Stadsdichter Venlo Blog

Komt allen!

2009-11-30T18:27:00.001+01:00

NK Poetry Slam

2009-11-22T14:24:00.000+01:00

Wie doet er mee? Daan doet er mee.

http://www.ed.nl/uitcultuur/cultuur/article5840474.ece

Oproep van het Huis voor de Kunsten Limburg:

2009-10-28T12:00:00.000+01:00

Gedichtenproject voor jongeren ‘Limburgse Vertellingen’
Stuur gedichten in en maak kans deel te mogen nemen aan een professioneel project

Heeft een gebeurtenis in Limburg indruk op je gemaakt, en lijkt het je leuk er een gedicht over te schrijven? Stuur dan z.s.m. een paar gedichten van jezelf in (deze mogen overal over gaan), naar shogenhuis@hklimburg.nl en misschien krijg je dan een uitnodiging mee te doen met het crossoverproject Limburgse Vertellingen!
Het project Limburgse Vertellingen is een initiatief van de Stichting Limburgse Componisten. Jonge dichters wordt gevraagd een gedicht te schrijven. Limburgse componisten maken daar vervolgens een compositie van, die op 4 à 5 verschillende plaatsen in Limburg zal worden opgevoerd. De gedichten worden gepubliceerd in het programmaboekje.
Wie instuurt maakt ook kans te worden uitgenodigd voor andere jongerenprojecten rond poëzie in Limburg.De deadline voor insturen is maandag 9 november.
Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd.

BUMA

2009-10-12T18:25:00.002+02:00

Goed nieuws voor bloggers over de hele wereld. In een andere wereld, een wereld die door de heffingsplannen van BUMA even heel dichtbij kwam, had dit bericht mij als particulier, geen geld genererend blogger 130 euro gekost. Dat is namelijk de belachelijke vergoeding die BUMA in gedachten had voor het embedden van 6 Youtubefilmpjes. Gelukkig zijn de plannen nu voor een belangrijk deel geannuleerd. Voorlopig.

Gewoon, omdat het kan!

tu n'est q'un fumeur de Gîtanes

2009-09-24T16:07:00.001+02:00

Ik kan niet stoppen met luisteren. Leve de grote Serge, en natuurlijk de beminnelijke Cathérine.

City Slam #5

2009-09-22T17:54:00.003+02:00

Slecht nieuws uit slammersland

2009-09-15T18:41:00.002+02:00

De Art Meets Slam in Tilburg stopt er mee. Voor mij betekent dat een kans minder om op het NK te raken, maar erger nog betekent dat voor Martin Beversluis en zijn vrienden dat hun geesteskind ten onder gaat, wegens zoiets naars als gebrek aan animo nog wel. Bij deze spreek ik de wens uit dat de hoop Tilburg niet in de schoenen zinkt en we daar in de toekomst ooit weer van een slam mogen genieten. Ik heb met veel plezier meegedaan, en ben met evenveel plezier een andere keer weer van de partij. Martin en collega's: sterkte en succes gewenst!

Uitmarkt

2009-09-12T12:58:00.002+02:00

Utrecht roept weer, en Daan antwoordt! Morgen ben ik te bewonderen op de plaatselijke Uitmarkt, rept u dus allen tegen twaalven naar de Kargadoor aan de Oude Gracht, want daar is het te beleven. Prachtige muziek en spetterende poëzie!

Of rep u vanavond laat naar Roermond! Daar vindt de cultuurnacht plaats. Guerillapoëzie in het CK-theater in de Jezuïtenstraat.

Heel Nederland opent haar cultureel seizoen. Venlo heeft een stadsdichter, maar maakt daar op de Ouverture geen gebruik van. Gelukkig zien andere steden me graag komen. En gelukkig heeft Venlo nog mensen als Tieneke Verstegen, Ger Janssen en Jan Brouwers. Deze week is hun gevelgedichtenproject gestart met een tekst van mijn hand, die staat te bewonderen op de zijgevel van restaurant Hemingway in de Heilige Geeststraat. Een foto volgt!

KarGADOOR

2009-09-07T13:39:00.002+02:00

Gisteren nipt de publieksprijs van de Kargadoorslam gewonnen, en mezelf verzekerd van een plek in de halve finale van het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam. Het ging, zoals reeds vaak in de geschiedenis van de wereld, tussen Wibo Kosters en mijzelf, en met slechts een stem verschil (gelukkig had ik mijn lief en mijn goede vrind Maarten naast me zitten) blijft mijn aantal kansen op NK-deelnemerschap op drie. Dat zijn naast de voorgenoemde halve finale de jaarfinales in Tilburg en Eindhoven.

Winnaar van de juryprijs en dus van een zekere plek op het NK was Peter M van der Linden, en het is met trots dat ik opmerk dat hem dat de enige dichter maakt (tot op heden welteverstaan) die mij op Neerlandsch Grondgebied voorbij heeft kunnen streven in een poetry slam. Zij het ACG Vianen, zij het Max Lerou, zij het David Boelee, zij het Casper Fioole, zij het Martin Beversluis, zij het Boris de Jong en, ironisch genoeg, zij het Peter M van der Linden, allen kwam ik ooit succesvol tegen op een slam, enkel Peter M overwon. Het is een genoegen van hem te verliezen, zeker als je toch nog wint.

Dit had de jury te vertellen over mijn performance. Lees het hele Juryverslag op www.pomgedichten.nl en www.dichtbijgijs.nl

daan doesborgh Venlo in utrecht. DIT IS – zijn gedicht in de eerste ronde – dit is daan een voortdurend dichterschap sprak de jury. Groter dan of gelijk aan het gedicht sprak daan. Ader zal 2 zijn. Zijn laatste woorden in de eerste ronde. Er sprongen tranen in mijn ogen van de liefde die daan beschreef. Schreef een jurylid. Zijn tweede nog beter. Nog sterker. Er rijdt een trein van pijn voorbij. Sprak daan. In de derde ronde. Hoe je gek van de pijn kan vertederen. Sinds bettie de vu beheerst slammen slammers over ziektes meneer wolluf. schrijft u dat er wel even bij. En zou de derde ronde - op zich - bekeken zijn dan was daan doesborgh de winnaar geweest. Het publiek bracht hem daarvoor de publieksprijs. En zijn ticket naar de halve finale NK. De jury oordeelde over drie rondes. En uiteindelijk kreeg peterm 4 stemmen jury en daan drie.

Memento Mori

2009-08-19T19:13:00.003+02:00

Na onder vele anderen Michael Jackson, Merce Cunningham, Martin Bril, Frank McCourt, Ron Asheton, John Updike, Robert Jasper Grootveld, Shinkichi Tajiri, Walter Cronkite, Michaël Zeeman, Les Paul en natuurlijk Simon Vinkenoog is nu ook Willy DeVille een naam op de indrukwekkende lijst van mensen die in 2009 overleden zijn. En we zijn nog maar net over de helft. Opdat wij niet vergeten!

Wereld Muziek Concours

2009-08-06T12:17:00.001+02:00

Op verzoek nu ook de tekst die in onderstaand filmpje wordt voorgedragen:

De nacht dat een ontstoken kies me wakker hield

Lief dagboek van haat en frustratie,
Ik schrijf je in een delirium van pijn
dat al het goede mist van delirisch zijn
behalve de lyriek
(want je besterft het van de pijn)
dus in dit gedicht rijmt pijn
op pijn, op mij, op pijn, op pijn, op pijn,
op hel, op mij, op pijn, op kies, op pijn

soms dient het zich aan als een krijsend lijk
dat uit een graf gekropen op je toekomt
en ze tart de diepte van je bestaan
en haar lokken nat van ontbindingsvocht
slaan naastgelegen kiezen en
haar dode vingers rammen op de kaak
maar soms
zijn het de losgeslagen paarden van Hades
en vraag jezelf niet of die paarden had:
vannacht traden zij te vaak die enclaves van mijn schedel
die om nutteloze redenen elk
zenuwen bevatten
ze galopperen bezeten door
die smalle gang van tanden
en je voelt hun hoeven dreunen in je maag
soms slaan er enkelen nog los van de losgeslagenheid
en gaan omlaag
dalen af naar de onschuldigheid
de onderkaak
en met de wanhoop in mijn ogen weer gevoed
hinnikend als krijgers van de dood
roept hij ze even weer terug
en laat mij achter
in een poel van zweet en visioenen
opgewekt door de heren
Paracetamol en Ibuprofen
die machteloos toekijken hoe ik
slaaf van de pijn in mijn bek
smekend naar heb opkijk

Dan rijdt er weer een trein van pijn voorbij
o hoe ik kan verlangen naar het zoete
kraken van een tang die een tand
bevrijdt uit zijn vlezige gevangenis
de mond
ik wil de straat op gaan
potige kerels schofferen
en een welgemikte linkse incasseren
om dan huilend van geluk
enkele bebloede boosdoeners
in mijn palm te spugen

Terwijl de wereld het ondergewaardeerd
orgasme van de slaap beleeft
vind ik me in gezelschap
van de terminalen
lijders aan migraine
spit jicht reuma
de geschotenen in veldhospitalen
de barenden
de botten brekenden
die van de pijn niet kunnen slapen
en dan maar zingen in ons duivelspact

En heel soms
een fractie van een tel
niets
tijdens die momenten
voel ik hoe mijn arme lichaam
zich losmaakt van mijn bed
om dan meteen weer
door een splijtende scheut in mijn muil
terug op de aarde gedonderd te worden
en de pijn ritselt tussen mijn tanden
als een merel in een heesterstruik
een heester van vlees
en een merel van kokend metaal

Het is algemeen bekend dat een nachtmerrie plaatsvindt in het laatste stadium, de ochtend, het einde van de nacht, dus ik kus de ironie van wat ik kreeg in de twee uur voor mijn wekker ging,
zoete vrede van de slaap

Persco WMC

2009-06-23T12:47:00.002+02:00

Gisteren was de persconferentie van het Wereld Muziek Concours over hun spannende crossoverprojecten op het WMC 2009, en om de aanwezige pers en notabelen vast een voorproefje te geven was onder andere bijgevoegd optreden te zien. Ik draag het gedicht 'De nacht dat een ontstoken kies me wakker hield' voor, intimi weten dat deze tekst berust op een waargebeurd verhaal, niet-intimi begrijpen dat na het aanhoren ervan. Het geheel is een duet met Nard Reijnders op saxofoon.

Dan nog even voor mijn moeder: op het stadhuis in Roermond in de ruimte waar Nard en ik stonden te wachten om de zaal te betreden was een knopje: start bruidsmars. In de zaal waar de persconferentie werd gehouden wordt namelijk normaal getrouwd. Het knopje was daar. Ik heb er niet op gedrukt. Ben je trots op me?

Andermaal feest

2009-06-20T14:17:00.002+02:00

De zegetocht duurt voort. Met het bijschrijven van een eclatante zege op de slam van ACG Vianen in Eindhoven blijft Daan Doesborgh in het Nederlandse slamcircuit alweer vier slams ongeslagen. Dat is dus drie kansen op een NK2009 ticket en een kans op een NK2010 ticket, gezien de SLAMersfoort de finale in januari houdt.

Op de meest hardcore slam van Nederland (dichters dragen 2x 8 minuten voor, en dan een finale van 10 minuten p.p.) had ik niet de minste tegenover me, integendeel, met als tegenstanders Kasper Fioole, Peter M van der Linden en de Duodichters Wammes en Polly M was het deelnemersveld van gisteravond geen kat om zonder handschoenen aan te pakken. Mijn sluimerende allergie voor katten bleek hier gelukkig geen probleem.

Naar goed gebruik gaan nu ook deze zege weer beklonken worden met een Youtubefilmpje. Dit keer een filmpje van een auto die over een weg rijdt, maar zoals wel vaker met Youtubefilmpjes op deze site is het filmpje willekeurige bijzaak: het gaat om de muziek. Barcarolle door Tom Waits, van het meesterlijke album Alice. Geniet!

Haa vrienden van de piefpaf

2009-06-16T20:03:00.000+02:00

And now for your international moment of zen

2009-06-11T21:30:00.001+02:00

Moo cow fuck milk

2009-06-02T09:43:00.002+02:00

Tijd voor een nieuw bericht! Inmiddels is het juni en dat betekent dat in de komende maanden er weer aanvragen voor optredens binnen zouden moeten gaan komen. Nu is er sowieso morgen de hoorzitting van de gemeente Venlo over de kredietcrisis, waarop ik mijn visie mag komen geven, en natuurlijk rest ons met het aanbreken van de maand juni nog maar iets minder dan twee maanden tot het Zomerparkfeest.

Ook de slam gaat gewoon door. Was de april-editie gecancelled vanwege het promoveringsfeest van VVV, in mei hebben we weer gewoon een winnaar, te weten Boris de Jong. In een licht aangepaste slam kreeg Boris de meeste stembriefjes (al waren het de sms-stemmen die écht de doorslag hebben gegeven) en versloeg zo Melvin van Eldik en Jolies Heij.

Dat was vorige week, deze week staat in het teken van tentamens. Ik heb er twee, wat dus alleszins meevalt, maar ze moeten wel even gehaald worden. En als dat dan achter de rug is, en ik heb geen hertentamens, is het officieel vakantie. Tot die aanvragen binnen gaan stromen natuurlijk. Naar goede gewoonte zal ik ook even een Youtubefilmpje aanhechten, zodat ik tegen de subsidianten van Daandoesborgh.nl ook weer kan verklaren wat nou precies die opvoedende functie is waar ze een paar ton voor in de begroting hebben vrijgemaakt, dit keer verlicht ik jullie met de visie van Amerikaanse komiek Lewis Black (in het kort: boos, heel boos) over melk en water, en hoe dom fabrikanten wel niet denken dat we zijn. Maak u kwaad!

Categorie: Foto's die mythevorming in de hand werken

2009-05-26T17:46:00.004+02:00

Graag uw aandacht voor bovenstaande prachtfoto van Océ fotoclub fotograaf Joep Keij. Joep (ook dichter, en in die hoedanigheid aanwezig bij Daan Doesborgh And Friends in 2007) fotografeerde afgelopen zondag de performance die ik deed met Sara Mück in het kader van het Grenzhopper theaterfestival. Hier de site van Joep met zijn kijk op de middag.

Wanneer ik dit soort foto's zie (en dat gebeurt niet vaak) is dat heel gevaarlijk voor mijn zelfbeeld. En wie geeft me ook ongelijk?

Over poëzie

2009-05-14T13:07:00.002+02:00

Maak kennis met Tom Waits. Hij is nog nooit eerder voorbij gekomen op dit blog, en weinig mensen weten dat hij een zanger is die ik zeer bewonder. Op deze mooie donderdagmiddag wil ik het publiek op deze site graag allebei kennis laten maken met een van zijn liedjes, die ik eigenlijk geen liedje wil noemen. Het is eerder een gedicht. Mijn argumentatie in deze wordt gesterkt door het feit dat hij het niet zingt, maar eerder declameert. Onderstaande Youtube-video getuigt ervan dat ik niet lieg. Ook bijgevoegd is de tekst.

Last night I dreamed that I was dreaming of you
And from a window across the lawn I watched you undress
Wearing a sunset of purple, tightly woven around your hair
that rose in strangled ebony curls
moving in a yellow bedroom light.
The air is wet with sound.
The faraway yelping of a wounded dog.
And the ground is drinking a slow faucet leak.
Your house is so soft and fading
as it soaks the black summer heat.
A light goes on and the door opens.
And a yellow cat runs out on the stream of hall light
and into the yard.

A wooden cherry scent is faintly breathing the air.
I hear your champagne laugh.
You wear two lavender orchids,
one in your hair and one on your hip.
A string of yellow carnival lights
comes on with the dusk,
circling the lake with a slowly dipping halo
and I hear a banjo tango.

And you dance into the shadow of a black poplar tree
And I watched you as you disappeared.
I watched you as you disappeared.
I watched you as you disappeared.
I watched you as you disappeared.

(bron: http://www.tomwaitslibrary.com/)

Dan wil ik jullie ook nog even attent maken op Charles Bukowski. Dat had ik eerder al gedaan door een van zijn gedichten te plaatsen, en nu alle vaste bezoekers van deze site een beetje hebben kunnen ruiken aan het fenomeen Charles Bukowski is het tijd om de zwaardere kost te introduceren: tijd voor statements over poetica! De bezoekers die tevens studiegenoten van me zijn (voor zover die bestaan)krijgen al koude rillingen (of een lichte erectie) bij het horen van het woord poetica. Voor de leken op het gebied van neerlandistiek: met poetica wordt bedoeld de literatuuropvatting van een auteur, zoals die naar voren komt uit uitspraken gedaan zowel binnen als buiten het literaire oeuvre van de desbetreffende auteur.
Bukowski doet in dit filmpje (de poster die het op Youtbe heeft gezet vermoedt dat er drank in het spel is, kan hem geen ongelijk geven) een aantal erg interessante uitspraken over poëzie en het dichtersschap. Kinderen en dronken mensen spreken altijd de waarheid, dus we moeten Bukowski maar gewoon geloven als hij zegt:
"Those who say the poet is a very private and precious person I don't agree with. Generally he's just a dumb, fiddling asshole writing insecure lines that don't come through, believing he's immortal, waiting for his immortality that never arrives, because the poor fucker just can't write. Most poets, coets, hoets, carrots can't even write a simple line. Like 'The dog walked down the street.'"

