn moeder: op het stadhuis in Roermond in de ruimte waar Nard en ik stonden te wachten om de zaal te betreden was een knopje: start bruidsmars. In de zaal waar de persconferentie werd gehouden wordt namelijk normaal getrouwd. Het knopje was daar. Ik heb er niet op gedrukt. Ben je trots op me?

Andermaal feest

De zegetocht duurt voort. Met het bijschrijven van een eclatante zege op de slam van ACG Vianen in Eindhoven blijft Daan Doesborgh in het Nederlandse slamcircuit alweer vier slams ongeslagen. Dat is dus drie kansen op een NK2009 ticket en een kans op een NK2010 ticket, gezien de SLAMersfoort de finale in januari houdt.

Op de meest hardcore slam van Nederland (dichters dragen 2x 8 minuten voor, en dan een finale van 10 minuten p.p.) had ik niet de minste tegenover me, integendeel, met als tegenstanders Kasper Fioole, Peter M van der Linden en de Duodichters Wammes en Polly M was het deelnemersveld van gisteravond geen kat om zonder handschoenen aan te pakken. Mijn sluimerende allergie voor katten bleek hier gelukkig geen probleem.

Naar goed gebruik gaan nu ook deze zege weer beklonken worden met een Youtubefilmpje. Dit keer een filmpje van een auto die over een weg rijdt, maar zoals wel vaker met Youtubefilmpjes op deze site is het filmpje willekeurige bijzaak: het gaat om de muziek. Barcarolle door Tom Waits, van het meesterlijke album Alice. Geniet!

Haa vrienden van de piefpaf

And now for your international moment of zen

Moo cow fuck milk

Tijd voor een nieuw bericht! Inmiddels is het juni en dat betekent dat in de komende maanden er weer aanvragen voor optredens binnen zouden moeten gaan komen. Nu is er sowieso morgen de hoorzitting van de gemeente Venlo over de kredietcrisis, waarop ik mijn visie mag komen geven, en natuurlijk rest ons met het aanbreken van de maand juni nog maar iets minder dan twee maanden tot het Zomerparkfeest.

Ook de slam gaat gewoon door. Was de april-editie gecancelled vanwege het promoveringsfeest van VVV, in mei hebben we weer gewoon een winnaar, te weten Boris de Jong. In een licht aangepaste slam kreeg Boris de meeste stembriefjes (al waren het de sms-stemmen die écht de doorslag hebben gegeven) en versloeg zo Melvin van Eldik en Jolies Heij.

Dat was vorige week, deze week staat in het teken van tentamens. Ik heb er twee, wat dus alleszins meevalt, maar ze moeten wel even gehaald worden. En als dat dan achter de rug is, en ik heb geen hertentamens, is het officieel vakantie. Tot die aanvragen binnen gaan stromen natuurlijk. Naar goede gewoonte zal ik ook even een Youtubefilmpje aanhechten, zodat ik tegen de subsidianten van Daandoesborgh.nl ook weer kan verklaren wat nou precies die opvoedende functie is waar ze een paar ton voor in de begroting hebben vrijgemaakt, dit keer verlicht ik jullie met de visie van Amerikaanse komiek Lewis Black (in het kort: boos, heel boos) over melk en water, en hoe dom fabrikanten wel niet denken dat we zijn. Maak u kwaad!

Categorie: Foto's die mythevorming in de hand werken

Graag uw aandacht voor bovenstaande prachtfoto van Océ fotoclub fotograaf Joep Keij. Joep (ook dichter, en in die hoedanigheid aanwezig bij Daan Doesborgh And Friends in 2007) fotografeerde afgelopen zondag de performance die ik deed met Sara Mück in het kader van het Grenzhopper theaterfestival. Hier de site van Joep met zijn kijk op de middag.

Wanneer ik dit soort foto's zie (en dat gebeurt niet vaak) is dat heel gevaarlijk voor mijn zelfbeeld. En wie geeft me ook ongelijk?