Opdracht voor volgende week: bespreek de poetica van Bukowski op basis van zijn uitspraken over poëzie in het bovenstaande filmpje aan de hand van het poeticastelsel van Abrams, zoals aangevuld door Sötemann in zijn bekende artikel 'Vier poetica's'.

Foto

2009-05-08T11:00:00.003+02:00

Graag even onder uw aandacht: onderstaande foto, gemaakt voor universiteitsblad Folia. Een aantal mensen werd gevraagd wat hun favoriete passage uit een gedicht was en bij het door mij gekozen fragment uit De Moordenaars van Paul van Ostaijen moest natuurlijk een foto (met een groot mes, voor de oplettenden) in een verlopen steegje. Dank aan fotograaf Tjebbe Venema voor deze mooie foto!

Categorie: prachtige gedichten van anderen

2009-05-06T21:08:00.005+02:00

notice

the swans drown in bilge water,
take down the signs,
test the poisons,
barricade the cow
from the bull,
the peony from the sun,
take the lavender kisses from my night,
put the symphonies out on the streets
like beggars,
get the nails ready,
flog the backs of the saints,
stun frog and mice for the cat,
burn the enthralling paintings,
piss on the dawn,
my love
is dead.

- Charles Bukowski

Hat-trick

2009-05-03T12:48:00.002+02:00

A hat-trick in sports is associated with succeeding at anything three times in three consecutive attempts. In North America it is often rendered as hat trick, with no hyphen. The Oxford English Dictionary lists it unhyphenated and gives a variety of examples published in the 19th and 20th centuries both with and without the hyphen. The term was first used in cricket, to describe HH Stephenson's feat in 1858[1] and was used in print for the first time in 1878 (bron: Wikipedia).

Na de maart-editie van de karGADOORslam in Utrecht en de april-editie van de Art Meets slam in Tilburg is mijn hat-trick nu compleet gemaakt door het winnen van de mei-editie van SLAMersfoort. De jury maakte de keuze aan finalisten als volgt bekend: de man met de kies, de man met de sik en de man met de staart (respectievelijk ondergetekende, Martin Beversluis en Wibo Kosters). Na afloop van de finale onderstreepte de jury het hoge niveau van de slam, maar was van mening dat de uiteindelijke winnaar 'soeverein heerste over de avond'. Een te mooi compliment om niet even hier te vermelden. Nu zou ik weer een euforisch stukje muziek kunnen plaatsen hier (klik bijvoorbeeld eens op http://www.youtube.com/watch?v=nnHksDFHTQI, http://www.youtube.com/watch?v=9xYjz9T4U64&feature=related, http://www.youtube.com/watch?v=EG-lQ-BQdrs, http://www.youtube.com/watch?v=nXK60prBI_w) maar in het kader van de relativering een ingetogener filmpje:

3x is feestrecht

2009-04-27T16:45:00.002+02:00

Gouden tijden!

Het vorige feest is nog niet uit ons geheugen verdwenen of het volgende feest dient zich alweer aan. We lachen onze tanden bloot want gisteren heb ik na een zinderende finalebattle met Wibo Kosters in Tilburg alweer een poetry slam op mijn palmares bij mogen laten graveren. De eindejaarsslam in Tilburg belooft een spektakel te worden: Pom Wolff, Gijs ter Haar, Daan Doesborgh en... Wibo Kosters, want die won de publieksprijs waardoor ik hem gelukkig terugzie in de seizoensfinale.

Tot die tijd een feestcadeau / zoethoudertje / sorry voor het lange wachten op een nieuwe post:

Nog steeds feest

2009-04-05T22:23:00.004+02:00

Het is nog steeds feest, want vandaag was ik de winnaar van de zevende Kargadoorslam in Utrecht!

Dit had de jury (Mike Platenkamp, Pandorra en juryvoorzitter Pom Wolff) te zeggen over mijn verschijning:

daan doesborgh lijkt me een serieuze tip, niet alleen door zijn knokploegachtige bio, die onderweg dan ook wel eens verveelt, maar op zijn weblog zag ik poëzie. een grote bek met poëzie zou altijd een kans moeten maken, al is het maar uit natuurbehoud.
Goed gezien. Een jonge enthousiaste slammer. Alles uit het hoofd. Hoewel poëzie meer is dan een enthousiast gebrachte opsomming, de euforie gesmeerd over te vaak afgelikte thema’s (eerste ronde) was hij innemend, gul gevend, afwisselend, een aanwinst in slammersland. Als iemand peterM van der linden zou kunnen wegvagen dan is het deze DAAN. Te weinig inhoud nog zegt een jury dan. En - als poëzie leuk zijn is dan is Daan poëzie. de performance bijna te perfect dat het soms een truukje leek. Zonder meer finalist en in de finale zonder meer de terechte winnaar. Het enige afwijkende geluid op deze zonnige middag, zo - dat je graag nog een toegift wilde horen.

(bron: www.pomgedichten.nl)

En met de SLAMersfoort en een slam in Bochum ( en natuurlijk de Kargadoor seizoensfinale op 6 september) is Daan Doesborgh terug op het slampodium.

FEEST!

2009-04-04T23:36:00.001+02:00

Het is feest op www.daandoesborgh.nl en www.stadsdichtervenlo.nl!

Dit is het 100ste bericht op deze site, en geheel in stijl van onze berichtgeving vieren we dat met een Youtubefilmpje.

Categorie: liedjes die HEEL HARD gedraaid moeten worden

2009-03-24T11:44:00.001+01:00

(even doen dus)

Youtube hoera

2009-03-20T19:04:00.002+01:00

Vanaf heden zijn er weer twee nieuwe filmpjes te bewonderen op Youtube waar mijn gezicht in voorbij komt.
Het eerste filmpje, gemaakt door niemand minder dan Quirien van haelen tijdens Open/Dicht 2009 in Roggel, betreft een imitatie van Gerrit Komrij die ik deed voor een uitverkochte Sjor in het kader van de Literaire Playbackshow.

Het tweede filmpje is een door een anonieme fan gemaakt filmpje bij het spetterende lied dat de SPECTACULAIRE DAANDOESBORGH.NL VALENTIJNSDAGACTIE heeft gewonnen: DAAN door Nettie Rakettie & de Scooters.

Beide filmpjes zijn ook te vinden in de videobalk bovenaan deze website, waar steeds enkele willekeurige Youtube filmpjes te zien zijn waar mijn naam aan gekoppeld is. Veel kijkplezier!

Nieuw stadsgedicht

2009-03-17T23:57:00.001+01:00

Uitvaart van Shinkichi Tajiri

Leg een zachte witte lelie
op zijn borst
En een roestvrijstalen slijpschijf
op zijn linkerknie
Geen stoere ronin kon het schepperslijf
beschermen tegen dood van binnenuit
en dan moet het lichaam sterven

Met metaal heeft hij geworsteld
als zijn lichaam
heeft er knopen in gelegd
(kunst is een gevecht
van liefde)
en heeft zijn forten opgetrokken

Hij verhuist nu
van zijn kleine afgeleefde kamer
over tuinen en kastelen
- en de lucht zal trillend zingen -
naar duizend ijzerwachters

De publieke bestelling

2009-03-04T00:59:00.002+01:00

Vandaag (dinsdag) bij De Wereld Draait Door was Eva Jinek de tafeldame, voor mij een reden om maar weer eens naar DWDD te kijken. Nu had ik dat gisteren ook al gedaan, dit keer vanwege Jan Mulders ergernissen van de maand, eigenlijk ben ik een regelmatige DWDD-kijker die het nodig vindt elke dag een excuus te verzinnen.

Maar goed. Na Fokke en Sukke schoven aan 'vier leden van Wakker Nederland'. Dat zijn er 50.000 en als deze vier een gelaagde steekproef vormen dan is 25% Bekende Nederlander, 25% is een soort randbekendheid, 25% is een lokale bekendheid, 25% is 'gewone burger' en 75% is proletariaat. De enige die ik niet tot het proletariaat schaar is Thomas Lepeltak omdat, en ik ga mijn best doen om dit niet homo-erotisch te laten klinken, hij zo'n leuke lach heeft. Niet per se charmant, maar het geluid is zo innemend. Helaas voor mij vond Thomas Lepeltak echter dat er om het feit dat de idiootste baggerkrant van Nederland een publieke omroep wilde beginnen en het er nu alle schijn van heeft dat dat gaat lukken weinig te lachen viel.

Wie waren er aangeschoven?
1. Een of andere barvrouw die niemand kent en de Telegraaf leest.
2. Een of andere Amsterdamse volkszanger die niemand kent en de Telegraaf leest.
3. Thomas Lepeltak, in de woorden van Matthijs van Nieuwekerk 'een Telegraaf-coryfee', die stiekem niemand kent en de Telegraaf leest.
4. De immer zwakzinnige Henny Huisman die in zijn Snuitje-periode nog wel iets koddigs had maar de Telegraaf leest.

Deze mensen gingen verdedigen dat Wakker Nederland een goed idee is. Het idee, voor de duidelijkheid, is om het SBS6 publiek een stem te geven in de publieke omroep. Ik sta niet achter dit idee, het SBS6-publiek heeft aan SBS6 al zendtijd genoeg, en als ze zich vervelen kunnen ze altijd nog proberen RTL4 te begrijpen, of gewoon de Telegraaf nog een keer lezen (voor alle duidelijkheid: het is NIET mijn mening dat RTL4 een hoog intellectueel niveau heeft).

Barvrouw vond de publieke omroep te rechts, dat had namelijk in de Telegraaf gestaan. Levensliedzanger wilde meer ouderwets gezellige programma's voor het hele gezin. Hennie wilde weet ik niet meer precies, maar de publieke omroep was te rechts. Thomas Lepeltak begon een verhaal over de VARA en de AVRO die ten onrechte met de NOS en de NPS samenwerken maar niemand luisterde echt. Het werd pas mooi toen Eva Jinek bozig reageerde op een opmerking over het Belgische journaal, ze werd ervan beticht dat nooit te kijken maar ze kijkt dat heel vaak. Het Belgische journaal deed trouwens zijn intrede na een eng stukje argumentatie uit de mond van Lepeltak die eigenlijk beargumenteerde dat de Belgische TV beter is omdat ze meer beelden van allerlei nare rampen laat zien. De Telegraaflezer is de ramptoerist.
Dit momentje was een mooi uitgangspunt voor Eva (of Matthijs, als hij kloten had) om even terug te bijten, en fijntjes uiteen te zetten waarom de Wakker Nederland vrienden terug naar huis moeten. Eva Jinek had al even laten vallen dat er geen concrete geluiden van Wakker Nederland uitgingen maar vergat dat dat argument bij het ontmantelen van Geert Wilders' politieke agenda ook al niet aankwam bij de Telegrafen.
Helaas, even dacht ik dat er iemand op ging staan en ging zeggen dat het al erg genoeg is dat sommige mensen uit een soort plichtsgevoel de Telegraaf wel als een serieus medium zien en bijvoorbeeld de Story niet terwijl het verschil ver te zoeken is, en dat het laatste wat we willen wel gesubsidieerde afstompingspropaganda is. Ik werd teleurgesteld.
Ik werd nog een keer teleurgesteld door Ivo de Wijs, die begon over het olifant-voorbeeld (dat had ik nog niet uitgelegd. Schijnbaar is er een olifant gestruikeld ergens, en is dood gegaan of zoiets. Ik moet bekennen dat ik dit wereldschokkende nieuws gemist heb - en daardoor een telefonisch grapje van een niet nader te noemen cinéast niet begreep - maar de Wakker Nederland vrienden vonden dit een goed voorbeeld van belangrijk nieuws dat die enge rechtse publieken onderbelicht lieten. Matthijs en Eva sputterden in unisono dat de olifant wel vier keer voorbij was gekomen. Ik weet niet of ik dat gegeven erger vind, of het feit dat de olifanten van de toekomst, als het aan de Telegraaf ligt, nog vaker getoond moeten worden. Update: het NOS journaal meldt dat olifant Annabel aan artrose leed, en verlamde na een nekwervelbreuk. Belangrijk.). Ivo de Wijs, dacht ik, ging vertellen dat die olifant helemaal geen fucking nieuws is, en dat ze niet zo moeten zeuren, maar Ivo de Wijs (was ik even vergeten) is tegenwoordig een Greenpeace, en wilde op de valreep nog even kwijt dat olifanten helemaal niet in Nederland thuishoren.

Het was een tijdje geleden een van Matthijs' hobbies om Willem Middelkoop elke avond te laten vertellen dat we rustig kunnen gaan slapen. De opkomst der horden van vanavond is het grootste argument tegen die belofte. Slaap niet, waak.

Instant update: Na de late herhaling van De Wereld Draait Door schakel ik over naar Pauw en Witteman en Jeroen Pauw maakte een grapje. Dat heeft an sich niet zo veel nieuwswaarde maar Pauws grap was een reactie op een filmpje waarin Johnny de Mol knuffelt met een dame die het Down-syndroom heeft. "Een van deze mensen is Johnny de Mol." Vond ik een leuke grap.

De langverwachte uitslag

2009-02-28T13:16:00.003+01:00

dames en heren, het moment is daar waar u allen op heeft gewacht. De jury heeft er ruimschoots de tijd voor genomen, want het aanbod was hoogstaand en overvloedig, maar nu is er dan toch echt de uitslag van de SPECTACULAIRE DAAN DOESBORGH.NL EN STADSDICHTERVENLO.NL VALENTIJNSDAGACTIE.

Voor we de prijswinnaars bekend maken wil de jury graag het een en ander kwijt over de inzendingen. Of het de kredietcrisis is, of de sluiting van de postkantoren, of een andere reden, is ons onbekend, maar er is een significante afname waar te nemen in de hoeveelheid inzendingen per post dit jaar. Ofschoon in het reglement van onze acties inzendingen per mail worden uitgesloten van deelname is de jury tot het inzicht gekomen dat het tijd is voor de VALENTIJNSDAGACTIE om met haar tijd mee te gaan, en met terugwerkende kracht zijn nu inzendingen die wij elektronisch ontvangen hebben ook meegenomen in de beoordeling. Hierbij werd wel duidelijk gelet op de gebruikmaking van het medium elektropost, en dan met name op een wijze die bij analoge post wellicht niet mogelijk is.

Het juryrapport is op aanvraag in te zien, maar het is met plezier dat wij u bij deze de prijswinnaars mededelen, vergezeld van een korte motivatie.

Allereerst de aanmoedigingsprijs. deze werd dit jaar gewonnen door BERNARD MARTENS uit VENLO. Zijn inzending getuigde van een grote oprechtheid, een ontroerend gevoel van twijfel over zichzelf en over de wereld, en een uiterst originele benadering van de opdracht. Hij wordt beloond met een langspeelplaat van Julio Iglesias.

De innovatieprijs werd dit jaar gewonnen door een van onze vaste deelneemsters, MARIËLLE WOLTERS uit VENLO. Op postmoderne wijze heeft zij van het medium email gebruik gemaakt. Haar liefdesboodschap was vol van bewegende elementen, en de jury was unaniem lyrisch over de manier waarop zij de snel veranderende moderne samenleving, alsmede de verplasticing en verelektronisering die de 21ste eeuw zo kenmerken in een ontroerende boodschap heeft weten in te passen. Zij wint een gesigneerd exemplaat van 'De Reeds Beweende Liefdes Van Daan Doesborgh'.

Onze jaarlijkse poëzieprijs is dit keer voor MICHAEL BRANDT uit AMSTERDAM. In het sonnet dat hij instuurde waren op duizelingwekkende wijze klassieke, modernistische en postmoderne elementen verweven tot een existentialistische boodschap die het eeuwenoude thema van de liefde op metafysische wijze ontstijgt. Ook hij wordt beloond met een gesigneerd exemplaar van 'De Reeds Beweende Liefdes Van Daan Doesborgh'.

De troostprijs is dit jaar voor STAN DEKTA uit MIDDELBURG. Zijn muzikale ode aan Daan Doesborgh werd door de jury zeer gewaardeerd. Hij ontvangt van ons de verzamelde gedichten van Lucebert.

Natuurlijk zijn alle winnaars echte winnaars, maar er kan er maar een de hoofdprijs ontvangen. Lang heeft de jury moeten debatteren over wie dit zou moeten zijn, en uiteindelijk was er een naam die steeds op de lijstjes terug bleef komen. Deze muzikale bijdrage getuigt zowel tekstueel als muziektechnisch van groot talent, en ook de uitvoering van het postpakket heeft de jury versteld doen staan. Daan Doesborgh zelf heeft ons laten weten dat het CD-tje van deze inzenders regelmatig door zijn woonstee schalt, de opzet is dus in alle opzichten zeer geslaagd. Het is met trots en ontroering dat wij aankondigen, dat de winnaar van het prestigieuze etentje met Daan Doesborgh niemand minder is dan de diva van de grunge, de grand dame van de hardstyle, de éminence grise van de folkrock, de toekomst van het chanson, NETTIE RAKETTI (EN HAAR SCOOTERS) uit het pittoreske GAK-GEBOUW. Gefeliciteerd!

De spectaculaire Daan Doesborgh.nl Valentijnsdagactie is er weer!

2009-02-10T11:13:00.006+01:00

Het leven gaat snel, en de redactie van Daan Doesborgh.nl houdt van jachtigheid en gezonde competitie. Daarnaast vinden wij dat iedereen zijn leven zo moet inrichten dat er altijd tijd is voor onverwachte tussenkomstigheden. Vandaar dat wij besloten hebben op zeer korte termijn toch een 2009-editie van de Spectaculaire Daan Doesborgh.nl Valentijnsdagactie te organiseren. Na het overweldigende succes van vorig jaar (meer dan 500 inzendingen) zit er behoorlijk wat geld in de campagnekas, mede ook door de onverbiddelijke bestseller De Reeds Beweende Liefdes van Daan Doesborgh (hierboven te bestellen).

Het is om die reden dat we dit jaar de volgende spectaculaire prijzen kunnen aanbieden:

HOOFDPRIJS: uit eten met niemand minder dan DAAN DOESBORGH

Overige onder de inzendingen te verloten prijzen:

- 2 exemplaren van De Reeds Beweende Liefdes van Daan Doesborgh

- 1 exemplaar van een nog nader te beplen poëziebundel, uitsluitsel volgt later deze week

- Een langspeelplaat van de altijd zwoele Julio Iglesias uit mijn geboortejaar

Dus ga aan de slag. Knip, plak, lijm en zoen er op los. Papier, karton, rozenblaadjes, alles mag.

De opdracht is als volgt: schrijf een liefdesbrief met als subject Daan Doesborgh. Anders dan vorig jaar is de inhoud geheel vrij, met 1 eenvoudige uitzondering: de laatste regel ligt vast. Om deze regel te vinden moet je het hele archief van november 2008 doorspitten op zoek naar een regel die roze gekleurd is. Het archief vind je aan de linkerkant van deze site, onder de lijst met links.

Als je met je gefröbel klaar bent, post dan snel je brief naar het linksboven onder Contact vermelde postadres. Let op: inzendingen per email worden niet geaccepteerd.

Alle inzendingen tot en met die van 15 februari worden meegenomen in de beoordeling. Later mag niet, eerder dus wel. Succes!

Maandag-bericht 2 februari 09

2009-02-03T01:38:00.003+01:00

Many's the time I've been mistaken
And many times confused
Yes, and I've often felt forsaken
And certainly misused
Oh, but I'm all right, I'm all right
I'm just weary to my bones
Still, you don't expect to be
Bright and bon vivant
So far away from home, so far away from home

And I don't know a soul who's not been battered
I don't have a friend who feels at ease
I don't know a dream that's not been shattered
or driven to its knees
but it's all right, it's all right
for we lived so well so long
Still, when I think of the road we're traveling on
I wonder what's gone wrong
I can't help it, I wonder what's gone wrong

And I dreamed I was dying
I dreamed that my soul rose unexpectedly
And looking back down at me
Smiled reassuringly
And I dreamed I was flying
And high up above my eyes could clearly see
The Statue of Liberty
Sailing away to sea
And I dreamed I was flying

We come on the ship they call the Mayflower
We come on the ship that sailed the moon
We come in the age's most uncertain hours
and sing an American tune
Oh, and it's alright, it's all right, it's all right
You can't be forever blessed
Still, tomorrow's going to be another working day
And I'm trying to get some rest
That's all I'm trying to get some rest

UPDATE 7-02: Als ik filmpjes op mijn blog plaats gaat het meestal om het lied dat in het filmpje gedraaid wordt. Youtube staat vol met dit soort filmpjes waarbij het beeld (meestal de albumhoes of een selectie plaatjes van de muzikant) ondergeschikt is aan het geluid. Meestal zoek ik de eerste de beste video die niet live is of een huisgemaakte cover, zonder al te veel te letten op wat er te zien is. Nadeel van deze methode is dat ik mij er door derden op heb moeten laten wijzen dat het filmpje dat vijf dagen onder dit bericht heeft gestaan een erg slechte en erg politieke pro-amerikaanse slideshow was die op hinderlijke wijze de aandacht van de muziek afleidt en mij bovendien ten onrechte een politieke mening toe zou kunnen dichten getuige de aanwezigheid op deze site. Ik zoek een nieuw filmpje.

Maandag-bericht 26 januari 09

2009-01-26T01:04:00.003+01:00

Even een verhaaltje doen?
Johnny Cash werd geboren in Arkansas op 26 februari 1932 en kreeg als officiële voornaam J.R. Dit omdat zijn ouders het niet eens konden worden over een naam, alleen de initialen.
Iedereen kent hem als de countryzanger met de stem van inkt die van 1955 tot 2003 actief was, en muziek is blijven maken tot het bittere einde op 12 september 2003. Tegen die tijd zat hij al in een rolstoel en had ernstige klachten als gevolg van diabetes en een longaandoening. Hij stierf amper vier maanden na zijn vrouw, de illustere June Carter.

Cashs status als muzikale legende was al vrij snel onbetwistbaar, maar toch raakte zijn carrière rond 1990 in het slop. Daar kwam gelukkig al een einde aan in 1994 met de release van het album American Recordings, dat het begin werd van een serie van vijf albums, waarvan de laatste, American V: A Hundred Highways, werd uitgebracht in 2006, en de volgende (werktitel: American VI) nog op stapel staat. Het is American V waar ik het hier over wil hebben.

De American Recordings serie kenmerkt zich door de afwisseling van nieuwe nummers, covers en heropnames van Cashliedjes. Waar American IV: The Man Comes Around voornamelijk bekende covers bevat (van o.a. Nine Inch Nails, U2, Simon & Garfunkel en The Eagles) bestaat American V voornamelijk uit traditionelere nummers waarin we een man horen die oud, ziek, nors en tevreden is. De gebruikelijke zwartgallige Cashcitaten zijn niet van de lucht ("But they don't give awards and there's no praise or fame for hearts that are broken or love that's in vain") maar tussen de regels door klinkt een soort tevredenheid, een zoort verzoening. "Once in a while along the way love's been good to me", lijkt Cash op concluderende wijze te kraken.

Naar goed gebruik ter afsluiten én illustratie weer zo'n leuk ingebed Youtubefilmpje. Ik wilde hier het van Gordon Lightfoot afkomstige 'If You Could Read My Mind' plaatsen, maar daar zijn geen Youtubefilmpjes van. Even goed is het stampende 'God's Gonna Cut You Down', waar een fantastische clip bij hoort. In rap tempo komt er een lading beroemdheden voorbij waar je bang van wordt - en dan doel ik niet op het uiterlijk van sommigen (lees Keith Richards, Iggy Pop, Tommy Lee) maar op de overweldigende hoeveelheid. Ze staan niet allemaal vermeld op Wikipedia, maar van de 20 artiesten die genoemd worden had ikzelf er na 1 keer kijken 16 herkend. Wie topt, zonder eerst op Wikipedia te kijken?

Ode Aan Jan Mulder

2009-01-16T11:15:00.002+01:00

Jan Mulder, wat is hij een held!
Hij hield hoog bij De Wereld Draait Door
En hij toonde die kunst ook daarvoor
Toen men hem nog zag op het veld

Jan Mulder, wat is hij een held!
Zoekt men nog een neerslachtige gast
Die met weemoed en woede verrast
Dan wordt hij als eerste gebeld

Jan Mulder, wat is hij een held!
Ook in humor is hij mijn idool
Nietsontziend, hard en heel soms frivool
En hij doet het niet eens voor het geld!

Dat eind'loos talent van die Jan
Ik krijg er mistroostigheid van

Stadsdichtervenlo.nl: De zoveelste website die het niet kon laten over Israël te berichten

2009-01-06T13:41:00.004+01:00

Ik blijf consequent die maandag vergeten! Frustrerend van mezelf. Aan de andere kant, gezien het bedroevend lage aantal reacties (namelijk 0) op de afgelopen twee duidelijk tot participatie uitnodigende berichten zijn er denk ik weinig lezers die er last van hebben, of in ieder geval weinig lezers die het een bal kan schelen.

Nu goed, op dinsdag dan. Ik wil graag even mijn gal spuwen over het nieuws. Het hoort natuurlijk dat ik op deze plek ga vertellen hoe erg het is wat Israël de Palestijnen flikt of hoe erg het is dat Hamas bestaat, afhankelijk van welk kamp op mijn support kan rekenen. Liever wil ik eigenlijk even zeuren over het Israël-Palestina conflict in het algemeen. Iedere nieuwssite, ieder journaal en iedere krant heeft het namelijk voortdurend over de aanval van Israël op Gaza.
Nu is dat niet alleen vermoeiend, want in Israël zit een e-trema en dat moet met twee (2!) extra toetsen getypt worden! Daarnaast was de kous eigenlijk al af toen Tom Waits (daar issie weer) in het op zijn uit 2006 afkomstige album Orphans (zie ook dit eerdere stadsdichtervenlo.nl bericht)aanwezige lied 'Road To Peace', natuurlijk een verwijzing naar de routekaart naar de vrede, het oplossingsprogramma voor een conflict dat nog steeds tot vervelens toe doorgaat. Strekking van dit lied is in het kort: dit gaat niet goedkomen.
Natuurlijk vind ik het vreselijk wat er allemaal gebeurt, maar beide partijen hebben zich in dit conflict even schofterig opgesteld en beide partijen hebben evenveel (of evenmin) gelijk. Ik heb mijn buik vol van al het nieuws over weer een beschieting hier, en weer een vieze raket daar, want Israël en Palestina worden toch nooit vrienden, net als Hero Brinkman en Aruba.
Het is zo langzamerhand een goede gewoonte te worden dat ik de achteloze voorbijganger die per ongeluk op deze website belandt een aardigheidje uit de Youtube kast voorschotel. Bij deze, gewoon om de discussie te beëindigen en niet eens zo zeer omdat het Tom Waits is, voorgenoemd lied. Voor iedereen met een mening: doe maar lekker naar de tekst luisteren. Voor de mensen die niet aan politiek doen: lekker gitaartje he?

Helden

2009-01-04T21:52:00.003+01:00

Maar al te graag dromen we weg bij films over superhelden en superschurken. The Hunt For Red October en Shaft wil ik in het bijzonder noemen, het prototype is natuurlijk James Bond. Wie goed oplet kan echter elke dag verdwalen in een Bondwereld. Simpelweg door een beetje goed in het rond te kijken. Nee, Jan-Peter Balkenende is wat je van een regeringsfunctionaris verwacht: een lullig ambtenaartje. Maar ze zijn er op de wereld. Omdat er te weinig foto's op dit weblos komen en omdat het kan: DE SUPERHELD en DE SUPERSCHURK in twee keer drie foto's.

Eerste dag

2009-01-01T21:56:00.002+01:00

De laatste plaat die ik luisterde in 2008 was Transformer van Lou Reed, want Luc en Maarten waren erbij en dat is toch de plaat waar we in 2008 het vaakst met mee hebben gezongen.

De eerste plaat die ik luisterde in 2009 was Close To The Edge van Yes.

Wichelaren, theeblaadjeslezers en numerologen: trek uw conclusies! Wat gaat, op basis van deze platen, 2009 brengen in het algemeen en ten opzichte van 2008?

Shoot!

Steyl is 't sjoenste plaetske

2008-12-30T23:37:00.004+01:00

Op herhaaldelijk verzoek van Ben Benders, en gewoon omdat dit stukje poëzie niet op internet staat, de tekst van het prachtige lied 'Steyl is 't sjoeënste plaetske'. Voor zover ik daartoe bij machte ben staat de tekst in de juiste Tegelse spelling. Er zijn drie regels die ik met geen mogelijkheid verstaan kan, maar daar ga ik zo snel mogelijk achteraan. Natuurlijk zijn tips en suggesties van harte welkom in de reactiekolom.

Steyl is 't sjoeënste plaetske
Wat men zich dinke kan
Want wae d'r oeits gewaes is
Dae sjprik en sjtuut d'r van
(sjtuut d'r van)

Hoera wat bus doow fijn
Al busse nog zoe oelig klein
(oelig klein)
Alle minse die winse
Nog einmaol heel op Steyl te zien
(heej op Steyl te zien)
Proberen te amuseren
Hoera (hoera) hoera (hoera)

Wat busse sjoën gelaege
Aan den oover van de Maas
Alle dörpe oet d'n umwaeg
Die bôs doow wiéd d'n baas
(wiéd d'n baas)

Hoera wat bus doow fijn
Al busse nog zoe oelig klein
(oelig klein)
Alle minse die winse
Nog einmaol heel op Steyl te zien
(heej op Steyl te zien)
Proberen te amuseren
Hoera (hoera) hoera

Gans ônger greun bedolve
???????
???????
???????

Hoera wat bus doow fijn
Al busse nog zoe oelig klein
(oelig klein)
Alle minse die winse
Nog einmaol heel op Steyl te zien
(heej op Steyl te zien)
Proberen te amuseren
Hoera (hoera) hoera

Hoe Paris Hilton in mijn achting steeg

2008-12-19T14:12:00.004+01:00

klik voor uitleg

Maandag-bericht 15 december 08

2008-12-15T12:50:00.003+01:00

Hoera! Een maandagbericht!
Ik ben blij te zien dat zoveel olijke lieden uit Roggel en omstreken de weg naar mijn blog hebben gevonden om commentaar te geven op de verslaggeving rond de wervelende Open/Dicht manifestatie. Tezijnertijd zal uiteraard weer tijdig de nieuwe datum in de agenda aan de linkerkant van deze website worden aangekondigd, opdat de thuisblijvers van dit jaar volgend jaar bij het spektakel aanwezig zullen zijn.

Trouwe bezoekers van dit blog was het waarschijnlijk al opgevallen: er is een nieuw lettertype. Het was zaterdag, ik werkte mijn weblog bij en ineens drong het tot me door: deze website staat in Times New Roman en dat kán niet. Bij deze dus Verdana, bij gebrek aan Calibri.

Ik heb kaartjes voor Bob Dylan. 10 april 2009 is de dag, de Heineken Music Hall is de plek. Via www.livenation.nl zijn er, voor de liefhebbers, nog kaartjes beschikbaar. Het gerucht gaat dat wie kaartjes wil bestellen zich aan moet melden bij deze site, en dat dat zeer omslachtig is. Hier kleven twee onwaarheden aan. Ten eerste is het aanmelden bij Live Nation niet omslachtig, en ten tweede, zo liet de klantenservice mij vanmorgen weten naar aanleiding van een vraag die ik stelde toen voorgenoemde aanmelding mij niet lukte, is het voor het Dylan-concert helemaal niet nodig je aan te melden. Gewoon klikken op kaartjes bestellen en het formulier invullen. Je wordt dan automatisch begeleid in het je aanmelden bij ticketprovider Eventim, dat moet dan weer wel, maar ook dat is zo geklaard. Servicekosten zijn wel hoog: €6,20.

Om er dan nog maar een willekeurige mededeling tegenaan te gooien: het leek me een goed idee ook dit maandagbericht weer af te sluiten met een Youtube video. Er komt binnenkort exclusief Open/Dicht beeldmateriaal van mijn Gerrit Komrij-imitatie maar tot die tijd wil ik u allen graag kennis laten maken met de band The National. Dit nummer komt van hun meest recente album Boxer uit 2007, maar hun nieuwe album schijnt in verregaande staat van voltooiing te zijn. Veel plezier!

Privé Weekend Story (EXCLUSIEF!)