Over poëzie

Maak kennis met Tom Waits. Hij is nog nooit eerder voorbij gekomen op dit blog, en weinig mensen weten dat hij een zanger is die ik zeer bewonder. Op deze mooie donderdagmiddag wil ik het publiek op deze site graag allebei kennis laten maken met een van zijn liedjes, die ik eigenlijk geen liedje wil noemen. Het is eerder een gedicht. Mijn argumentatie in deze wordt gesterkt door het feit dat hij het niet zingt, maar eerder declameert. Onderstaande Youtube-video getuigt ervan dat ik niet lieg. Ook bijgevoegd is de tekst.

Last night I dreamed that I was dreaming of you
And from a window across the lawn I watched you undress
Wearing a sunset of purple, tightly woven around your hair
that rose in strangled ebony curls
moving in a yellow bedroom light.
The air is wet with sound.
The faraway yelping of a wounded dog.
And the ground is drinking a slow faucet leak.
Your house is so soft and fading
as it soaks the black summer heat.
A light goes on and the door opens.
And a yellow cat runs out on the stream of hall light
and into the yard.

A wooden cherry scent is faintly breathing the air.
I hear your champagne laugh.
You wear two lavender orchids,
one in your hair and one on your hip.
A string of yellow carnival lights
comes on with the dusk,
circling the lake with a slowly dipping halo
and I hear a banjo tango.

And you dance into the shadow of a black poplar tree
And I watched you as you disappeared.
I watched you as you disappeared.
I watched you as you disappeared.
I watched you as you disappeared.

(bron: http://www.tomwaitslibrary.com/)





Dan wil ik jullie ook nog even attent maken op Charles Bukowski. Dat had ik eerder al gedaan door een van zijn gedichten te plaatsen, en nu alle vaste bezoekers van deze site een beetje hebben kunnen ruiken aan het fenomeen Charles Bukowski is het tijd om de zwaardere kost te introduceren: tijd voor statements over poetica! De bezoekers die tevens studiegenoten van me zijn (voor zover die bestaan)krijgen al koude rillingen (of een lichte erectie) bij het horen van het woord poetica. Voor de leken op het gebied van neerlandistiek: met poetica wordt bedoeld de literatuuropvatting van een auteur, zoals die naar voren komt uit uitspraken gedaan zowel binnen als buiten het literaire oeuvre van de desbetreffende auteur.
Bukowski doet in dit filmpje (de poster die het op Youtbe heeft gezet vermoedt dat er drank in het spel is, kan hem geen ongelijk geven) een aantal erg interessante uitspraken over poëzie en het dichtersschap. Kinderen en dronken mensen spreken altijd de waarheid, dus we moeten Bukowski maar gewoon geloven als hij zegt:
"Those who say the poet is a very private and precious person I don't agree with. Generally he's just a dumb, fiddling asshole writing insecure lines that don't come through, believing he's immortal, waiting for his immortality that never arrives, because the poor fucker just can't write. Most poets, coets, hoets, carrots can't even write a simple line. Like 'The dog walked down the street.'"



Opdracht voor volgende week: bespreek de poetica van Bukowski op basis van zijn uitspraken over poëzie in het bovenstaande filmpje aan de hand van het poeticastelsel van Abrams, zoals aangevuld door Sötemann in zijn bekende artikel 'Vier poetica's'.

Foto

Graag even onder uw aandacht: onderstaande foto, gemaakt voor universiteitsblad Folia. Een aantal mensen werd gevraagd wat hun favoriete passage uit een gedicht was en bij het door mij gekozen fragment uit De Moordenaars van Paul van Ostaijen moest natuurlijk een foto (met een groot mes, voor de oplettenden) in een verlopen steegje. Dank aan fotograaf Tjebbe Venema voor deze mooie foto!

Categorie: prachtige gedichten van anderen

notice

the swans drown in bilge water,
take down the signs,
test the poisons,
barricade the cow
from the bull,
the peony from the sun,
take the lavender kisses from my night,
put the symphonies out on the streets
like beggars,
get the nails ready,
flog the backs of the saints,
stun frog and mice for the cat,
burn the enthralling paintings,
piss on the dawn,
my love
is dead.