2008-12-13T14:00:00.003+01:00

Gisteren was ik weer in het kloppend hart van de wereldliteratuur, de Sjor in Roggel. Een keer per jaar zijn alle ogen gericht op dit pittoreske dorpje in het Leudal als bezoekers zich verdringen en grote literatoren hun bolides voorrijden voor alweer een editie van Open / Dicht, de literaire freakshow. Ook dit jaar was de presentatie in handen van de altijd flitsende QUIRIEN VAN HAELEN, ook dit jaar zat TANTE RIEK, beschermvrouwe van Open / Dicht, glunderend op de eerste rij te wachten op het spektakel.

Buiten gonsde het in het publiek. Wat zou er dit jaar weer gaan gebeuren? De wildste geruchten deden de ronde. Geruchten over kamelen, shoarma en iets met de trefwoorden harry mulisch, naakt, holle taart.
Aan de rode loper werd driftig gespeculeerd. Zojuist had HARRRRR VAN DE BEKKER de rode loper betreden. Lang was er in de bladen gediscussieerd over zijn outfit, en de conservatievelingen hadden toch gelijk gekregen. Dit jaar weer geen Viktor & Rolf, de klassieke blauwe blouse met hoofddeksel werd ook dit jaar weer gehandhaafd.

Toen de met leer bekleedde slee van Quirien van Haelen voorreed ging er een lichte gil van opwinding door het publiek: uit de wagen stapten niet alleen de Master of Ceremony himself, maar ook de illustere heren ERNEST VAN DER KWAST en DAAN DOESBORGH. Camera's flitsten, verslaggevers ratelden en journaille noteerde. Vooraf was de pers gebriefd vooral geen vragen te stellen aan Van Haelen over de hamsteraffaire, en Van der Kwast had te kennen gegeven geen vragen te beantwoorden over de polemiek tussen zijn goede vriend YUSUF EL HALAL en de epische SNOR van KADER ABDOLLAH.

Grote verrassing van de avond was De Koene Ridder. Deze prominent op het programma aanwezige naam had tot de nodige speculatie geleid in de pers. Wie zou er achter dit pseudoniem schuilen. Lang werd de naam van FRANK VAN PAMELEN genoemd, wiens naam een overduidelijk anagram is van 'De Koene Ridder'. Ook werd er gesuggereerd dat deze held te paard niemand minder was dan W.A. VAN BUREN, die onder zijn pseudoniem WILLEM-ALEXANDER CLAUS GEORGE FERDINAND PRINS VAN ORANJE, PRINS DER NEDERLANDEN, PRINS VAN ORANJE-NASSAU, JONKHEER VAN AMSBERG furore maakte met de vorig jaar verschenen en alom bekroonde bundel Franeker.

De aanwezige pers werd uitzinnig toen aan het licht kwam hoe virtuoos de programmering van Open / Dicht echter elk jaar weer in elkaar zit. Achter 'De Koene Ridder' bleek niemand minder te schuilen dan volksheld JOHN STOFFELS, die dan ook geheel terecht naar huis ging met de felbegeerde Pareltje In Je Moerstaal Wisselbokaal Voor Lokaal Talent. Dat had niemand aan zien komen. Bij het verlaten van het pand probeerde onze verslaggever nog een reactie te ontlokken aan de haastg het pand verlatende Quirien van Haelen, Daan Doesborgh en DJ SINTERKLAAS, maar zij wilden niets meer kwijt dan de cryptische boodschap 'tot volgend jaar'.

Woensdagbericht?

2008-12-10T15:30:00.003+01:00

Ok, het gaat meteen al mis. Ik kom op woensdag pas aan mijn maandagbericht toe. Maar natuurlijk had ik zondag al een uitgebreid stuk geschreven dus veel klagen hoeft er niet bij te zijn.

Vandaag viel mijn oog op een interessant artikel in NRC Handelsblad. Heden, Tien December Anno Domini Tweeduizend-en-acht werd in het Limburgse Maaseik het Limburgs Charter getekend. wat is dat? Welnu, dat is een verdrag ondertekend door zowel Steve Stevaert als Léon Frissen, staatshoofden van respectievelijk Belgisch en Nederlands Limburg, waarin staat dat de beide Limburgen (waarvoor overigens de wederom respectievelijke benamingen West en Oost Limburg geprefereerd worden) voortaan zo veel mogelijk als één provincie samen zullen werken. Eindelijk officieel vriendjes over grenzen heen.

Léon Frissen, onze innemende gouverneur (technisch gezien trouwens niet mijn gouverneur, ik ben geregistreerd als Noord-Hollander) deed in het bewuste NRC-artikel een zeer rake uitspraak. "We [moeten] af van het beeld van Limburg als de blindedarm van Nederland". Deze metafoor vind ik een prachtige vondst. Zowel figuratief als moreel en bestuurlijk is Limburg inderdaad de blindedarm van Nederland. Dat is precies de reden waarom ik het ondertekenen van dit verdrag zo toejuich. Dat Joep Leerssen, hoogleraar hier aan de Universiteit van Amsterdam vanuit een historisch perspectief spreekt over "een klef wij-gevoel", en ongetwijfeld gelijk heeft als hij zegt dat deze indeling van Limburgen en hun samenvoeging weinig steek houdt trek ik niet in twijfel, maar ik blijf een fervent souvereignist: De rest van Nederland heeft een hekel aan Limburg. Limburgers zijn dom, het zijn boeren, ze spreken een achterlijk taaltje dat niemand verstaat, ze zuipen teveel. Als Limburgers zingen, zo zei mijn uit Dordrecht afkomstige huisgenote Marijke, is dat net als met Vlamingen: ik kan ze per definitie niet serieus nemen want het klinkt alsof ze mentaal gehandicapt zijn (Haar website is te vinden bij de links en ja, daar kunt u een reactie achterlaten).

Op haar beurt heeft Limburg een hekel aan de rest van Nederland. De Nederlanders (een Limburger rekent zich per definitie niet tot de Nederlanders, zo blijkt uit deze veelgehoorde benaming voor Nederlanders die niet uit Limburg komen) zijn arrogant, ze zijn ongezellig, ze zijn gierig, ze zijn saai en ze hebben een hekel aan ons. Laat ik mijn oordeel in het midden laten: soms komen twee mensen elkaar tegen en die twee mensen mogen elkaar niet, gewoon omdat ze elkaar niet mogen. Voor de mensen 'Nederland, Limburg niet inbegrepen' en 'Limburg' geldt dat zeker. Afsplitsen zeg ik u! We hebben hierin twee scenario's:

1. Een onafhankelijk Limburg. Een gezellige federale staatsvorm met Stevaert en Frissen als gouverneurs en een centrale president (bijvoorbeeld Beppie Kraft).

2. We vatten de koe echt serieus bij de horens en slaan twee vliegen in een klap: Een onafhankelijk Vlaanderen, voor mijn part zelfs onder de naam Vlaanderen, met inbegrepen in ieder geval beide Limburgen, Antwerpen en Oost en West Vlaanderen, en dan eventueel nog (hier zijn wat serieuze referenda voor nodig tezijnertijd) Vlaams Brabant, Noord-Brabant en Zeeland. Natuurlijk zou het voor Vlaams Brabant lullig zijn om als enige Vlaamse provincie over te blijven, plus, mét Vlaams Brabant krijgen we niet alleen Gent, Antwerpen, Oostende en Brugge maar ook Brussel.

Reacties?

Man van staal

2008-12-06T14:50:00.005+01:00

Toen vanmorgen Dagblad De Limburger op de voorpagina haar lezers doorverwees naar het katern Scala met de tekst 'de laatste lach van Shinkichi Tajiri' vreesde ik het ergste. Mijn vrees werd geen bewaarheid, Shinkichi Tajiri leeft nog. Hoe lang nog, dat weet niemand. Zelf zegt hij in het artikel, dat hier te lezen is, dat hem vorig jaar verteld is dat hij met zijn tumor nog drie jaar kon leven. Even rekenen leert hem dat hij dus nog tot april 2010 heeft, en hoopt, de hele stad met hem, die datum te halen.

Ik heb slechts een keer of drie het genoegen gehad hem persoonlijk te ontmoeten, maar kom hem veel vaker in naam en beeld tegen. Tot aan de universiteit aan toe, want een standaardonderdeel van het hoorcollege over de Vijftigers, de revolutionaire groep dichters die halverwege de vorige eeuw de nederlandse poëzie dooreen schudde, is een foto van deze groep voor het Stedelijk Museum te Amsterdam, met daarop aan de zijde van Lucebert, jonger, maar duidelijk herkenbaar: Shinkichi Tajiri.

Onsterfelijk heeft hij zichzelf ook gemaakt met de vier Wachters op de stadsbrug, en laat de mensen maar klagen over de povere verlichting, en laat de eerste ledpanelen van de reling al stuk zijn, als ik in de trein de laatste etappe van mijn reis uit Amsterdam afleg zie ik deze brug en is het alsof ik de maandag daarvoor de trein helemaal niet gepakt heb. Deze beelden werden mijn symbool van het Venlo dat ik in de weekeinden meemaak, een stad die overzichtelijker is dan Amsterdam en waarvan ik het ontzettend jammer vind dat ik bij de eerstvolgende gemeenteraadsverkiezingen niet mag stemmen omdat ik hier wél hoor wat er in de politiek speelt, en omdat ik hier wél de stadsbestuurders tegenkom op straat en in de kroeg. Het Venlo waarin we ons nog collectief kwaad kunnen maken over de krant, of over de Maaspoort, -boulevard of de kwistige hand van ons College.

Ik wil van deze tekst geen In Memoriam maken, dat zou idiote voorbarigheid zijn, en bovendien een onderschatting van deze man die zelf laat zien dat hij de eigenschappen bezit van zijn beeldhouwersmateriaal, een man die al het goede van staal heeft, en niet de kou. Ik geloof heilig dat ons vluchtige gesprek in het museum niet onze laatste ontmoeting is geweest. Wie zich de angstige stemmen herinnert die voorafgingen aan de onthulling van de stadbrug, stemmen die fluisterden: "O, O als hij de onthulling maar haalt", en wie zich dan de man herinnert die stralend van trots over de stadsbrug liep, een brug die het predikaat 'Nieuwe Brug' meer verdient dan het karakterloze object dat tussen Tegelen en Venlo in de Maas maft, weet, dat Shinkichi Tajiri iemand is die meer heeft meegemaakt dan menigeen, en bovendien iemand die in staat is aan die indrukwekkende lijst van biografische mijlpalen nog minstens een paar maanden kunstenaarsschap toe te voegen.

Wat in mij begon als een angstig bladeren werd door Shinkichi Tajiri en schrijver van het artikel Peter Janssen aan de hand van de Marx Brothers, Simon Vinkenoog, geboorte-anekdotes en Spike Jones omgezet in een realistische, maar ook krachtige staat van hoop. Hoop dat er een stadsgedicht is dat ik nog lang niet hoef te schrijven.

Maandag-bericht 1 december 08

2008-12-01T14:45:00.003+01:00

Geruime tijd heeft de agenda hiernaast stilgelegen, grotendeels wegens luiheid en het beschamend lage aantal optredens dat nog op de planning staan, maar vanaf vandaag ziet u alhier een geheel geupdate optredensagenda. Daarnaast wil ik bij deze graag gehoor geven aan de vraag van velen om regelmatiger van me te laten horen op dit blog: ik ga oprecht mijn best doen. het internet bij mij ter huize is hersteld dus ik heb eigenlijk geen echt excuus meer, ik wil dan ook graag beginnen met de eerste in een reeks maandag-berichten. het concept van het maandag-bericht is eenvoudig: op maandag schrijf ik een bericht.

In dit bericht: om de goodwill tussen mezelf en mijn teleurgestelde lezers te herstellen hier voor jullie een filmpje waar ikzelf consequent vrolijk van word. Velen van jullie kennen haar als actrice, maar hier zingt ze. het lied is, hoe kan het ook anders, van Tom Waits. Enjoy!

Op de dag dat Barack Obama de nieuwe president van de V.S. was

2008-11-05T22:19:00.003+01:00

Wat heb ik hier het
leven aan mijn lijf
onttrokken

Op de dag dat Barack Obama
de nieuwe president
van de V.S. was besloot ik
te douchen

Van alle dagen dat ik had
besloten om herboren
te worden was dit de dag
waarop ik er het minste
zin in had

Een etterende wonde aan
mijn rechtervoet en even
grote Italiaanse bloedblaren
op mijn ogen wist ik
Dit is de manier van mijn hoofd
om te zeggen dat het
mij ook niet mag

Wat laat de schellen van
onstoken vellen vallen dan vandaag?

Dat is voor u en mij
een vraag, wat
wij zoeken is een
Amen op laag water

Radicaal interessante comedy-kraker ramvol onzin en lamlendige lachmomenten

2008-10-18T19:58:00.003+02:00

Bovenstaande omschrijving is wellicht de enige manier om deze enigmatische comedyvideo te omschrijven die ik vond op internet en waar ik mij meteen aan heb verknocht. Zoals alle dingen die mij na aan het hart gaan wilde ik ook dit meteen delen met de lezers van mijn blog. Ziehier, de onvolprezen Amerikaanse comediènne Carli Kytes en haar hilarische sketch over de dierentuin. Als extra is dit de versie met toegevoegde wetenswaardigheden over de making-of.

Shuffle and Baffle? Is this actually what it's called or is the title Bohdanian?

2008-10-10T16:59:00.008+02:00

This post is in English because Bohdan wants to play along. As we speak my MP3-player is on shuffle (in Italy) and I'm going to note the first lines of the first 25 songs that come up. You, people of my blog, guess what song it is and oh crap I think the first one is instrumental. That's a skip.
Once a song is guessed I mark it bold. Post your findings in a comment.
It is not, and I repeat NOT allowed to use Google or, for that matter, any other branch of the internet. No looking up, just guessing from pure knowledge. Enjoy.

Vertaling: Dit bericht is in het Engels omdat Bohdan graag mee wil doen. Op dit moment staat mijn MP3-speler op shuffle (in Italie) en ik ga de eerste regels van de eerste 25 liedjes noteren. Jullie, mensen van mijn blog, raden welk liedje het is en oh verdorie de eerste is geloof ik instrumentaal. Die slaan we over.
Als een liedje geraden is maak ik de regel vetgedrukt. Zet je vondsten in een reactie op dit bericht.
Het is niet, en ik herhaal NIET toegestaan om Google te gebruiken of welke andere tak van het internet dan ook. Niet opzoeken, alleen raden uit pure kennis. Veel plezier.

Here we go (Daar gaan we) :

1. Ya! Yoowa-yay!
2. That night in Manhattan was the start of it
3. You a-go tired fe see me face
4. While riding on a train going west I fell asleep (thanks Bohdan)
5. Well, I took me a woman late last night
6. There's ole Grey with 'er dove-winged hat (thanks Luc)
7. What say you, Lord, for the olive boys down in the house of corrections? (thanks Luc again)
8. When you're sad and when you're lonely, and you haven't got a friend (thanks Bohdan, it was Bob Dylan's original version that played)
9. We can talk about it now
10. It's a kind of magic (giveaway, but thanks Luc)
11. I'm a vampire, babe, sucking blood from the earth (thanks Hans van den Berk)
12. Well you hate those diesels rollin' (thanks miss orange)
13. The day is sticky yellow, the night was so untight
14. A bunch of lonesome and very quarrelsome heroes were smoking out along the open road
15. Nobody ever had a dream 'round here but I don't really mind that it's starting to get to me
16. Dikkertje Dap klom op de trap (Luc is doing great)
17. Came back to doubt yourself but broke in two
18. They say everything can be replaced (Hans van den Berk, bedankt)
19. My baby's gone and I feel so bad
20. A whisper a whisper a whisper a whisper (miss orange, thanks again)
21. C'mon, kind Sir, let's walk outside and breathe the autumn air
22. I'm not your fool, I'm not your fool
23. What can you do when the curtain falls? (thank you Bohdan)
24. Think I'll pack it in and buy a pick-up (and another hit for Hans van den Berg)
25. Na 22 jaren in dit leven maak ik het testament op van mijn jeugd (go Luc)

Update 13-10: kom op zeg, zo moeilijk zijn ze niet / come on people, it's not that hard!

Italia

2008-10-07T10:26:00.003+02:00

Gisteren om half een vertrok mijn vlucht, en om alle ellende maar even over te slaan: om kwart over zes was ik in Turijn. Ik ben opgepikt door Sergio (voor wie het niet meer weet, deze kerel, voor de gelegenheid wel zonder gele regenjas) en maakte even later kennis met een fenomeen dat vooral populair is in de omgeving van Turijn en Milaan: Aperitivo. Het bestaat er uit dat je een x bedrag betaalt en dan een aperitiefje krijgt plus je mag gebruik maken van het all you can eat hapjesbuffet. Zoals de planning er nu uitziet is vandaag de dag van een lezing op de universiteit (vanmiddag) en is het vanavond tijd voor de performance. Dat betekent vervolgens weer dat tot mijn genoegen de rest van de week geen programma heeft. Ah, de italiaanse werkmentaliteit.

Dichter bij de dag

2008-09-18T12:46:00.004+02:00

Vandaag was ik bij het EO-programma Dit Is De Dag op Radio 1 als huisdichter aangesteld. (de uitzending is vanaf later vandaag hier te beluisteren)
In de rubriek Dichter bij de dag vraagt men elke dag een dichter om de uitzending te beluisteren en na een uur met een gedicht over het beluisterde op de proppen te komen. Bekijk hier later vandaag het gedicht.

Update: 13:30 Gedicht en audio nu online. Enjoy.

Mustafa

2008-09-11T16:37:00.002+02:00

Bezoekers van dit blog: het is mijn plicht als auteur en jullie plicht als liefhebbers van literatuur (of vrienden van mijn vrienden) om deze petitie te ondertekenen.
In het kort: Mustafa Kör ontmoette ik vorig jaar augustus in het kader van literair festival Het Grote Verlangen. Hij werd daar door Rick de Leeuw geïnterviewd over zijn debuutroman De Lammeren, die ik kocht, las en in mijn hart sloot. Mustafa dreigt nu zijn uitkering te verliezen omdat de regeltjes der Belgische Staat het niet toestaan dat hij schrijver is, en naast de aardige maar niet toereikende inkomsten daaruit ook een invalidenuitkering ontvangt. Met andere woorden wordt hij gedwongen te kiezen tussen schrijversschap en levensonderhoud. En dat kan niet. Teken deze petitie opdat de regering inziet dat dit een belachelijke maas in hun wetgeving is, een maas die zo snel mogelijk gedicht moet worden.

http://www.myspace.com/mustafakor

And my favourite words are good-bye, and my favourite colour is red

2008-09-01T00:40:00.002+02:00

Maandag 1 september begint officiëel het collegejaar 2008-2009 aan de UvA. Dan eindigt ook formeel gezien mijn zomervakantie, al duurt het tot woensdag voor ik me in een collegebank begeef.
Er eindigt een periode van veel optredens, een periode waarin ik een festivalpodium gepresenteerd heb, waarin ik Tom Waits live heb gezien, waarin ik twee feesten heb gevierd onder de Zuiderbrug in Venlo, waarin ik naar rato van mijn hoeveelheid vrije tijd schandalig weinig gepubliceerd heb hier, waarin ik naar schatting tussen de 20 en 40 gedichten heb geschreven en waarin ik Amsterdam maar ongeveer een week heb gezien.
Er begint een periode waarin ik het nieuwe collegejaar begin, waarin ik hoop aan de Poëzieslag in Amsterdam mee te doen, waarin ik waarschijnlijk op het Italiaanse poëziefestival Torino Poesia sta, waarin natuurlijk mijn bundel uitverkoopt en waarin ik nog meer gedichten gaan schrijven. Van al deze activiteiten hoop ik, gesterkt door het dagelijks ritme van een student die werkelijk wat uitvoert, stelselmatig op dit blog verslag te doen.

PS. De DVD van de documentaire waar ik het enkele maanden geleden over had is eindelijk uit, maar alleen verkrijgbaar in de VS en Canada. We blijven wachten.

Komt Allen!

2008-08-12T23:10:00.002+02:00

Tom Waits, Parijs en andere utopieën

2008-07-31T15:59:00.003+02:00

Natuurlijk snakken alle vijf lezers van dit weblog al even naar een gepassioneerd verslag van hét concert waarover ik bij al mijn vrienden heb opgeschept vanaf dat ene moment, donderdag 12 juni, de dag waarop Marcel Tabbers mij belde met het bericht dat de kaartjes waren besteld, tot aan dat ander moment, donderdag 24 juli, rond half twee, het tijdstip waarop ik mijn tweede woonkamer Vin l'Eau verliet om er niet meer zonder Tom Waits live te hebben gezien terug te keren.

Welnu, wie mij vraagt het concert in één woord te omschrijven krijgt van mij het woord

MAGISTRAAL

.

Een omschrijving in meer woorden zou er zo uitzien:
De heenreis was rustig, met de trein naar Maastricht, met de auto naar Parijs, met de metro naar het hostel. Daar bleek een kamergenoot gruwelijke stinkvoeten te hebben.
Dan het moment waarop we de metro pakten naar station Bonne Nouvelle, nabij de oude bioscoop le Grand Rex, waar wij tegen achten verwacht werden. Hamburger gegeten op een door waterdamp gekoeld terras, tegen achten richting zaal. Daar stond een gigantische rij.
Wie 100 euro betaalt voor een Tom Waits ticket mag ruim twee uur lang in het zijpad staan. An sich qua uitzicht geen slechte plaatsen, maar mijn voeten en mijn rug dachten daar anders over. Het moest een keer of vijf tot een prematuur gejuich en applaus van het publiek komen voor het de heer Waits behaagde het podium te betreden maar de pak 'm beet zesentwintig nummers die hij daarna speelde maakten dat ruimschoots goed. Laat u niet misleiden door slopende recensies in de Volkskrant: Tom Waits schitterde, hij klonk als een trekharmonica met tuberculose en hij bewoog als een slingeraapje met olifantsgroei maar schroomde niet om tussendoor het tegendeel te bewijzen en subtiel-meesterlijk met handgebaren, het publiek en diverse attributen (waaronder een discobal-bolhoed) te spelen, en hier en daar met astronomische noten en uithalen te bewijzen, dat hij toch echt wel zingen kan, als hij wil.

De dag daarna pas om kwart over twaalf terug bij Vin l'Eau, werd daar tot mijn grote verassing opgewacht door een selectie uit de fine fleur van vaste Vin l'Eau-bezoekers (dat is inderdaad een specifiek gezelschap) aan wie ik heerlijk mijn verhaal heb kunnen doen.

Mijn excuses horen in dit bericht ook thuis, met name aan Koen en Bert, die tot hun grote spijt niet aanwezig konden zijn bij dit concert, en die leedzaam mijn enthousiaste uitingen van anticipatie aan hebben moeten horen, ruim een maand lang, en in de dagen van en na het epicentrum uitgebreid door mij uit de doeken zijn gedaan hoe fantastisch dit concert was: dank, dank dat jullie me niet vermoord hebben, we gaan spoedig quitte staan.

Aan de andere kant moeten jullie natuurlijk wel scherp worden gehouden, en wil vast iedereen verifiëren of ik niet overdreven heb, dus hieronder een filmpje van de bewuste avond: HIER was ik bij.

Sorry, ik kon het niet laten.

2008-07-19T14:24:00.000+02:00

Nog zes dagen.

Spelletje

2008-07-19T14:18:00.002+02:00

Laten we weer een spelletje spelen! in de vorige komkommertijd was de stelling: er is geen nieuws meer. Nu gaan we een wedje leggen. Hoe lang gaat het duren tot Venlo een artikel 12-status krijgt? Wanneer worden we onder curatele gesteld en zijn we net zo blut als Berlijn? Noem een eigen tijd of kies uit

A. nooit natuurlijk want de Maasboulevard wordt een gigantisch succes met drommen toeristen die zich verdringen voor de povere toeganswegen naar Venlo
B. binnen twee jaar
C. binnen een jaar
D. binnen tien jaar
E. de gemeente Venlo wordt binnenkort geannexeerd door de gemeente Roermond, die wél politiek lef heeft

Reacties graag hieronder!

Zomer

2008-07-10T15:46:00.002+02:00

Lange stilte op het weblog, ik weet het. In de aanloop naar de zomer hier vast een sfeerimpressie van hoe die er voor mij uit gaat zien. De twee sleutelevenementen van de komende zomer zijn allereerst 25 juli aanstaande.

25 juli aanstaande? Ja, 25 juli aanstaande. 25 juli aanstaande is de dag dat ik, vergezeld door Marcel Tabbers die de hele expeditie op touw heeft gezet (waarvoor onmetelijke dank en hulde) op weg ga naar het verre Parijs. In Parijs gaan we vervolgens een evenement bezoeken waar menigeen uit mijn vrienden- en kennissenkring graag bij was geweest: een concert van de legendarische Tom Waits.
Jawel, mijn jongensdroom gaat eindelijk in vervulling: Tom Waits en ik gaan in één en dezelfde ruimte zijn.

Tweede hoogtepunt dan: het Zomerparkfeest.
Op dit inmiddels voor bijna elke Venlonaar vaste prik geworden festival zal ik voor alle vier de dagen de presentatie van het Vriendenpodium op me nemen. Daarnaast zullen diverse artiesten uit het Dylan Geit Plat programma van februari 2008 bij de vertoning van de film I'm Not There over het leven van de legendarische zanger Dylanvertalingen voordragen.
Nu zijn de artiesten van Dylan Geit Plat en hun dialectvertolkingen de laatste tijd overal te beluisteren geweest. Ikzelf, en vele DGP-collega's met mij hebben de nummers nog diverse malen op allerlei plekken ten gehore gebracht, ze duiken regelmatig op op de radio en er is een CD in omloop van de raduioregistratie die L1 van het drukbezochte concert maakte.

Voor mij en voor u is het dan ook dat ik op het Zomerparkfeest een nieuwe vertaling zal voordragen. Dit keer geen Sad Eyed Lady Of The Lowlands of Subterranean Homesick Blues. Wat het wel gaat worden? Daarover binnenkort meer.

Nieuw! Flickr!

2008-06-20T13:31:00.002+02:00

Nou ja, Flickr is niet zo heel nieuw. het is een fotosite die al langer bestaat, maar mijn account aldaar is nieuw. En het is een zegen voor alle trouwe lezers van mijn blog en de honerige journalisten op zoek naar kwalitatief hoogstaande foto's van ondergetekende. Voorheen stond hier links een link naar mijn Myspace pagina voor gedichten en foto's. De gedichten waren echter ergens verstopt en de foto's alleen zichtbaar voor mensen met MySpace. Daarom nu dé oplossing voor al uw problemen: een link die u direct naar alle beschikbare gedichten voert, en een link die u direct naar foto's voert, gehost door Flickr, en toegankelijk voor iedereen.
Daandoesborgh.nl : populairder kunnen we het niet maken, wel makkelijker.

Daan Doesborgh TV

2008-06-20T12:47:00.003+02:00

Moordenaar van Taal, Vier, Maak me Los, Requiem voor Jeff Buckley @ Bluntaxe Poetry Night in het TAC te Eindhoven. De muziek is geschreven door Edward Capel en Jan Vanderlest van de fantastische band Bluntaxe Orchestra!

DRBLVDD

2008-05-20T13:44:00.000+02:00

Afgelopen zondag was het dan zo ver: de feestelijke presentatie van De Reeds Beweende Liefdes van Daan Doesborgh. Voor wie de bundel nog niet heeft: hierboven is te lezen hoe er aan te komen. Wees er snel bij, want de verzamelaar kan deze eerste druk het beste in de verkoop bemachtigen. Zodra hij is uitverkocht, en de tweede druk op gang komt is de eerstvolgende kans een eerste druk te bemachtigen over een paar jaar bij een dubieus antiquariaat. Pas dus op!

Foto's van de presentatie (uiteraard vergezeld van een uitgebreid verslag) worden spoedig geüpload.

Pencil

2008-05-14T15:58:00.004+02:00

Afgelopen weekend in Coventry geweest, waar aan de University of Warwick een schrijversfestival werd gehouden (zie link bij 'kijk ook eens naar...'). Het was een zeer plezierig weekend, vooral omdat ik in het gezelschap verkeerde van de op onderstaande foto afgebeelde personen.

v.l.n.r. Marcin (P), Sebastian (D), Daan (NL), Sergio (IT), Bohdan (P). Wojtek, de Poolse slamdichter met wie ik in een epische lachstuip belandde in de nacht van mijn vertrek, staat niet op de foto. Hij is de fotograaf.

We hebben vele dingen meegemaakt. Een legendarische slam, een nachtelijk diner op de McDrive parkeerplaats, ritjes in de achterbak van Bohdans auto (die ervaring is voor mij gereserveerd gebleven), dubieuze Sri Lankaanse bordspelletjes, wereldse sundaes en de conceptualisering van een politiek incorrecte pub.

Ik heb besloten dat Sergio de volgende is die een festival organiseert. we hebben heerlijk on-Engels weer gehad dit keer, en Italië is de enige garantie dat we dat volgende keer ook zullen hebben.

op naar de bundelpresentatie!

In blijde verwachting

2008-05-06T22:41:00.004+02:00

Het is de eerste keer dat ik er gewag van maak op dit weblog, en tot voor nu stond de datum niet vermeld bij 'optredens', maar op 18 mei aanstaande vindt dan toch echt de presentatie van mijn langverwachte bundel 'De Reeds Beweende Liefdes van Daan Doesborgh' plaats. Nu zal ik zelf niet optreden, ook kan mijn schare fans niet naar de presentatie afreizen tenzij uitgenodigd, maar toch vond ik het waard hiernaast te vermelden.

Eerst is er echter nog het geval PENCILfest. Aanstaande vrijdag vertrek ik van Schiphol, zo rond een uur of vijf (dit o.a. voor de schare fans) naar onze westerburen, om op de University of Warwick workshops en performances te realiseren.

De workshop writing for performance (schrijven voor voordracht, voor degenen onder u die alleen vertalingen lezen) zou ik geven met het italiaanse genie Sergio Garau (foto).

Helaas bereikte mij vandaag het droeve bericht dat Sergio van zijn fiets is gevallen, daarbij zijn rechter elleboog brekende. Voor woensdag aanstaande staat een kleine operatie gepland, hetgeen spannende complicaties op zou kunnen leveren voor zijn vlucht naar Engeland de dag daarna.

UPDATE: Gelukkig, Sergio vertelde dat zijn orthopeed verwachtte dat hij donderdag gewoon zou kunnen vliegen. Geen paniek, Daan en de Italiaan kunnen vrijdag gewoon aan het bier.

Spijt

2008-04-22T14:09:00.003+02:00

Om maar meteen een en ander duidelijk te maken: dit is een verhaal over Adolf Hitler. Dit is een verhaal over Adolf Hitler en het is een verhaal vol sympathie en vriendschap. Beticht mij van nazisme als u dat wil maar onderstaand is het verhaal van een droom die ik had in de nacht van 21 op 22 april 2008. Een droom vol sympathie en vriendschap, een droom over Adolf Hitler.

De situatie was de volgende: April 2008. Hitler was niet dood en, vreemd genoeg, een vrij man. Wel was hij erg ziek en zou spoedig sterven. Nu is, zoals dat wel vaker het geval lijkt met dromen, de chronologie een beetje vertekend. Dit continuïteitsprobleem wil ik oplossen door een flashback te gebruiken.

Mijn droom begon in een kamer bij het echtpaar Hitler ter huize. Hier verzameld enkele naaste vrienden, hoewel de bijeenkomst zeer het karakter had van een vergadering van nazi-kopstukken. Waarom ik hier aanwezig was weet ik niet, maar de mededeling waar de bijeenkomst om draaide was dat Adolf Hitler die middag zou overlijden. Deze vooruitziende blik van de mij onbekende gespreksleider kan logischerwijs alleen verklaard worden door aan te nemen, dat Hitler die middag euthanasie zou ondergaan. Het feit dat wij ons niet in een gevangenis bevonden is wellicht nog wel het meest onverklaarbare aan deze droom, dit zou er op neer komen dat de geestelijk vader van het Derde Rijk hooguit zestig jaar in de gevangenis heeft gezeten (en dus niet is terechtgesteld zoals zovelen van zijn trawanten). Het zij zo, we hebben het per slot van rekening over een droom.

Na enige tijd gepraat en gewacht te hebben bereikte ons het nieuws dat het aangekondigde zich had voltrokken: Adolf Hitler was overleden. Mij aan de bron van dit wereldnieuws bevindende dacht ik dat de meeste van mijn kennissen dit vast nog niet via journaal of internet hadden vernomen, enkele sms-jes met de tekst 'Hitler is overleden' verlieten dus mijn telefoon.

Dit is waar het tweede deel van mijn droom begint, dat ik in de chronologie van het verhaal voorafgaand aan het eerste deel wil plaatsen, ofschoon ik mij er tijdens dit deel van de droom continu van bewust was dat Hitler reeds was overleden.
Het tweede deel van mijn droom bestrijkt enkele uren die ik plaats in de middag en namiddag van de dag voor het eerste deel. Ik bevond mij in de woonkamer van het echtpaar Hitler, in gesprek met de oorlogsmisdadiger himself.