- Charles Bukowski

Hat-trick

A hat-trick in sports is associated with succeeding at anything three times in three consecutive attempts. In North America it is often rendered as hat trick, with no hyphen. The Oxford English Dictionary lists it unhyphenated and gives a variety of examples published in the 19th and 20th centuries both with and without the hyphen. The term was first used in cricket, to describe HH Stephenson's feat in 1858[1] and was used in print for the first time in 1878 (bron: Wikipedia).

Na de maart-editie van de karGADOORslam in Utrecht en de april-editie van de Art Meets slam in Tilburg is mijn hat-trick nu compleet gemaakt door het winnen van de mei-editie van SLAMersfoort. De jury maakte de keuze aan finalisten als volgt bekend: de man met de kies, de man met de sik en de man met de staart (respectievelijk ondergetekende, Martin Beversluis en Wibo Kosters). Na afloop van de finale onderstreepte de jury het hoge niveau van de slam, maar was van mening dat de uiteindelijke winnaar 'soeverein heerste over de avond'. Een te mooi compliment om niet even hier te vermelden. Nu zou ik weer een euforisch stukje muziek kunnen plaatsen hier (klik bijvoorbeeld eens op http://www.youtube.com/watch?v=nnHksDFHTQI, http://www.youtube.com/watch?v=9xYjz9T4U64&feature=related, http://www.youtube.com/watch?v=EG-lQ-BQdrs, http://www.youtube.com/watch?v=nXK60prBI_w) maar in het kader van de relativering een ingetogener filmpje:

3x is feestrecht

Gouden tijden!

Het vorige feest is nog niet uit ons geheugen verdwenen of het volgende feest dient zich alweer aan. We lachen onze tanden bloot want gisteren heb ik na een zinderende finalebattle met Wibo Kosters in Tilburg alweer een poetry slam op mijn palmares bij mogen laten graveren. De eindejaarsslam in Tilburg belooft een spektakel te worden: Pom Wolff, Gijs ter Haar, Daan Doesborgh en... Wibo Kosters, want die won de publieksprijs waardoor ik hem gelukkig terugzie in de seizoensfinale.

Tot die tijd een feestcadeau / zoethoudertje / sorry voor het lange wachten op een nieuwe post:

Nog steeds feest

Het is nog steeds feest, want vandaag was ik de winnaar van de zevende Kargadoorslam in Utrecht!

Dit had de jury (Mike Platenkamp, Pandorra en juryvoorzitter Pom Wolff) te zeggen over mijn verschijning:

daan doesborgh lijkt me een serieuze tip, niet alleen door zijn knokploegachtige bio, die onderweg dan ook wel eens verveelt, maar op zijn weblog zag ik poëzie. een grote bek met poëzie zou altijd een kans moeten maken, al is het maar uit natuurbehoud.
Goed gezien. Een jonge enthousiaste slammer. Alles uit het hoofd. Hoewel poëzie meer is dan een enthousiast gebrachte opsomming, de euforie gesmeerd over te vaak afgelikte thema’s (eerste ronde) was hij innemend, gul gevend, afwisselend, een aanwinst in slammersland. Als iemand peterM van der linden zou kunnen wegvagen dan is het deze DAAN. Te weinig inhoud nog zegt een jury dan. En - als poëzie leuk zijn is dan is Daan poëzie. de performance bijna te perfect dat het soms een truukje leek. Zonder meer finalist en in de finale zonder meer de terechte winnaar. Het enige afwijkende geluid op deze zonnige middag, zo - dat je graag nog een toegift wilde horen.

(bron: www.pomgedichten.nl)

En met de SLAMersfoort en een slam in Bochum ( en natuurlijk de Kargadoor seizoensfinale op 6 september) is Daan Doesborgh terug op het slampodium.

FEEST!

Het is feest op www.daandoesborgh.nl en www.stadsdichtervenlo.nl!

Dit is het 100ste bericht op deze site, en geheel in stijl van onze berichtgeving vieren we dat met een Youtubefilmpje.

Categorie: liedjes die HEEL HARD gedraaid moeten worden

(even doen dus)