Laat mij u Adolf Hitler beschrijver. natuurlijk is hij ouder geworden, maar zijn haar vertoont slechts hier en daar grijsaccenten, en zijn snor, die hij bovenaan van brede punten heeft voorzien en onderaan heeft gelaten zoals hij bekend staat, heeft ook maar een paar grijze haren. Rimpels en wallen tekenen het nog altijd strenge gezicht en de immer kwade stem is gebroken, breekbaarder, maar nog steeds duidelijk en zo karakteristiek wisselend tussen laag en hoog.

Tot dusver de uiterlijke beschrijving. De persoonlijkheid van Adolf Hitler zoals ik die aan de vooravond van zijn dood heb leren kennen is die van een man die rust onder het juk van zijn daden. Hij leeft binnen een klein, huiselijk milieu waarbinnen een selecte groep naasten hem gezelschap en verzorging biedt, ondanks de verschrikkingen die hij heeft aangericht. Hij is een man die er door de ouderdom en het leven zelf van langs heeft gekregen, verdiend natuurlijk, maar ook een oude man die aan het eind van zijn leven nog altijd geen rust gegund wordt.

Adolf Hitler schildert weer. In plaats van de matige bloemstukken die hij maakte als afgewezen academiestudent in het begin van de 20ste eeuw is zijn stijl nu expressionistischer, kleine schilderijtjes in vale kleuren, vaak gebruik makend van mixed media, zijn fouten uit het verleden als logische centrale thematiek. Hij laat mij zijn schetsboek zien. Tekeningen in houtskool, enkele kleuraccenten, een stijl die doet denken aan Otto Dix en Picasso. Ik wil niet op de bres springen voor Hitler, niet in deze tekst en niet in mijn droom, de tekeningen die hij maakt over zijn jodenvervolging, een ideaal dat hij tot mijn spijt nog niet geheel heeft laten varen, wil ik niet zien. Herhaaldelijk reageer ik gemengd boos en bedroefd als tekeningen van uitgemergelde, in het gelid lopende kampelingen voorbij komen die hij mij tonen en toelichten wil. Als bij een hond die met een bal wil spelen als ik ergens mee bezig ben wijs ik zijn pogingen zijn obsceenste hersenspinsels aan mij te tonen af.

In zijn huis hangen enkele ingelijste schilderijtjes. Twee wil hij me er kado doen. het eerste is een werk op lichtbruin papier, dat bombardementen uit de Eerste Wereldoorlog uitbeeldt in gele en groene wolken pastelkrijt, met oranje en rode accenten. Een vaalblauw strijdveld, een grijze lucht. Het andere werk dat hij me aanbiedt is karakteriserend voor zijn oeuvre, het is zijn eerste proeve van berouw. Een soortgelijk werk als het hiervoor beschrevene, maar op dit werk geplakt is een banier van terracotta, waarin gekrast de woorden 'ik heb spijt'.

We hebben veel gepraat, en ik heb antwoord gekregen op alle vragen die ik hem ooit had willen stellen. Komt u nog wel eens op straat? Wordt u dan nageroepen? Bent u Der Untergang gaan kijken? Wat doet u de hele dag?

Als het later wordt zie ik me genoodzaakt te vertrekken. Morgen is het zover, het is nu tijd het echtpaar alleen te laten. Ik ben zijn luisterend oor geweest, zijn strenge geweten, zijn stuttende schouder. Tijd voor Adolf Hitler om de werkelijkheid in het gezicht te kijken.
Dit schrijvende komt het in me op dat het best nog wel eens zo zou kunnen zijn dat er in deze droom geen sprake is van euthanasie, maar van executie. Het hele scenario wordt plots aannemelijk: als Berlijn wordt belegerd vlucht Hitler uit de bunker, zet zijn eigen zelfmoord in scène en weet zestig jaar ondergedoken te blijven. Hij had 111 moeten worden, maar wanneer we de droom situeren in, bijvoorbeeld, 1986, is ook dat opgelost. Er wordt besloten Hitler, wanneer hij dan toch wordt ontdekt, niet op te pakken. Een oude, zieke 97-jarige is weinig vluchtgevaarlijk. Er is evenwel geen lang proces voor nodig om de oud-dictator tot het vuurpeloton te veroordelen. Aan de vooravond van de wereldlijke vergelding sprak ik met de meest gehate man van de twintigste eeuw.

Al was het een droom, ze bevestigt de verhalen die er bestaan rond Adolf Hitler, in onze maatschappij verworden tot een soort Harry Potteresk figuur wiens naam men niet noemt. Door de psychologie als schizofrenie verklaard wordt door sommigen van zijn naasten beweerd dat er twee kanten waren aan deze man. De wrede, bloeddorstige en meedogenloze dictator enerzijds, en de sympathieke, intellectuele, charismatische man thuis, of op bezoek bij zijn volk anderzijds.

Ik ben geen zweverig persoon, ik ben niet met de geest der overledenen in contact geweest, noch heb ik enige oprechte sympathie voor Adolf Hitler, maar ik ken nu een scenario waarin ik een wrang soort sympathie toch echt mogelijk acht.

De eerste liefde

2008-04-12T13:57:00.003+02:00

Op de valreep van de week van de poëzie, met bovenstaand thema, een gedicht hieromtrent.
Dit keer wegens plaatsgebrek is dit het zoveelste gedicht dat niet in de krant komt, vandaar de stilte aan stadsgedichten de laatste tijd.
Binnenkort waag ik een nieuwe poging, en anders ga ik maar eens polsen of het E3-journaal niet geïnteresseerd is.

Basisschool

De nieuwe eeuw een verre droom
van baardgroei en studentenleven
Slagveld van mijn kindertijd

Vandaag ben ik teruggekeerd
om nu de les te mogen geven
Ik de dichter niet het kind

Mijn eigen school reeds afgebroken
en de nieuwbouw alweer oud
net als ik haast nieuw behuisd
en links en rechts alweer verbouwd
Hades' logge dronken vuist

Eerste liefde hier ontsprongen
Dit de Franse Alpenbron
tot vage poel teruggedrongen

Nu de vrijdagmiddag van mijn schoolbestaan
De pleinen kale kruinen
Kinderstemmen weggestorven
enkel dode fietsen blijven staan

En dan nu het weer

2008-04-04T13:09:00.003+02:00

Het is geen lente, en dat was niet de deal.
vandaag is het vier april en de deal was dat ik geen winterjas zou dragen, geen sjaal, dat men buiten zou zitten, ijsjes etend en terrasjes pikkend. De deal was dat het echt voorjaar zou zijn, groene bomen en de DVD van Billy the Kid. Lange nachten op het balkon met wijn en aangename muziek. In plaats daarvan: hagel, wind, sneeuw en regen, norse mensen lange dikke jassen troosteloze lege verregende balkons geen wijn snoeiharde rock want geen warm weer geen groene bomen kale grijpvingers geworteld in afval en geen DVD van Billy the Kid.

Wacht maar, wacht maar, half april barst alles los. Lekker weer, lichte kleding, balkon balkon.
Tot die tijd slapen in de trein.

Massacultuur

2008-03-24T16:13:00.002+01:00

Daan zwicht voor de commercie! Nu iedreen hem is voorgegaan kan uw nederige Messias natuurlijk niet achterblijven, en het is daarom met lichte trots dat ik u presenteer: mijn Myspace pagina!
Ik heb al mijn halfverzonken HTML-kennis weer opgerakeld om er iets moois van te maken, en wat voelde ik mij een klusser in een verwaarloosde schuur en wat ziet mijn pagina er nog lelijker uit dan ettelijke andere van ervarener gebruikers maar voor wie foto's wil zien, voor wie gedichten wil lezen staat er nu een link in dit bericht en tevens eentje onder mijn mooie foto hier links bovenaan.

Span vlaggen over straten, / steek rozetten in de lindebomen

- Daan Doesborgh

want mijn Myspace is gearriveerd!

Dit is een vrouw onder gedichten

2008-03-19T21:15:00.000+01:00

Dit is een vrouw onder gedichten
Als de zon en maan zich tonen
Onder blazers en violen
Onder trommels en gitaren in mijn hoofd
Als bravourewolken komen
En de stoerste der rivieren
Witbeschuimd en kolkend stromen over weken rotspartijen

Ik misken maak korte metten
Met de regels dezer aarde
Zwaartekracht en Newtons wetten
Plompverloren, zonder waarde
tussen propjes in mijn zak

Wat is waarheid in bestaan
Als niet elke rode ochtend
In haar armen voor het eerst heeft leren staan
Nog nat en trillend op zijn poten?

Het belendend hart verloor
Wie stelpt het hart
Helpt een doekje voor het bloeden

In haar ogen de olijf maar ook de olie
De amandel en de kraker
En de knikker en het kuiltje
De komkommer en de moorkop
In haar rug het lijk maar ook
Het leven
Grote lijn
Impuls of spasme wie dat wil
En de nooit geziene tuinen

nu goed, voor wie het nummer niet kent:

2008-03-12T13:29:00.000+01:00

Weeralarm

2008-03-12T13:09:00.003+01:00

Het is een productieve week geweest.

Ik bedacht deze regel en bedacht me vlak daarna dat deze regel veel metrische overeenkomsten vertoont met de beginregel van Wespen op de appeltaart (te weten 'het wordt een hele mooie dag vandaag'), het welbekende nummer van Spinvis, dat te vinden is op zijn laatste CD Goochelaars en Geesten. Weer enkele nanoseconden daarna bedacht ik me dat ik net zo goed 'het wordt een hele mooie dag vandaag' had kunnen schrijven. het wordt namelijk een hele mooie dag vandaag. Eigenlijk wordt vandaag niet mooier of minder mooi dan bijvoorbeeld gisteren, wat bij nader inzien niet echt een hele mooie dag was, maar ook zeker geen slechte en dat is ook weer het een en ander waard. Vandaag is wel de dag dat Luc zijn huurcontract tekende (Luc de Straatdichter, zie de link naar zijn MySpace pagina onder 'kijk ook eens naar', red.) hetgeen betekent dat hij vrij is zijn spullen te verhuizen en ik nog maar eens in de twee dagen hoef te koken. Bovendien komt hij op visite en nu is dat niet zo'n zeldzame gebeurtenis maar dit keer zal ik niet de deur open hoeven te maken daar hij mijn huisgenoot is en dus een sleutel heeft.

Al met al is het wordt een hele mooie dag vandaag nogal een overstatement met betrekking tot vandaag, ik heb ook nog een klein beetje hoofdpijn en het waait heel hard dus stel ik voor dat ik het gwoon maar laat bij 'het is een productieve week geweest' (de regel 'ik schreef vijf gedichten in de trein, ik was uit Venlo onderweg' sluit ook weer heel mooi aan op het eigenlijke 'de stoelen gaan naar buiten en er hangen nieuwe slingers in de heg' en rijmt zelfs) en vertel over de vijf gedichten die ik schreef in de trein.

Vijf gedichten is best wel veel. Natuurlijk ga ik ze hier niet allemaal publiceren, misschien zo voor en na maar het vreemde scala aan titels wil ik u niet onthouden. Het betreft de gedichten 'een feestelijke nacht', 'de eeuw van mijn vader', 'back in action', 'rivier' en 'lied voor Best'. Ik denk dat ik u maar met 'rivier' zal verblijden, 'een feestelijke nacht is te zwaar', 'de eeuw van mijn vader' en 'back in action' hebben een thematiek die ik niet bij bovenstaande vind passen en 'lied voor Best' heb ik geen zin in vandaag. Een betoog dat sluit als een bus als u het mij vraagt, daarom dan ook, ondanks het feit dat de titel een van de meest cliché titels voor een gedicht is (naast levenswandel, herfst, meanderen of liefde):

rivier

Er loopt water over haar rug
Haar natte haren
Waren bruin, nu zijn ze zwart
van het water
ze liggen als tentakels op
haar schouders
Hangen als verzopen kabels
in de halve liftschacht van
het zacht en glimmend vlees
van stoom en open poriën

Vlakke ruwe hand
tegen het glas
Men voert hem schoppend af

Bevrijding

2008-03-03T13:57:00.003+01:00

Onderstaand gedicht werd door mij gescreven naar aanleiding van de bevrijding van Venlo, 1 maart jongstleden ecact 63 jaar geleden.

Narcissen komen/gaan

De angst verbiedt hun kelen zich te spannen
De laatste jaren zijn ze
Afgemat en afgeblaft
Ontgoocheld en onteerd door de bezetter
Door wie wel of niet verzette
Door de BOM-BAR-DE-MEN-TEN die de stad
Tot een gat
Reduceerden

De laatste dagen zijn ze hoopvol
Want ze komen
Dat zegt radio Oranje
En Normandië is reeds belegerd
Komen ze?
Ze komen?

En ze kwamen op de eerste dag de derde maand
Misschien
Stond hier en daar
Tussen het puin
Een eerste krokus of narcis
Misschien de eerste warme dag
Misschien de eerste lenteregen
Van de zege

www.billythekiddocumentary.com

2008-02-27T15:58:00.004+01:00

Een dag voor Dylan plat gaat resideert het subject van dit weblog nog allerrustigst in Amsterdam. Het huiswerk is gedaan, het bier is gekocht, de film ligt klaar: niets kan een rustige avond op de Fritz Conijnstraat nog in de weg staan.

Ik had al een halve litanie over mijn stressvolle dag van morgen getypt, maar heb nu toch besloten in de stijl van mijn aanhef verder te gaan en vandaag over rustige dingen te praten.

Enige tijd geleden, ik meen vorige week dinsdag, keek ik naar Canvas. Zoals u wellicht weet is Canvas een subdivisie van een der Belgische TV-zenders. Ik keek dus naar Canvas en wat zag ik daar: een documentaire.

Ik kijk de laatste tijd vaker naar documentaires. Tot voor kort was de mooiste documentaire die ik ooit gezien had er een (die ik overigens ook op Canvas zag) met home-video's die Eva Braun maakte van Hitler en consorten tijdens hun verpozen in de Alpen. Noem mij geen nazi, het perspectief van een menselijke Hitler dat deze documentaire bood (hij doet op een gegeven moment zelfs een dansje) zou eenieder verbazen.

De documentaire die zich vorige week echter voor mij ontvouwde deed Hitler's horlepiep verbleken. Hier werd een portret geschetst van een 15-jarige jongen genaamd Billy, die opgroeit in een klein dorpje in Maine. Billy is, zo zegt hij zelf, anders. Andere hersenen heeft hij. In de woorden van anderen is Billy een hoogbegaafde jongen met ernstige concentratieproblemen en het syndroom van Asperger. Weer anderen zouden volstaan met het woord 'weirdo'.

Zelden zag ik het concept van de grote vis in de kleine vijver zo hartverscheurend uitgebeeld (getuige onderstaand gedicht dd. afgelopen zondag). Kijk eens op de website, kijk eens naar de trailer en houd dit blog in de gaten. Zodra de DVD uit is ga ik daar zeker melding van maken.

Wie de film wil zien zal naar Londen of naar Belfast moeten, verder is de film nergens in Europa te zien. Gelukkig word ik zoetgehouden met de aankomende DVD-release.

Billy

Waar de huizen nog van hout zijn
En de straten nog verlaten
Wandel jij.

Waar de diner nog van formica,
De skelter in een schuur
Waar de mannen in een rijtje
voor de gevel van de kroeg

Waar de jongens fietsen
En de meisjes borden spoelen
Waar de jongens voor de meisjes
jongens breken
En de meisjes als de broers het
toestaan met de jongens hand in hand

Daar jij, Billy karatepak
Billy AC/DC zonder shirt
gitarenman
Billy met het staartje Billy met
de fiets

Daar waar de huizen nog van hout zijn
Heb jij alles
Meer nog niets

Juryrapport

2008-02-18T13:52:00.003+01:00

Het is zo ver. De uitslag van de Spectaculaire Daan Doesborgh.nl Valentijnsdagactie is bekend!

Er waren prijzen te winnen in drie categorieën:

- Knip- en plakwerk
- Groepsdeelname
- Special Effects

Allereerst wil de jury twee eervolle vermeldingen plaatsen. De eerste eervolle vermelding is voor BERNARD MARTENS uit VENLO die per email drie prachtige liederen opstuurde (waaronder het aan de actie verbonden gedicht). Ofschoon deze ontboezemingen de jury diep geroerd hebben waren inzendingen die niet per post kwamen uitgesloten van deelname. Toch wilden wij deze geste van creativiteit niet onopgemerkt laten.

Dan is er een eervolle vermelding voor SUNITA RASOULI uit WAAR WOON JIJ EIGENLIJK, SEVENUM OF ZO? die schitterde in afwezigheid. Ondanks een enthousiaste aankondiging van deelname heeft ons geen brief/kaart bereikt.

Nu het moment waar u allen op wacht: de bekendmaking van de prijswinnaars!

In de categorie knip- en plakwerk gaat de prijs naar de inzending van E. BULKE! Door subtiele toevoeging van zonnetjes, wolkjes en tekstballonetjes werd de ansichtkaart een ware lust voor het oog. Extra punten werden toegekend voor de geile opa met de grote lolly links op de kaart.

In de categorie groepsdeelname gaat de prijs naar EVA, EVELINE EN RIANNE die zich uiterst ijverig hebben getoond door kaart en envelop uitbundig te versieren, en daarnaast een extra vel met niet slechts de relevante passage maar zomaar het hele gedicht toe te voegen. Extra punten werden toegekend voor het prachtige handschrift waarin het adres was opgesteld.

In de categorie Special Effects tenslotte gaat de prijs naar de al eerder op dit weblog vermelde ANONIEME INZENDING van INE VAN WAART uit HET PITTORESKE ZAANDAM die de jury verbijsterde (lees: bedwelmde) met een zwaar geparfumeerd schrijven. Extra punten werden toegekend voor het element van spanning dat de anonimiteit van de inzending met zich mee brengt.

De prijswinnaars worden te zijner tijd benaderd om hun cadeaux in ontvangst te nemen. De redactie wil de overige 248 inzenders bedanken voor hun deelname, en vooral ook aansporen volgend jaar weer mee te doen!

Ramp

2008-02-14T18:35:00.002+01:00

Het is donderdagavond, 18:04 en een lichte paniek maakt zich meester van de bewoners van het anders zo rustige flatje, beter bekend als Fritz Conijnstraat 26/2.
"Er is een probleem met de post" weet Daan te melden.
"Een probleem met de post?"
Ja, er was inderdaad een probleem met de post. Dat had Daan goed gezien. Er was een brief gearriveerd. Toen Daan deze brief uit de brievenbus haalde wist hij: dit is geen gewone brief. Om te beginnen waren er diverse hartjes aangebracht op het oppervlak der envelop. Daarnaast rook de brief verdacht veel naar een heerlijk soort parfum.
Tot dusver geen probleem. Maar toen...

... las Daan het adres. Zijn ogen werden groter. Hij voorzag het probleem. Zijn machtige brein werkte op volle toeren maar kon geen oplossing vinden voor wat daar stond.

Mijn Valentijn
Fritz Conijnstraat 26 / 2h
1063 CE Amsterdam

Drie bewoners, een brief. Een bloedbad was geen optie, de overlevende zou ruzie met de huisbaas krijgen.
"Zal ik hem dan maar open maken?" opperde Daan voorzichtig. Ja, dat was goed.
Met behendige vingerbewegingen hanteerde Daan de briefopener, met wie hij samen al zo veel postgeheimen had onthuld.

Zo opgelucht als men was na het lezen van de eerste regel, die het probleem onambigu oploste (lieve Daan,) zo steeg Daan's bloeddruk terwijl hij verder las. De inhoud van de brief zal ik u besparen, maar hij was poëtisch, gevoelig, lichtelijk melancholiek, o, alles wat men van een brief kon wensen. Vlug draaide Daan de envelop om. Tot zijn ontsteltenis was de achterzijde leeg. Geen afzender. De brief was eenvoudigweg ondertekend met 'je Valentijn'. Wat nu?

Het probleem werd alleen maar groter. De strekking van de brief was, dat Daan vanavond moest komen, anders zou het voor eens en voor altijd duidelijk zijn dat een passionele relatie niet tot de mogelijkheden behoort. het koude angstzweet brak de wanhopig alleenstaande Daan uit. Geen naam. Geen adres. Geen locatie. Geen tijdstip. Maar wel een afspraak.

Tot op heden blijft deze ramp onopgelost. Dan volgt nu mijn agenda voor vandaag en morgen.

Locatie Activiteit Duur
Fritz Conijnstraat Eten/TVkijken/ slapen 18:50-10:15
PC Hoofthuis College 11:00-13:00
Fritz Conijnstraat Biezen pakken 13:30 - ongeveer 14:13
Station Sloterdijk Trein pakken ongeveer 14:19-14:28
Trein Reizen 14:28-16:43
Station Venlo Wachten op auto hopelijk niet te lang
Ouderlijk huis Eten ?-?
Fiets Op weg naar wijncafé ongeveer 21:00-21:30
Wijncafé Bacchanaal 21:30-02:00

Statistiek

2008-02-14T09:28:00.002+01:00

Ach en wee. Het is zo ver.

Vanuit een door reclame belegerd Amsterdam spreek ik u toe, Jan de Hoop informeerde Nederland vanmorgen al over de uitgeroepen noodtoestand: Valentijnsdag is begonnen en eenderde van de Nederlanders is van plan zijn of haar geliefde in het zonnetje te zetten.
Leuk hé?

Ik sprak gisteren iemand die fel gekant was tegen mijn opvatting over Valentijnsdag als verjaardag van de commercie. Valentijnsdag is helemaal geen commerciele uitbuiting. Oh nee?Hier komen de cijfertjes!

In 2005 had Nederland volgens het Ruimtelijk Planbureau 2.5 miljoen alleenstaanden. Laten we die eens niet meetellen (geen paniek, ik kom hier op terug). Houden we 9.5 miljoen lieden over plus ruwweg 4 miljoen kinderen en jongeren.

Laat ons er nu van uit gaan dat onder die 4 miljoen minderjarigen ook eenderde een kaartje koopt. Een kaartje kost op de website van meneer Hallmark tussen de 3 en de 5 euro. Gemiddeld dus 4 euro (oh ik ben dol op slechte kansberekeningen, maar het gaat om de schokkende resultaten). 1.3 miljoen jongeren en 3.2 miljoen volwassenen kopen dus een kaartje à 4 euro. Dat is 5.200.000 + 12.800.000 (in cijfertjes lijkt het meer) = precies 18 miljoen euri in de pocket van meneer Hallmark. maar dit is nog niet alles! De vrijgezellen, hoeveel vrijgezellen kopen een kaartje op Valentijnsdag? Nou, allemaal natuurlijk. Huppakee, daar komen weer 10.000.000 euro, en de teller voor onze kaartenfabrikant blijft vrolijk staan op 28 miljoen euro.

Dit is waar de statistiek echt helemaal ophoudt. Maar we speculeren verder. Hoeveel procent zou een bloemetje kopen? Geen idee, maar in 2005 ontving de bloemenboer 54.000.000 euri van Nederland. In 2001 was dat nog 50 miljoen. Inmiddels moet dat toch wel minstens 60, zo niet 70 miljoen zijn, toch?

Was u al onder de indruk van deze multicomplexe berekeningen en schokkende uitslagen? Nou, houd u vast: ik heb de chocolade, spekjes, knuffels, massageolie, condooms en andere prullaria nog buiten beschouwing gelaten.

Daarbij (om toch nog even écht bewijs te leveren) op Valentijsdag was de omzet in de bloemenhandel 54 miljoen euro. In de vijf koopdagen voor Valentijnsdag was dat 60 miljoen euro. Op een dag verdient men dus bijna evenveel als in vijf dagen. Dat is nog eens feest voor de commercie.

U ziet, het harde bewijs is geleverd: Valentijnsdag zuigt.
Ik stel dan ook voor dat de Nederlandse regering mij voortaan alle statistieken laat berekenen, want zoals hierboven te zien is zijn mijn methodes veel eenvoudiger dan die van het CBS.

Nu zal ik u, volk van Nederland, niet verder lastigvallen, opdat u verder kunt knuteselen. Alle kaarten die morgen arriveren worden immers ook nog meegenomen in de beoordeling voor de Spectaculaire Daan Doesborgh.nl Valentijnsdagactie!

De Spectaculaire Daan Doesborgh.nl Valentijnsdagactie!

2008-02-10T11:37:00.000+01:00

Hoeraaaa! Het is weer bijna Valentijnsdag! De dag waarop de gehele commercie zich aftrekt bij de gedachte aan een bont pluimage aan proleten die deze dag als aanleiding zien tot het verklaren van de liefde aan een bloedmooi persoon.

Zo ook ondergetekende!

(Zo ook slaat overigens terug op wat de proleten doen, niet op het aftrekken der commercie. Voor de goede orde.)

En om deze fantastische, authentieke, ambachtelijke feestdag op gepaste wijze te vieren organiseert de redactie van www.daandoesborgh.nl, www.stadsdichtervenlo.nl en stadsdichtervenlo.blogspot.nl de

SPECTACULAIRE DAAN DOESBORGH.NL VALENTIJNSDAGACTIE!

Wat moet u doen? Het is eenvoudig. Ergens verstopt op deze website vindt u het gedicht Helaas.

Dit gedicht bevat een 'wanhopige liefdesverklaring'. Al wat u hoeft te doen is deze wanhopige liefdesverklaring op een zo origineel mogelijke kaart toe te zenden aan MIJ (adres is ook verstopt op deze website). De een stuk of wat origineelste inzenders ontvangen een fantastische prijs! Vergeet niet naam en emailadres op uw inzending te vermelden!

OH JA? WAT KAN IK WINNEN DAN?

De winnaars worden op drie wijzen gehuldigd.

1. Een eervolle vermelding op deze spectaculaire site.

2. Een kusje van niemand minder dan Daan Doesborgh

3. Een Fles Poezie uit het project Château Q-pier dat Daan Doesborgh afgelopen zomer organiseerde met Galerie New Untitled. Zie het berichtenarchief voor meer info over deze flesjes.

Dat is eigenlijk alles wat u weten moet. Dan nu de algemene voorwaarden.

1. Alleen inzendingen per post komen in aanmerking voor de prijs.

2. Niet-gefrankeerde poststukken worden uitgelsoten van deelname.

3. Indien meerdere poststukken van een persoon arriveren wordt een willekeurige inzending in beoordeling genomen.

4. Poststukken die eerder dan 13 of later dan 15 februari arriveren maken geen kans meer op een prijs.

5. Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd.

The Man in Me

2008-02-09T13:48:00.000+01:00

Afgelopen woensdag heb ik een geweldig optreden gehad, met het meest fantastische publiek dat ik me wensen kon. Vooral Vibeke was erg enthousiast. Liefhebbers kunnen het optreden terugluisteren bij mij thuis, graag wel vooraf even bellen.

Tot die tijd

<3 THE BIG LEBOWSKI

http://www.youtube.com/watch?v=tt0ByaO6xdM&feature=related

Ruimtegebrek

2008-01-17T11:51:00.001+01:00

De stilte op het weblog is haast te snijden als er plotseling, als een donderslag bij heldere hemel, een nieuw bericht verschijnt. Geen van de vijf lezers nam ooit nog de moeite om te kijken, immers, er gebeurde al maanden niets.

Zo ook in Venlo. Vijf maanden heeft het geduurd voordat men verblijd werd met een nieuw stadsgedicht. Vij maanden, een periode van afwezigheid die het toch wel vereist even bij te praten.

Voor wie het gedicht las in de krant staat hieronder even de correcte versie. Voor wie het krantengedicht zorgvuldig bewaard heeft is het aardig het eens naast onderstaande tekst te leggen. Het eerste dat opvalt is dat in de krant de regels "Vecht, partizanen / en red de traditie" groter gedrukt zijn. Dat dat hier niet mogelijk is ligt aan deze berichteneditor.

Een tweede verschil ligt aan het einde van de derde strofe. Deze eindigt niet, zoals in de krant, met de eerder geciteerde regels maar met twee woorden (Venlo vereert) die in de krant bij de volgende regel (Vastgoedbeheer en papierwerk)waren gevoegd.

Dank u, o almachtige krant, voor deze afdoende oplossing voor een gedicht dat één regel langer is dan het geplande kader. Dichten kan je zelf!

Bijpraten

Houwitsers en degens
Hakt VVV naar de middenmoot
Voetballend Nederland
Met open mond
langs de zijlijn
fluistert
Venlo presteert

Takelbouw shovels
en hopen zand
Gaten waar ooit
de Maasboulevard
Tentje van plastic
en plakband
en touwtjes
en houtjes
Venlo staat stil

Rol serpentines en maskers
Een Stad in de aanloop
naar bier en satire
Vecht, partizanen
en red de traditie!
Venlo vereert

Vastgoedbeheer en papierwerk
We wachten en wachten
Maar straks dan toch
Vrijstaat Nedinsco
Zo lang als het duurt
Het duurt al zo lang

Venlo wacht af

Lees maar gewoon

2007-12-05T14:10:00.000+01:00

Iedereen vraagt

Waarom geen bericht over Connect?

Daan antwoordt

Omdat het te veel is om te zeggen denk ik. Lees maar gewoon http://connected-poetry.blogspot.com

Trippel trappel trippel trap

2007-12-05T14:02:00.000+01:00

Ach en wee

Vandaag is Sinterklaas

Vanavond zit ik met een fles Flevosap, een fles wijn en een nog nader te bepalen snack tv te kijken. Denk ik. Misschien een DVD.
Morgen is er Heliosborrel. Dat dan weer wel. Ik denk dat ik straks een spannend computerspel ga spelen. Een eten koken moet ik ook nog.

U ziet: spanning troef in Amsterdam...

MAAARRRRRRRR... Zaterdag poetry slam in Roggel!

Over Roermond, collega's en playbacken

2007-11-12T16:05:00.000+01:00

Afgelopen weekend was Roermond het toneel voor het stadsdichtersfestival. Vele stadsdichters uit Nederland en Vlaanderen zijn hier bijeengekomen om in samenwerking met diverse bands en cafés te jammen, te dichten, kennis te maken.

Hoe manifesteert een ander dezelfde functie in een andere stad, en hoe hetzelfde is die functie eigenlijk? Hoe gaan collega's om met dezelfde problemen? Dergelijke dingen zijn ter sprake gekomen, maar bovenal was afgelopen weekend een feest om nieuwe mensen te leren kennen die met dezelfde dingen bezig zijn, om de poëzie van die mensen te bewonderen, en om deel uit te maken van een vlootschouw van wat Nederland aan stadsdichters rijk is.

Daarnaast is er natuurlijk het nodige glas geleegd. Stereotypen moeten ook in stand worden gehouden.

Ringweg A10, Drie kilometer file

2007-10-30T22:03:00.000+01:00

Foei Daan! Al zo lang geen bericht meer. Alle vijf de lezers van je blog zitten al bijna een maand lang elke dag wanhopig te F5-en, wachtend op, nee, smachtend naar een nieuwe post sprankelend van literaire virtuositeit!

Nou alsjeblieft dan.

De afgelopen weken in Amsterdam:

- Gert Vlok Nel en Riku Lätti traden op in Paradiso. Daarna gegeten en the cinematic orchestra bezocht. Dat was heel erg gaaf, en er is meer goed nieuws: 2008 brengt een nieuw optreden van Riku Lätti bij Take Five in Venlo! Opdat we elkaar spoedig weer mogen zien.

- Jarig geweest. Nee wacht! Dat was in Steijl.

- Tentamens gehad. Drie stuks.

- Auto's branden aan de horizon. Im Westen nichts neues.

- Ajax van Sophocles bezocht in de Stadsschouwburg. Ondanks de goede cast maakte het weinig indruk. De recensent van De Pers lijkt het volkomen met me eens te zijn. De kop boven de vernietigende recensie luidt: 'Stoffig en oeverloos gezever in Sophocles' Ajax'.

- Volgend weekend Museumnacht. Daarover vermoedelijk later.

Tot dusver de Daan in Amsterdam telex. Voor vragen en opmerkingen kunt u altijd terecht in de commentaarbox rechts onder dit bericht. Voor meer indormatie verwijs ik u ook door naar onze websites www.daandoesborgh.nl, www.stadsdichtervenlo.nl en stadsdichtervenlo.blogspot.nl

Dit was Daan Doesborgh voor Daan Doesborgh nieuws. Terug naar jou, Femke.

Meel en melk

2007-10-03T21:05:00.000+02:00

Elk gezicht op Amsterdam is als een ansichtkaart in een bakkerij. Er hangt een meel- of melkachtige waas van kou over de natte straten, de bomen en het water.
Melancholie is het trefwoord van het weer.

Ik kan niet zorgeloos doorfietsen of boos worden als er een of andere idioot zijn verkeertechnische onkunde flamboyant ten toon spreidt door de achterlijkste capriolen uit te halen met als schijnbaar doel mij het leven zuur te maken. Mij rest niets dan somber na kijken en weer een dichtregel op te hoesten, die ik al fietsende vergeet voor ik thuis ben.

Ik kan niet glimlachen naar de man die oversteekt, naar de cassière, naar de buurvrouw, naar de docente, naar het meisje dat ik niet ken die me hallo zegt (oh wacht dat gaat toch wel), naar de toeristen, naar de cafébezoekers, naar de winkeliers...

Maar kan ik niet is wil ik niet.

Geopend

2007-10-01T22:43:00.001+02:00

En toen luisterde hij Grace van Jeff Buckley (de CD, niet alleen de titelsong) en was hij overdonderd.

Er is muziek die vertelt, er is muziek die opwindt, ontroert, die boos of blij of verdrietig maakt.

Dit is een CD die niets van dit alles doet, en daarom alles tegelijk.

Dit is een CD die je alleen laat met jezelf.

Gedicht

2007-10-01T22:39:00.000+02:00

Hij kwam, hij zag, hij streed, hij droeg voor, hij zoop, hij zweette, hij spoog de microfoon onder, hij selecteerde, hij grapte, hij schokte, hij schreeuwde, hij fluisterde, hij ontroerde, hij wond op, hij at pizza, hij scoorde, hij danste, hij sprak, hij lachte, hij zong, hij zoop nog meer, hij oreerde, hij praatte, hij maakte geluid, hij insinueerde, hij vergeleek, hij omschreef, hij riep, hij vocht, hij verbroederde, hij dreef uiteen, hij liep, hij klom, hij deed, hij wist, hij schreef, hij dacht, hij kon

en hij overwon.

(bovenstaande is een samenvatting van de uitwisseling van de Düsseldorfer Poësieschlacht met Venlo)

Tussendoortje

2007-09-19T21:12:00.001+02:00

Modern Times

2007-09-18T19:15:00.000+02:00

Laten we eens een CD-recensie doen.

De nieuwste CD van Bob Dylan (toch ook al weer zeker driekwart jaar oud) heb ik onlangs volledig herontdekt.

Vooropgesteld wil ik proberen het niet te hebben over het nummer Cold Irons Bound. Deze heropname van een track van Time Out of Mind is zo briljant dat deze post dan te lang zou worden, dus daar kom ik wel een keer op terug.

Modern Times laat, in mijn ogen, het antwoord horen van de levende legende, de oude meester Bob Dylan die zittend in zijn stoel de wereld aan hem voorbij ziet trekken om vervolgens op te staan, zijn zegje te doen en vervolgens weer te gaan zitten (voor hoe lang weet niemand). Bob Dylan is hier de economische goeroe die eindelijk weer een prognose doet, de oude dichter die de literatuuranalytici vermanend toespreekt in een brief, de personificatie van de muziek die spreekt, of preekt, en de Kanye Wests en Pussycat Dolls van deze wereld met de neus op de feiten drukt. Doe wat je wil, het is allemaal leuk en aardig maar hier is Bob Dylan en dat behoeft verder geen uitleg.

Thunder on the mountain, rolling like a drum. Dit citaat uit het eerste nummer dekt wel aardig de lading. Er is een enige discussie geweest bij verschijning van dit album over de zin "I was thinkin' bout Alicia Keys, and I couldn't help but cry." Als Bob Dylan zingt over Alicia Keys is zij, zo stel ik me voor, 'creaming her pants' uit opwinding. Stel je voor. Bob Dylan. Nieuw album. Eerste nummer. I been thinkin' 'bout Daan Doesborgh. WAAAAAAAAAH!

In schril contrast met Thunder on the Mountain staat het heerlijke, lieflijke, paradijselijke Spirit on the Water. Pa-tum-tum tum-tum toem-toem toem-toem, tom-tom tom-tom tokkelt er een gitaartje door het hele nummer heen en de tekst en de rust is overweldigend. "If I can't have you I throw my love into the deep blue sea." Er zijn weinig dingen waar ik van tot rust kom, maar Spirit on the Water is er een van.

Rollin' and Tumblin' is eigenlijk net zoiets als Thunder on the Mountain, een stampend, hobbelend Dylannummer over lijden, vreselijke vrouwen en meer van dat. Dylan schreeuwt zijn weg door dit nummer en evenals in de vorige twee nummers hoor je hoe hij nu toch echt wel oud begint te worden, en stiekem nog steeds niet kan zingen. Dylan heeft nu het staium bereikt waar Tom Waits na twee CD's op zat, plus ouderdom. De krassen in zijn stem (het krassen van zijn stem) zijn nu echt niet meer te negeren.

When the Deal Goes Down is een prachtig nummer, maar steekt mijns insziens schril af tegen de andere nummers op dit album. Weer een langzaam nummer, maar minder ontroerend dan Spirit on the Water.

Someday baby. Dit is een echte Dylan-klassieker in de dop. Dir nummer had werkelijk op elk versterkt Dylan-album kunnen staan. De sterke herhaling, de heldere zang (naar verhouding) en de eenvoudige begeleiding karakteriseren dit nummer als zo'n goeie ouwe zoals er velen zijn. Hij kan het nog steeds!

Afgezien van The Levee's Gonna Break (helaas geen Led Zeppelin cover) zijn de overige nummers zo groots en fenomenaal dat ik die in een nieuwe post ga bespreken. The Levee's Gonna Break vind ik een plezant nummer voor tijdens het fietsen, het is een vrolijk niemendalletje en zeker in het licht van de rest weinig bijzonders.

VOLGENDE KEER DUS MEER MODERN TIMES!

Drs. P

2007-09-06T17:11:00.000+02:00

Het is donderdag zes septmeber in het jaar des heres tweeduizendenzeven, en alweer een mooie dag in Amsterdam.
Daan en Luc, vervuld van blijdschap over hun samenzijn na zo lang in wederzijds gemis te hebben moeten leven, fietsen al keuvelend over de Herengracht.
Plotseling valt Luc stil. "Daan! Dat was Drs. P!" sist hij. "Daar op het terras?" antwoordt Daan. "Ja! Zag je dat dan niet? Hij glimlachte naar me. Wat moeten we doen?" "Wel," antwoordt Daan koel, "teruggaan en vragen of we aan mogen schuiven." Luc durft niet, en Daan stiekem ook niet maar hij volhardt. Kordaat stappen de twee richting het cafeetje op de hoek van de Herengracht met de Raadhuisstraat.
"Meneer Polzer, vindt u het bezwaarlijk als wij aanschuiven?"

Dat was het begin van waarschijnlijk de interessantste middag in Amsterdam tot dusver. Ruim een uur hebben Luc en ik gedachten uitgewisseld met Drs. P over poëzie, zijn werk en taal in het algemeen. "Ik zit hier een beetje college te geven, maar de Nederlandse taal is nu eenmaal mijn passie." Alsof wij zijn verhalen ook maar in de verste verte hinderlijk zouden zinden! Niets was minder waar.
Geweldig waren de prachtige verhalen over de oorsprong van 'Dodenrit', dichtvormen als het pantoum, het ollekebolleke en het onzijn en het hilarische verhaal over de aan zijn blokfluitclubje verknochte man door wie het voor meneer Polzer mogelijk was naar Jakarta te gaan.

Weinig mensen zijn voor Luc groter dan Drs. P, en als liefhebber van de Nederlandse poëzie kan ik niets anders dan dit beamen. Zanger annex performer in ruste, nog af en toe actief als dichter en onlangs 88 geworden blijft Drs. P een bezield verteller met een unieke kennis van het technische aspect van dichter.

Zoals gezegd, alweer een mooie dag in Amsterdam.

Lokaal een bui

2007-09-03T09:45:00.000+02:00

De regen valt op Amsterdam maar gelukkig zit ik hoog en droog op mijn kamer. "Ici c'est comfortable" zingt de lp van Piaf. Er is witte wijn en een zakje chocoladetruffels voor de liefhebber.
Vanmiddag een erg interessant college van Marita Mathijsen gehad.
Wat wil een mens nog meer?

Er zijn wel wat dingetjes die ik nog graag zou willen, maar over het algemeen mag ik niet klagen. Ik zie net dat het inmiddels ook al droog is.
Dit kan nooit goed zijn.

Even afkloppen.

...Tot ver voorbij het eind van zijn latijn gedreven

2007-09-01T13:43:00.000+02:00

Hoera! Vanavond is het zo ver! Daan gaat naar Jules Deelder! Heel Venlo maakt zich op voor de Nach van 't Limburgse Leed, verontwaardigde reacties op de afwezigheid van de stadsdichter zijn niet van de lucht, maar om 18:09 stapt deze jongen op de trein richting België!

Bootje

2007-08-20T13:55:00.000+02:00

Ik wil een bootje. Dat heb ik onlangs besloten. Ik woon (bijna helemaal) in Amsterdam en daar is een boel water. Zodoende wil ik een bootje.

Het bootje zal geen probleem zijn. Legio goedkope bootjes te vinden. Bij de gemeente Amsterdam is voor 130 euro een sticker te koop die, met de geldigheidsduur van 1 kalenderjaar, in de gehele gemeente aanmeerrecht verschaft.

Nu nog een buitenboordmotor. (Leuke anekdote over het woord buitenboordmotor: gisteren na het optreden bij de Raay in Baarlo zat ik met King Lasse en Lydia Daher, mijn duitse collega-dichters, op het terras. We hadden het over mijn nautische wensen en ik vroeg Lasse wat een buitenboordmotor in het Duits was. "Ehh... Aussen... bord... motor?" gokte ik. Het bleek correct.)
Aangezien ik zeer slecht spaar bij deze een oproep: Wie heeft nog een goedkope buitenboordmotor (of een gemotoriseerd alternatief)? En nu ik toch bezig ben: wie heeft nog een bootje?

Woest

2007-08-11T12:49:00.000+02:00

Na verontruste vragen over het functioneren van die mooie nieuwe filmfunctie onderaan de site bij deze even een korte uitleg.

Wanneer men op een der filmpjes klikt verschijnt er helemaal bovenaan de pagina een venster met het filmpje. Vandaar dat sommigen menen alleen geluid te horen.

Ik ga proberen hier iets aan te doen.

Tot slot ter verdrijving van de ongelofelijke leegte dan maar een gedicht.

Woest

Men zegt men zegt men zegt
Enkel in liefde en woede
Enkel in wellust en sex
Enkel in haat, furie, frustratie,
Dan alleen zijn wij echt

Dus enkel wanneer de mens schreeuwt
Van pijn, razernij of genot
Enkel wanneer wij gelukkig
Of kwaad zijn, perfect
En verliefd of kapot
Zijn wij wie wij zijn

En slechts dat wat mensen laat dromen
Onthuld diep in zielen
Het beest
En na het orgasme, de klap
Of de dood
Gaat verder het leven
En zonder geluid of we nooit
Zelfs maar woest
Zijn geweest.

-------------------------------------------------------------------------------------
Update: het is gefikst. De filmpjes staan voortaan bovenaan.

Filmpjes

2007-08-06T15:10:00.000+02:00

Filmmaker Louk Voncken heeft bij mijn serie van tien '2007: de reeds beweende liefdes van Daan Doesborgh' filmpjes gemaakt. Deze mooie weergaves van mijn werk zijn te vinden op Youtube, maar ook onderaan deze pagina. Scroll omlaag en ontdek!

Zomerparkfeest

2007-08-02T13:13:00.000+02:00

Vandaag begint het! Vier dagen hoera in het Julianapark in Venlo.
Op elk van deze dagen heb ik een column in de Zomerparkfeest podcast. Hou daarvoor (denk ik) de site in de gaten.

En dan natuurlijk zondag, 15:00 uur: Daan Doesborgh, Marten Noorduin en Martine Wijers in de spiegeltent. Laat u niks wijsmaken door de krant, er staat werkelijk een h aan het einde van mijn achternaam.

Feest

2007-07-31T18:18:00.000+02:00

O, o, o, wat weer een fijne dag in Amsterdam.

Morgen ga ik weer terug naar een (wat de site van het Zomerparkfeest doet vermoeden) tot dusver regenachtig Venlo.
Ofschoon ik vanmiddag werd overvallen door een nare bui van misselijkheid en hoofdpijn heb ik wederom een fantastische namiddag beleefd in Amsterdam, eigenlijk een soort Nederlands Atlantis wat is vergeten te zinken.
Ik heb een aspirientje genomen en heb in de stationsrestauratie, die hier op Sloterdijk nog wel degelijk aanwezig is en geenszins door een dönertent vervangen dreigt te worden, genoten van een latte macchiato, een brownie, de gratis krant de Pers, nog een macchiato en een croissant.
De (hetzij spaarzaam aanwezige) taalfouten en oneffenheden in de structuur van de artikelen heb ik maar voor lief genomen, de Pers is en blijft de enige gratis krant die ik niet vervelend vind.

Toen was het plotseling half zes. Ik heb een pizza gekocht, uitgebreid koken heeft weinig zin. Ik probeer juist zo veel mogelijk op te maken.

Morgen dus weer in Limburg. Overmorgen alweer Parkfeesten. Volgende week donderdag weer naar Amsterdam, met broerlief dit keer. Hij wil gaan waterfietsen, achterlijke winkels bezoeken, vliegtuigspotten en musea van twijfelachtig élan bezoeken.

Never a dull moment.

Gelukkig is er internet...

2007-07-26T12:27:00.001+02:00

...Want de treinreis was een hel.

Geef mij maar Amsterdam

2007-07-25T10:39:00.000+02:00

Zo,

Vanmiddag weer naar Amsterdam.
Omdat ik niet weet of ik daar internet heb bij deze dus vast de melding dat ik misschien wel tot donderdag niks meer post. En dan beginnen de Parkfeesten!

Met andere woorden:

Until we meet again!

Schoenenjacht deel laatste

2007-07-21T21:39:00.000+02:00

Het is gelukt!
Met veel dank aan Michella heb ik afgelopen dinsdag schoenen weten te kopen.

Dat vertel ik nu pas omdat ondertussen mijn laptop kapot ging en ik in Amsterdam was.

Deze foto is overigens genomen met mijn nieuwe laptop.

Ja, het blijft spannend hier! Nu zijn mijn ouders en broertjes op vakantie. O mijn hectische leven...

Video killed the radio star

2007-07-15T16:35:00.001+02:00

Strrrrrrraks om 6 uur op Omroep Venlo: een potentieel zeer gezellige uitzending van Radio Sur Place, met daarin Bernard Martens die muziek laat horen, Guido Cruysberg van Station 5 die vertelt over het aankomende Filmfestival en ondergetekende, die u een en ander laat weten over zijn project met Galerie New Untitled op de Q-pier.

Stemt dus allen af op omroep Venlo, van 6 tot 7 vandaag!

Inner Monologue

2007-07-15T16:27:00.001+02:00

Verhuizen. Dan heb je eindelijk een kamer en dan komt de schier onmogelijke opgave de massa spullen die je hebt in een kamer proberen te passen, en liefst op een logische manier.
Verhuizen dus.

Met een platenspeler, een doos boeken of weet ik wat vijf trappen op, enfin, u kent het wel. En dan de vraag: wanneer verhuis ik mijn meest kostbare bezit, te weten mezelf? Vanaf wanneer ga ik de verplichtingen hier in Venlo, voor het merendeel de optredens die u links van dit bericht kunt vinden, inbedden in een reis van twee uur heen en twee uur terug naar een plek die misschien wel mijn thuis is, maar waar ik dan niet langer woon?

Ik ben officieel al geen Limburger meer. Ik woon nu in Amsterdam. Sterker nog: ik woon op mezelf. Ik ben een huishouden geworden. Tussen volgende week en de parkfeesten is er een kans mij dus niet in Venlo tegen te komen, maar in Amsterdam.
Het is maar dat u het weet.

Schoenenjacht deel 2

2007-07-10T16:49:00.000+02:00

Ik heb vandaag zowaar een schoen gepast. Rood, geruit, dertig euro. Kon de knoop op basis van het passen (hij zat wel goed) niet doorhakken, over te meer omdat er niks te knopen viel. Wel gaatjes maar geen veters.

dat vond ik wel weer genoeg schoenenjacht voorlopig.

Ik ben dol op feestjes

2007-07-08T14:19:00.000+02:00

Schoenenjacht deel 1

2007-07-04T13:11:00.001+02:00

Welnu. Ik ging dus op pad om schoenen en een nieuwe portemonnee te kopen.

Het deprimerende weer van de afgelopen dagen maakte dat ik in dat eerste alvast geen zin had. Met veel auto-overreding wist ik mezelf dan toch naar de Bijenkorf te slepen om daar een gigantische bak aan te treffen met portemonnees voor een tientje. Waarom zijn portemonnees zo belachelijk duur, zelfs in de uitverkoop bij de Bijenkorf Outlet? Is het niet de bedoeling dat er geld overblijft om er in te stoppen? Eerder was ik bij de Hema, waar men schaamteloos een eurootje of zeventien vraagt voor zo'n leren vod.

Ik vond bij de Bijenkorf voor tien euro een felgroene portemonnee met slangenhuidopdruk. De lelijkste portemonnee ooit. Meteen gekocht dus.

Dan verder naar het Leger des Heils. Men bleek er minder in zak en as dan ik dacht, en ik kocht er een aantal bakelieten 78 toeren-platen.

Als het weer opklaart volgt schoenenjacht deel 2.